ΑΙΣΙΜΑ ΚΑΙ ΑΔΗΡΙΤΑ [ο ̓Α(δια)νόητες παρεξηγήσεις “Ενας ἐκ τῶν δεκάδων προοφιλῶν μας συνεργατῶν ποὺ ἔγραφαν ἢ γράΦουν στὸν «1» κάνει κάποια ἐκπομπὴ σὲ κάποιον «ὀρθόδοξο» τηλεοπτικὸ δίαυλο, ποὺ ἀνήκει σὲ πολιτικὺ πρόσωπο. Τὸ γεγονὸς αὐτὸ δὲν μπορεῖ νὰ δημιουργήσῃ καμμία παρεξήγηση στὸν αναγνώστη μας: Οἱ θέσεις, ἀπόψεις καὶ ἰδέες τοῦ πεοιοδικοῦ μας εἶναι υταθερές, ἀναλλοίωτες, ἀμετακίνητες ἀπὸ τὴν ἡμέρα ποὺ ἐκδόθηκε πρὶν ἀπὸ 23 χρόνια -- θέσεις, ἀπόψεις καὶ ἰδέες, ποὺ δὲν ἐπιδέχονται καμμία ἀπολύτως ἐξομοίωση μὲ τὶς ἀντίοτοιχες κανενὸς κόμματος. προσώπου ἢ ἰδεολογήματος. "Ας παραπέμψωμε στὴν πρώτῃ σελίδα κάθε τεύχους μας, ὅπου ἀναγράφεται στερεότυπα ἐδῶ καὶ πολὺ καιρό: «Ὁ “Δ» ἔχει τὴν εὐθύνη τῶν κειμένων ποὺ δημοσιεύονται στὶς σελίδες του. Γιὰ τὶς δραστηριότητες, δημοσιεύσεις, διατυπώσεις θέσεων κ.λπ. ἐκτὸς “Δαυλοῦ" ἀπὸ πρόσωπα ποὺ γράφουν ἢ ἔγραφαν στὸ περιοδικὸ ὁ “Δ” δὲν εὐθύνετοι.» Εν ὄψει τῶν ἀνωτέρω οὐδεμία ἀπολύτως παρεξήγηση εἶναι νοητή. Δ.Ι.Λ. Τὸ ἔνοχο ἀεροπλᾶνο Στὸ ̓Αεροδιαστημικὸ Μουσεῖο τῆς Οὐάσιγκτον ἐκτείθεται ἀπ ̓ τὸ φθινόπωρο καὶ τὸ ἀεροπλᾶνο - θομθαοδιστικὸ Π-29 Εποϊα αν, ἐκεῖνο ποὺ ἔρριψε τὴν ἀτομικὴ ὑόμύα στὴ Χιρουίμα τὸ 1945. Η ἔκθεσι] τοῦ ἐν λόγῳ ἀεροπλάνου προκάλεσε τὴν ἔντονη ἀντίδρασι) τῶν εἰρηνιστικῶν ὀργανώσεων τῶν Η.ΠΟΑ καθὼς ὑποστηρίζουν πὼς ἐκεῖνο «εὐθύνεται γιὰ τὸ θάνατο δεκάδων χιλιάδων ἀνθρώπων». ̓Απὸ τὴν ἄλλη πλευρὰ ἡ ἀμερικανικὴ πολιτεία συμφωνεῖ οτὴν ἔχθεσή του. καθὼς «συνέθαλε στὴν εἰρήνει»ση, ἀφοῦ ἀναγκάστηκε ἡ ̓Ιαπωνίᾳ νὰ παραδοθῇ»... Φαίνεται πὼς ἀμφότεροι ἀδυνατοῦν νὰ καταλάύουν ὅτι τὸ δύσμοιρο μηχάνημα οὔτε μᾶς σκότωσε, οὔτε τοὺς πολέμους κάνει πράξεις ποὺ γεννῶνται καὶ ἐκτελοῦνται μόνο ἀπ ̓ τὰ ἄρρωστα ἀνθρώπινα μιν}. Π.Λ.Κ. «Ἑαυτῷ ἀποδιδόναι...» Τίλλει τὶς τρίχες τῆς κεφαλῆς του ὁ κ. οδοί ἠ0ῇὸ στὸ (ὑπὸ ἑδραϊκὸν ἔλεν χο) διεθνὲς περιοδιχὸ «Τάιμ», διότι «ἵνας παλιὸς δαίμονας», ὁ «ἀντισημιτισμός». ἐπανεμφάνισε τὸ «κουρασμέγο πρόσωπό του" στὴν Εὐρώπη ἑξῆντα χοόνια μετὰ τὸ ὁλοκαύτωμα». Καὶ θέθαια ἀποκλειστικὰ λιθουολεῖ χἀὶ ἐνοχοποιεῖ Γερμανοὺς καὶ λοιποὺς Εὐρωπαίους γιὰ τὸ κακὸ αὐτὸ φαινόμενο. Δὲν σχολιάζουμε τὸν κ. Ιο[[υ. ποὺ ἀνησυχεῖ γιὰ ἐπερχόμενα δεινά. ́ Απλῶς ὑπενθιμιίζουμιε τὴ σοφία τοῦ ̓Επίκυυρου, ποὺ λέει: «Γνώρισμα τοῦ ἠλιθίου εἶναι νὰ ἀποδίδῃ τὰ δεινά του στοὺς ἄλλους" γνώρισμα τοῦ φιλοσόφου εἶναι νὰ ἀποδίδῃ τὰ δεινά του στὸν ἑαυτό τον». ΓΣΠ. ”Αλλοτε καὶ τώρα Τὸ 188 π.λ. ἡ ̓Αχαϊκὴ Συμπολιτεία ὑπὸ τὸν στρατηγ ὃν Φιλοποίμενα ἔρχεται σὲ πόλεμὸ μὲ τὴν πάρτη, τὴν νικᾷ κι ἑ τοὺς ὅρους της. Ἢ Ρώμη αἰσθάνεται πὼς ἡ