Ο ΚΑΛΑΘΟΣ ΤΩΝ ΑΧΡΗΣΤΩΝ Ὁ Σαρωνικὸς τοῦ Σαρόν «Ἄχ, πῆρες τὸν κακὸ τὸ δρόμο καὶ τὴν εὔκολη ζωὴ κι ἦρθες κόντρα μὲ τὸ νόμο ξαφνικὰ ἕνα πρωί», ὅπως λέει καὶ τὸ ᾆσμα. Τί θὰ γίνῃ μὲ σένα, κύριε Ἀριέλ, υἱὲ Δαυίδ; Σὰν νὰ μὴν ἔφθανε ποὺ τὰ ἔχεις κάνει κουλουβάχατα μὲ τὴν πολιτική σου στὸ Μεσανατολικὸ καὶ δὲν μπορῶ πλέον νὰ σὲ δικαιολογήσω πουθενὰ διεθνῶς, τώρα πρέπει νὰ μπαλώνω καὶ τὰ ἐπακόλουθα τῆς διαπλοκῆς σου μὲ τοὺς πολιτικάντηδες τοῦ Ρωμαίικου; Ἐντάξει, εἴπαμε νὰ κατακτήσουμε τὴν ὑφήλιο μὲ τὸν παρά μας, νὰ ὑποδουλώσουμε οἰκονομικὰ τοὺς πάντες, νὰ βάζουμε δικούς μας κρυπτο-περιούσιους νὰ ἀγοράζουν παραλιακὰ ἀκίνητα-«φιλέττα» (ὅπως κάνουμε ἐπιτυχῶς στὴν Κρήτη καὶ στὴ Μάνη ἐδῶ καὶ δεκαετίες), γιὰ νὰ φτειάξουμε σιγὰ-σιγὰ τὰ «προγεφυρώματά» μας, νὰ γεμίσουμε τὸν κόσμο καζῖνα, γιὰ νὰ τοὺς τὰ παίρνουμε. Βιβλικὲς ἐπιταγὲς ἐξαργυρώνουμε, ἀλλὰ κράτα καὶ λίγο τὰ προσχήματα, βρὲ παιδί μου. Κι ὁ ἄλλος ὁ εὐλογημένος, ὁ κολλητός σου, ὁ Δαυὶδ Ἀπέλ, ὁλόκληρο νησὶ τοῦ Σαρωνικοῦ ἔβαλε στὸ μάτι ὁ φαταούλας! Καὶ τί δὲν ἔκανε, γιὰ νὰ ἀγοράσῃ τὸν Πάτροκλο (γνωστὸ καὶ ὡς «Γαϊδουρονήσι» ἢ «Κόπρος», ὀνομασίες ποὺ προφανῶς τὸν ἐνέπνευσαν λόγῳ κάποιων ἰδιόρρυθμων συνηθειῶν τῶν βιβλικῶν προγόνων μας). Τί τὸ γιόκα σου προσέλαβε στὶς ἐπιχειρήσεις του, τί ἑκατομμύρια δολλάρια σοῦ ἔχωσε στὴν τσέπη γιὰ τὶς προεκλογικὲς ἀνάγκες σου, μὲ ἀντάλλαγμα νὰ προσεγγίσῃς στελέχη τῆς ρωμαίικης κυβέρνησης καὶ νὰ ’ξηγηθῇς δεόντως... Μιλᾶμε γιὰ πολὺ μίζα. Ὥσπου τὸν «τσίμπησε» ὁ εἰσαγγελέας καὶ πῆγαν ὅλα στὸ βρόντο. Τί νὰ κάνουμε; Βλέπεις, αὐτὴ ἡ ρουφιάνα ἡ Θέμις ἔχει ἕνα ξίφος νά! (μὲ τὸ συμπάθειο)! Ἡ σκιά του καλύπτει καὶ τὶς συνειδήσεις τῶν δικαστῶν τῆς χώρας σου. Ἔχει δυστυχῶς πανανθρώπινο βεληνεκὲς καὶ κῦρος. Ἄντε τώρα ἐσὺ νὰ ἀντιτάξῃς σ’ αὐτὴν Κριτές, Προφῆτες, Ἐσθήρ, Ζαχαρίες καὶ μαλακίες... Φίδι ποὺ μᾶς ἔφαγε, φουκαρά μου. Κι αὐτοὶ οἱ Ρωμιοὶ ἀπ’ τὴν ἄλλη τελείως ἀνεγκέφαλοι εἶναι. Μέχρι καὶ τὸν φίλο μας τὸν Γκουζίνσκι τσιμπήσανε, ὅταν εἶχε ἔρθει γιὰ νὰ κανονίσῃ τὸ σχετικὸ ἀλισβερίσι, ὡς φαίνεται, γιὰ τὸ ἴδιο θέμα. Ποῦ νὰ καταλάβουν ἀπὸ «ὑψηλὴ πολιτική». Ἔτσι καὶ ἐσὺ τώρα ἐκτίθεσαι ἀνεπανόρθωτα καὶ ὁ «βαρῶνος» σου ὁ Ἀπὲλ ἀγωνιᾷ, μήπως βρεθῇ νὰ κάνῃ παρέα μὲ τὸν Βανούνου στὸ μπουντρούμι. Σαλάτα τὰ κάνατε ἀμφότεροι. Θὰ μπορούσατε νὰ εἴχατε τακτοποιήσει τὸ θέμα μὲ ἁπλούστερο τρόπο. Πῶς; Μὲ «τροπολογία», ἀγαπητέ μου! Θὰ διαμηνύατε στὸν πρέσβη σας στὸ Ἑλλαδιστὰν νὰ ψιθυρίσῃ στὸ αὐτὶ τοῦ ἁρμοδίου ὑπουργοῦ τὴν παράκλησή σας, καὶ ἡ τροπολογία θὰ ἐρχόταν γιὰ ψήφιση σὲ χρόνο μηδέν. Δὲν ἔχει σημασία, ἂν τὸ νησάκι τοῦ σκανδάλου εἶναι ἰδιόκτητο καὶ ἀποτελεῖ ἀρχαιολογικὸ χῶρο. Αὐτὰ εἶναι ψιλοπράγματα γιὰ τὴ ρωμαίικη Βουλή, ποὺ τροπολογώντας σὲ μεταμεσονύκτιες ὧρες καὶ ἐν ριπῇ ὀφθαλμοῦ ἐξαφανίζει τόνους καὶ πνεύματα ἀπὸ τὴ γραφή, δάση ἀπὸ τὸ χάρτη, δίνει φῶς, νερό, τηλέφωνο στὰ αὐθαίρετα, κτίζει βίλλες καὶ εὐαγῆ διασκεδαστήρια, σὰν τὸ καζῖνο ποὺ ὀνειρευόσασταν γιὰ τὸν Πάτροκλο. Ἐκεῖνο ποὺ μοῦ προκαλεῖ ὅμως ζωηρὴ ἀνησυχία, εἶναι ὅτι καμμιὰ τροπολογία δὲν ἀπομακρύνει τὴν Νέμεσι ποὺ ἔρχεται φορτσάτη μὲ τὸ Σάρωθρον