ΨΗΦΙΣΘΗΚΕ ΟΜΟΦΩΝΑ «ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ» Τὴν 27/1/04 ἡ ἑλληνικὴ κρατικὴ NET ἔκανε, στὸ κεντρικὸ δελτίο εἰδήσεων παρακαλῶ(!), ἀφιέρωμα στὸ «Ὁλοκαύτωμα». Αὐτὸ ἀπὸ μόνο του δὲν θὰ ἦταν περίεργο, ἂν καὶ δὲν νομίζω ὅτι τὸ Ἰσραὴλ κάνει κανένα ἀφιέρωμα στὴν Γενοκτονία τῶν Ποντίων ἢ σὲ ὁτιδήποτε ἄλλο (γενοκτονία Ἀρμενίων, εἰσβολὴ στὴν Κύπρο κ.λπ.). Τὸ πρωτάκουστο εἶναι ὅτι οἱ Ἑβραῖοι ζητοῦν ταυτόχρονα ἀποζημιώσεις γιὰ τὶς ἰδιοκτησίες τους ποὺ «καταπατήθηκαν» ἀπὸ Ἕλληνες ὡς ἀποτέλεσμα τοῦ ὅτι τοὺς ἀπήγαγαν οἱ Γερμανοί, ἐνῷ ταυτόχρονα ἀνακοινώθηκε ὅτι ἡ Βουλὴ ἀποφάσισε ὁμόφωνα ὅτι τὸ ἑλληνικὸ κράτος θὰ ἀνακηρύξῃ μιὰ μέρα τοῦ τελευταίου 10ήμερου τοῦ Ἰανουαρίου ἑκάστου ἔτους «Ἡμέρα Ἑβραίων». Ἐπρόκειτο γιὰ μία νομοθέτηση, ποὺ ἔγινε τὶς ἡμέρες ποὺ εἰσήγοντο στὴ Βουλὴ πληθώρα «ντροπολογιῶν», ὅπως ὠνομάσθηκαν, οἱ ὁποῖες ἀποσύρθηκαν ὡς «ἁμαρτωλὲς» – ὄχι ὅμως καὶ ἡ ἐν λόγῳ. Ἡ ἀπαίτηση ἀποζημιώσεων εἶναι θρασύτης: Πρῶτα ὀφείλει τὸ Ἰσραὴλ νὰ ἀποζημιώσῃ, γιὰ τὶς ἁρπαγεῖσες περιουσίες τους (τὸ 1948) στὴν Ἀντιόχεια καὶ τὴν Ἱερουσαλήμ, τοὺς Ἕλληνες καὶ μετὰ νὰ συζητηθῇ, ἂν οἱ περιουσίες τῶν Ἑβραίων πρέπει νὰ χαρακτηριστοῦν ὡς «λεία πολέμου». Τὸ ὅτι μετὰ τὶς νίκες τοῦ 1912 τὸ ἑλληνικὸ κράτος γιὰ τὴν ἐχθρική τους στάση (σύσταση σώματος ἐθελοντῶν στὴ Θεσσαλονίκη, μὲ ἴδια ἔξοδα, γιὰ νὰ πολεμήσῃ ὑπὲρ τῶν Ὀθωμανῶν) τοὺς ἄφησε σχεδὸν ἀνενόχλητους, δὲν σημαίνει ὅτι, ὅταν τοὺς φόνευσαν οἱ Γερμανοὶ καὶ οἱ περιουσίες τους κατελήφθησαν ἀπὸ Ἕλληνες, δὲν θὰ ἔπρεπε νόμιμα νὰ περάσουν στὸ ἑλληνικὸ δημόσιο, ὡς συμβαίνει μὲ ὅλες τὶς περιπτώσεις ὅπου δὲν ὑπάρχουν κληρονόμοι. Ἰσχύουν καὶ ἐδῶ οἱ νόμοι τῆς χρησικτησίας, ὅπως σ’ ὅλες τὶς παρόμοιες περιπτώσεις ἰδιοκτησιῶν ἀνὰ τὴν ἑλληνικὴ ἐπικράτεια. Μήπως τὸ ΚΙΣ Ἑλλάδος ἐπιδιώκει νὰ εἶναι ἐκεῖνο κληρονόμος, σύμφωνα μὲ τὴν ἀντισυνταγματικὴ ἀπόφαση ποὺ τοῦ ἐπιτρέπει νὰ κληρονομῇ τὶς περιουσίες ἄκληρων μελῶν του, ὅταν δὲν ἔχουν ἀφήσει διαθήκη; Ἐρωτοῦμε ἁπλῶς. Εἶναι ντροπὴ νὰ ἐπιτρέπεται σὲ κρατικὸ ἑλληνικὸ κανάλι (ἢ νὰ ἐπιβάλλεται...) νὰ ζητᾷ ὑπὲρ τῶν Ἑβραίων εἰδικοὺς νόμους, καθιστώντας τους προνομιοῦχο ὁμάδα ἐντὸς τῆς Ἑλλάδας καὶ νομικά. Τέλος, ἀφοῦ σύμφωνα μὲ τὰ στοιχεῖα τῶν Ἑβραίων ἀπὸ τὶς 80.000 ὁμοεθνῶν (ὄχι ὁμοδόξων) τους στὴν Ἑλλάδα πρὸ τοῦ B´ Π.Π. ἐπεβίωσαν μόλις 5.000, πόσοι τελικὰ εἶναι οἱ κληρονόμοι; Μήπως οἱ ἀπώλειες εἶναι «φουσκωμένες», ἢ ἁπλᾶ «ὁρίζονται» νέοι κληρονόμοι στὰ πλαίσια δημιουργίας νέας ἑβραϊκῆς κοινότητας στὴν Ἑλλάδα; Διότι τὸ ἀστεῖο φαίνεται νὰ εἶναι πραγματικὰ «ἀρχαῖο» μετὰ τὴν ἑβραϊκὴ ἀπόκτηση περίεργων τίτλων ἰδιοκτησίας («Θρόνος Μωυσῆ» στὴ Δῆλο κ.λπ.). Δρ M.K.