Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ νων βίαιου ἀφελληνισμοῦ της ἡ συνείδηση τοῦ σημερινοῦ Ἕλληνα ºορτωμένη μὲ τὸ ἀσήκωτο βάρος τῆς πνευματικῆς ἀφασίας 16 ½αἰώ- προσβλέπει πρὸς τὴν νεοαναδεικνυόμενη γιὰ πρώτη φορὰ μετὰ τὴν ἐκχριστιάνισή του ἄλλη –πανάρχαια ἀλλὰ ἀπαγορευμένη ἐπὶ αἰῶνες καὶ ἀόρατη ἕως τώρα– πνευματική του διάσταση, ὅπως τοῦ τὴν εἶχε διαμορ- φώσει ἡ προχριστιανικὴ πνευματικὴ-ἱστορική του ἀντίληψη γιὰ τὴ Ζωὴ καὶ τὸν Κόσμο: Οἱ 16 ½αἰῶνες τοῦ ἑλληνικοῦ κώματος, μιᾶς χρονίας πιὰ ἰδεολο- γικῆς νόσησης, ἀποτελοῦν τὸ ἕνα σκέλος τοῦ διχασμοῦ του, ἐνῷ ἡ ἀναζήτηση μέσῳ τῆς ἱστορικῆς αὐτογνωσίας καὶ τῆς πολιτισμικῆς αὐτοσυνειδησίας μιᾶς ὑπαρκτῆς ἑλληνικῆς συνειδητῆς ζωῆς σὲ ἀντικατάσταση τοῦ Μεγάλου Ὕπνου χτίζει ἕναν δεύτερο πόλο ἐθνικῆς συμπεριφορᾶς, ποὺ ἀκόμη βρίσκεται στὴ φάση τῆς μελέτης-σχεδίασης, ἀλλά, κι ὡς τέτοια ἀκόμη, ἐπέχει θέσιν δευτέ- ρου σκέλους τοῦ διχασμοῦ – μιᾶς κατάστασης ποὺ στὶς μελέτες τοῦ «Δ» συχνὰ χαρακτηρίζεται ἐδῶ καὶ πολλὰ χρόνια «Ἑλληνικὴ Ἐθνικὴ Σχιζοφρένεια». Θὰ μπορούσαμε τώρα πιὰ ν’ ἀνέβωμε ἕνα σκαλοπάτι ψηλότερα ἀπὸ τὴν προ- αναφερθεῖσα ἱστορικὴ συνειδητοποίηση τῆς πολυαίωνης ἰδεολογικῆς-πνευ- ματικῆς πορείας τοῦ Ἑλληνισμοῦ, ἐὰν ἀναλύσωμε τὰ δύο σκέλη τοῦ διχασμοῦ του. Θὰ ἀντιλαμβανόμεθα τότε ὅτι τὸ διαμορφωθὲν σχιζοειδὲς σχῆμα «Ἱστο- ρικὴ Ἀφασία-Ἱστορικὴ Αὐτοσυνειδησία», ὅπως ἄλλωστε καὶ κάθε σχηματο- ποίηση, ὑπεραπλουστεύει τὴ διαδικασία προσέγγισης αὐτῆς τῆς πραγματι- κότητας – ἄρα ἀλλοιώνει ἢ ἀκρωτηριάζει τὴν πραγματικότητα κατὰ τὸ μέτρο ποὺ τὰ βαθιά, ἀνεξερεύνητα, γιὰ νὰ εἴμαστε ἀκριβεῖς, ἐλατήρια, ποὺ προκα- λοῦν καὶ παράγουν τὴν ὁμαδικὴ-ἐθνικὴ συμπεριφορὰ τῶν Ἑλλήνων, εἶναι πολὺ περισσότερα καὶ πιὸ πολύπλοκα ἀπὸ τὰ δύο προαναφερθέντα αἴτια. *** σωπικότητας τοῦ σημερινοῦ Ἑλληνισμοῦ, ἐκεῖνο τῆς ἐθνικῆς του ἀσυ- ™τὴν πραγματικότητα καὶ τὸ πρῶτο ἀπὸ τὰ δύο σκέλη τῆς διπλῆς προ- αὐτὰ σὲ εἰδικώτερα πνευματικὰ σχήματα, ποὺ στὴν πράξη παίρνουν νειδησίας, καὶ τὸ δεύτερο, ἐκεῖνο τῆς ἀφύπνισής του, διασπῶνται κι μορφὴ ἰδεολογημάτων: A΄ Ἡ Ὀρθοδοξία ἀφ’ ἑνὸς στὴν ζῶσα ἀκόμη Φαναριώτικη ἐκδοχή της παραμένει ἀπολιθωμένη στὴν ἀν-εθνικὴ καὶ ἀκραῖα ἀνθελληνικὴ πα- ράδοσή της καὶ τὴν μεσουσιώνει-δικαιώνει ὡς «σύμπλευση» μὲ τὴ διεθνῆ συ-