Φορμὴ τοῦ παρόντος ἀρθριδίου εἶναι οἱ συνεχῶς πληθυνόμενες πληροφορίες ̓ ἐπισήμων ̓Αμερικανῶν ἀλλὰ καὶ ἐγκυροτάτων παρατηρητῶν (6λ. τὸ θέμα ὑπὸ τὸν τίτλο «Δικτατορία στὶς ΗΠΑ;» στὴ σελ. 17325 τοῦ παρόντος τεύχους μας), σύμφωνα μὲ τὶς ὁποῖες ἡ Ραχ (δῆθεν) Απιοτίοαπα, ποὺ ἀντιγράφει τυφλὰ τὴν ποθεία τῆς πάλαι ποτὲ Ραχ Κοπιαπα, ἐξαλλασσόμενη ὅπως τὸ μοντέλλο της, ἡ Ρώμη, ἀπὸ πολιτικὸ ἐξουσιαστικὸ ὀργανισμὸ σὲ θεοκρατικὴ πολιτικὴ νεοπλασία (μὲ παθογένεση προερχόμενη ἀπὸ τὴν ἴδια καὶ πάλι αἰτία, τὴν ἀσιατικὴ - ἑδραιοχριστιανικὴ παράνοια), προχωρεῖ στὴν υἱοθέτηση ἑνὸς ἀκόμη «καρμπὸν» τῆς παραχμῆς τῆς Ρώμης, δηλαδὴ στὴν ἐξαλλαγή της ἀπὸ «δημοκρατία» σὲ «δικτατορία», ἀπὸ ΡΙεῦ» σὲ Ιπιρεγίμηι - καὶ φυσικὰ στὴ συνέχεια μοιραῖα στὴν κατρακύλα πρὸς ἕνα νέο Μεσαίωνα μὲ ἀπόλυτη ἐπικράτηση τοῦ θεοκρατικοῦ φόδου-ζόφου. Ποιές φαντασιώσεις κυριεύουν τοὺς ἐγκεφάλους τῆς Πλανηταρχίας; ο Ὅτι, ἂν ἀντικατασταθοῦν οἱ σημερινοὶ «δημοκράτες» κυδερνῶντες τους ἀπὸ ἀπολυταρχικοὺς ἐξουσιαστές, θὰ ἐξουδετερωθοῦν εὐκολώτερα οἱ τρομοκράτες; “Ὅτι ; καταργώντας τὴ «δημοκρατία» τους, θὰ καταργηθοῦν ταυτόχρονα ὡς διὰ μαγείας οἱ χοινόκτητες πιὰ σ ̓ ὅλη τὴν Ὑφήλιο Τεχνολογία καὶ Πληροφορική, ποὺ ἀκριδῶς. αὐτὲς εἶναι ποὺ κάνουν κοινόκτητη καὶ τὴ δύναμη -ἰσχὺ καὶ γιὰ τοὺς πλανηταρχικοὺς καὶ γιὰ τοὺς ἀντιπλανηταρχικοὺς- καὶ δὲν θὰ φορᾶνε πιὰ οἱ φενταγὶν τὶς ζῶνες μὲ τὰ ἐκρηκτικὰ ἢ δὲν θὰ ἐπιπίπτουν οἱ «μάρτυρες» τῆς ̓Αλ Κάιντα μὲ τὰ πλανηταρχικὰ ἀεροπλᾶνα στὰ πλανηταρχικὰ μέγαρα; “Οτι, ὅταν θὰ διοικοῦν τὰ «Απάτσι» καὶ τοὺς «Τόμαχοκς» (ποὺ τώρα κατακρεουργοῦν τοὺς σημερινοὺς «ἀπίστους», ὅπως τὸ ρωμαϊκὸ ξίφος κατακρεούργησε τοὺς τότε ἀπίστους «ἐθνικοὺς») κάποιοι ἀνθύπατοι τῆς μελετώμενης δικτατορίαςτους, ποὺ θὰ τοὺς στείλουν στὴ Βαγδάτη ἢ στὴν Καμπούλ, θὰ νικήσουν τὴν Τρομοκρατία; “ Ὅτι -γιὰ νὰ μιλήσουμε στὴ γλῶσσα τοῦ κ. Τζώρτξ Μποὺς καὶ τοῦ ἁρμόδιου γιὰ τὴ Μέση ̓Ανατολὴ ὑφυπουργοῦ Εθνικῆς Αμυνας κ. Οὐίλλιαμ Τξέρρυ Μπόικιν (6λέπετε προηγούμενο τεῦχος τοῦ «4αυλοῦ»)-- ἕνας Γιαχθὲ ποὺ θὰ εὐλογῇ μιὰ «δικτατορία» θὰ εἶναι πιὸ ἀποτελεσματικὸς ἀπὸ ἕνα Γιαχδὲ ποὺ εὐλογοῦσε ἕως τώρα μιὰ «δημοκρατία» στὸν ἀγῶνα της γιὰ τὴ συντριδὴ τοῦ Αλλάχ; « Ἢ τέλος ὅτι ὁ «Φόθος τοῦ Κυρίου» μιᾶς δικτατορίας θὰ εἶναι καλύτερη «ἀρχὴ σοφίας» ἀπὸ τὸν «Φόδο Κυρίου» τῆς ἕως τώρα «Πλανηταρχίας τοῦ Φόδου» (όλ. «Δ», τ. 259); λε ηλώνοντας τὴν πλήρη ἀδυναμία μας νὰ παρακολουθήσουμε τὴν ἀνωτέρω παρανοϊκὴ συλλογιστική, ἂς μᾶς ἐπιτραπῇ νὰ ἐπαναλάδωμε ἐδῶ μερικὲς σχετικὲς παλαιότερες ἀπόψεις μας, ποὺ θεωροῦμε ὅτι καὶ σήμερα δὲν ἔχασαν τὴν ἐπικαιοότητά τους: (0 ἀπὸ 14 χρόνια ἐγράφαμε (τότε ὑπέγραφα σὲ κάποια ἄλλη στήλη τοῦ «4» ψευδωνύμως ὡς «Μετέωρος») τὰ ἑξῆς: {( Ἡ ἀπόλεμη ̓Ισχὺς καὶ ἡ πιθανὴ αὐτοκτονία της »Ἡ σημερινὴ Διεθνὴς Ἐξ-ουσία, τυπικὴ περίπτωση ἐξ-ουσιατικῆς (μὴ οὐσιαστικῆς) ἀντιλήψεως τῆς πραγματικότητας, στήριζε ἀποκλειστικὰ τὴν ὕπαρξή της σὲ μία θεώρηση τῆς ὁμαδικῆς ἀνθρώπινης ζωῆς ποὺ ἐλάμθανε ὑπ’ ὄψιν της μία μόνο παράμετρό της