ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ Ὁ κ. Βαλερὺ Ζισκὰρ ντ’ Ἐσταὶν καὶ ὁ κ. Τζὼρτζ Μπούς Ἀγαπητὲ κ. Λάμπρου, Στὸ τεῦχος 260-261 τοῦ «Δαυλοῦ», στὴν σελίδα 16981, διάβασα –καὶ γέμισε ἡ ψυχή μου περηφά- νεια καὶ θαυμασμὸ– κάτι ποὺ δυστυχῶς μιὰ μεγά- λη μερίδα τοῦ τύπου ἠθελημένα ἢ ἀθέλητα ἀπο- σιώπησε: Ὁτέως πρόεδρος τῆς Γαλλίας κ.Βαλερὺ Ζισκὰρ ντ’ Ἐσταίν, προφανῶς ἐμφορούμενος ἀπὸ δημοκρατικὰ αἰσθήματα καὶ φιλελληνισμόν, ἐπα- νέλαβε τὸν Θουκυδίδη. «Χρώμεθα γὰρ Πολιτείᾳ ᾗ ὄνομα διὰ τὸ μὴ ἐς ὀλίγους, ἀλλ’ ἐς πλείονας οἰκεῖν Δημοκρατία κέκληται». Ὑπενθυμίζω ὅτι τὴν ἐποχὴ τοῦ K. Καραμανλῆ αὐτὸς ὁΓάλλος εὐπατρίδης συ- νέτεινε στὴν προώθηση τῆς ἐντάξεως τῆς Ἑλλάδος στὴν Εὐρωπαϊκὴ Κοινότητα, ὡς ἔξοχος φιλέλλην, ἀποτίων ἔτσι φόρον τιμῆς πρὸς τὸν πολιτισμό μας. Εἶναι ἕνα ἀκόμη μήνυμα ἐλπίδας πρὸς ὅσους Ἕλληνες νοιάζονται καὶ ἀγωνιοῦν γιὰ τὴν ἑλληνι- κότητα. Ὄντως ὁ Ἑλληνικὸς Πολιτισμὸς λύνει ὅλα τὰ προβλήματα, γιατὶ εἶναι δοκιμασμένος ἀπὸ πολ- λὲς χιλιετίες. Αὐτὸν ἐπικαλοῦνταν καὶ πολλοὶΓάλ- λοι διανοούμενοι. Μεγάλες ἐπιχειρήσεις H.Y. στέλ- νουν ἀνώτερα στελέχη των νὰ μάθουν τὴν ἑλληνι- κήν, γιατὶ ἡ γλῶσσα μας δὲν εἶναι αὐθαίρετη, ὅπως οἱ ἄλλες γλῶσσες, ποὺ καίτοι προέρχονται ἀπὸ ἑλληνικὲς ρίζες λέξεων, δὲν εἶναι νοηματικές. Ἂν ὁ κ. Μποὺς ἐμιμεῖτο τοὺς Γάλλους, δὲν πα- ρεπληροφορεῖτο ἀπὸ σιωνιστὲς καὶ ἀκολουθοῦσε τὶς ἐπιταγὲς τοῦ Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ ποὺ ἀνέ- δειξε τὴν Ἀμερικὴ σὲ μεγάλη δύναμη, ἴσως δὲν συ- νέβαινε τὸ γεγονὸς τῆς 11ης Σεπτεμβρίου καὶ ἴσως οἱ Ἀμερικανοὶ δὲν θὰ εἶχαν τὸν φόβο μιᾶς ἀνάλο- γης ἐνέργειας σήμερα. Μετὰ τιμῆς Νικ. Ζωγραφάκης Γύθειο Λακωνίας «Ὁ δὲ νεανίσκος ἔφυγεν ἀπ’ αὐτῶν γυμνὸς» (Μᾶρκος, ιδ´ 50-52) Ἀγαπητὲ κ. Λάμπρου, Διαβάζω τακτικὰ τὸν «Δαυλὸ» καὶ ἐκτιμῶ τὴν προσπάθειά σας νὰ ρίξετε λίγο φῶς στὰ ἀπέραντα σκοτάδια τοῦ Χριστιανισμοῦ. Ἐνδιαφέρον καὶ ἀπο- καλυπτικὸ τὸ τελευταῖο ἀφιέρωμά σας «Ἱερατεῖα καὶ Σὲξ» (τ. 265), σωστὰ καὶ χαρακτηριστικὰ τυ- πωμένο στὶς ρὸζ σελίδες. Σὰν ἄνθρωπος ποὺ πι- στεύει πὼς σκέπτεται ὀρθολογιστικά, δὲν μπορῶ ΠΕΛΑΣΓΙΑ ΚΑΙ ΡΩΜΙΟΣΥΝΗ Κύριε διευθυντά, Δύο πολυτιμότατες λέξεις-κλειδιὰ εἶναι οἱ λέξεις «Πελασγία» καὶ «Πελασγός». Οἱ Ρωμιοὶ δέ- χονται ἀναντίρρητα τὰ ἐπιστημονικῆς φαντασίας κατασκευάσματα τῶν ξένων ἐρευνητῶν, ἀντι- πάλων τῆς ἑλληνικότητας. Κατ’ αὐτοὺς λοιπὸν ἡ λέξη «Πελασγὸς» δὲν εἶναι ἑλληνικὴ ἀλλὰ δά- νειο «Ἰνδοευρωπαϊκὸ» κι ἀνάγεται στὸν τύπο Bhel-osgho-s(ποὺ θὰ σήμαινε «ἀνθισμένο κλα- δί»!!). Ὁ«Δαυλὸς» μᾶς ὑπέδειξε πῶς νὰ «διαβάζουμε» τὶς ἑλληνικὲς λέξεις1καὶ ν’ ἀντιλαμβανόμα- στε τὰ μηνύματα ποὺ μᾶς στέλνουν. Ἔτσι ἂν διαβάσουμε τὴν πολυσύνθετη ἔννοια «Πελασγία» (πολυσύνθετη γιατὶ ἔπρεπε νὰ ἐκφράσῃ τὴ γενικὴ εἰκόνα μιᾶς περιοχῆς, γνωστῆς κι ἀναγνωρί- σιμης καὶ τῶν χαρακτηριστικῶν της) βλέπουμε ὅτι στὴ λέξη βρίσκονται ἐνσωματωμένες τέσσε- ρεις(!) ἄλλες ἔννοιες, ἤτοι: πέλας· γ(α)ῖα· ποὺ σημαίνει –ὁ/ἡ πλησίον, γνωστός/ή, δικός/κή μας, ποὺ σημαίνει –γῆ, τόπος, �