Ο ΠΑΠΑ-°. ΜΕΤΑΛΛΗΝΟΣ, ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ, Ἄλλη μία ἐπίθεση δέχτηκε ὁ «Δαυλὸς» σὲ ὁμιλία τοῦ ἱερέα καὶ καθηγητῆ τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν Γεωργίου Μεταλληνοῦ μὲ θέμα «Νεοπαγανισμὸς καὶ Παλαιὰ Διαθήκη», ποὺ ὠργάνωσε τὸν Ἰανουάριο ἡ Πανελλήνια Ἕνωση Θεολόγων. Ἡ κατάργηση τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης διαπιστώνουμε ὅτι ἀπασχολεῖ τοὺς κύκλους τῆς Ἐκκλησίας, ἀφοῦ δὲν θεωρεῖται λῆξαν τὸ θέμα· καὶ ἴσως εἶναι σὲ ἐκκρεμότητα κάποια ἀπόφαση γύρω ἀπὸ αὐτό. Ὁ «Δαυλὸς» σὲ παλαιότερα τεύχη εἶχε προβάλει, πρῶτος στὴν Ἑλληνικὴ Ἱστορία, ὡς ἐπιτακτικὴ τὴν ἀνάγκη ἀποβολῆς τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης ἀλλὰ καὶ ἄλλων ἀνθελληνικῶν κειμένων ποὺ διαβάζονται στὶς ἐκκλησίες ἢ διδάσκονται μέσῳ τῆς παιδείας. Ὁ π. Γ. Μεταλληνὸς ἀνέφερε ὅτι τὰ κείμενα αὐτὰ «δὲν διαβάζονται». Ἂς τὸν πιστέψουμε. Ἀλλὰ ἐφ’ ὅσον «δὲν διαβάζονται» (δηλ. ἀποκρύπτονται), πρὸς τί ἡ διατήρησή τους; Καὶ ἐξ ἄλλου ἐφ’ ὅσον ἡ Ἐκκλησία «δὲν τὰ διαβάζει», δὲν παραδέχεται οὐσιαστικὰ ἔτσι τουλάχιστον τὴν ἀκαταλληλότητα ἢ ἐπικινδυνότητά τους; Ποιά εἶναι τὰ ἐπιχειρήματα ποὺ παραθέτουν, γιὰ νὰ δικαιολογήσουν τὴ διατήρησή τους; Ὁ π. Γ. Μεταλληνὸς προκαλεῖ, εἶπε, τὸν «Δαυλὸ» σὲ συζήτηση γιὰ τὴν Παλαιὰ Διαθήκη. Ἀλλὰ τί συζήτηση μπορεῖ νὰ γίνῃ μεταξὺ ἑνὸς ἐλεύθερου περιοδικοῦ, ποὺ ἡ σκέψη του στηρίζεται ἀποκλειστικὰ στὴν ἀπροκατάληπτη διερεύνηση καὶ ἀξιολόγηση τῶν κειμένων τῆς Π. Διαθήκης καὶ ἑνὸς ἐπαγγελματία, ποὺ βιοπορίζεται εἰσπράττοντας δύο μισθοὺς (ὡς ἐφημέριος καὶ ὡς καθηγητὴς Θεολογίας), χάριν ἀκριβῶς τῆς συντήρησης καὶ διαιώνισης τῆς Π. Διαθήκης ὡς «ἱεροῦ βιβλίου» τοῦ... Ἑλληνισμοῦ, ἀλλὰ καὶ τί συζήτηση ἐπίσης μπορεῖ νὰ κάνῃ ὁ π. Γ. Μεταλληνός γιὰ τοὺς «Ἑπτὰ Ἀναθεματισμούς», ποὺ ψάλλει καὶ ὁ ἴδιος κάθε χρόνο στὶς ἐκκλησίες τῆς Ἑλλάδος τὴν Κυριακὴ τῆς Ὀρθοδοξίας κατὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ; Ἐντελῶς ἐπιγραμματικὰ παραθέτουμε: «Ἀνάθεμα τρὶς σὲ ὅσους εἰσάγουν στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τὰ ἀσεβῆ δόγματα τῶν Ἑλλήνων περὶ ἀνθρωπίνων ψυχῶν καὶ οὐρανοῦ καὶ γῆς καὶ ἄλλων δημιουργημάτων. Ἀνάθεμα τρὶς σὲ ὅσους λέγουν ὅτι οἱ σοφοὶ τῶν Ἑλλήνων εἶναι ἀνώτεροι κατὰ πολὺ ἀπὸ τοὺς εὐσεβεῖς καὶ ὀρθόδοξους ἄνδρες» κ.λπ., κ.λπ. Καὶ χαιρόμαστε ἰδιαιτέρως, ποὺ (ὅπως σὲ παλαιότερο τεῦχος ὁ «Δαυλὸς» εἶχε δημοσιεύσει) ἡ θέση τοῦ πρώτου πολίτη αὐτῆς τῆς χώρας, τοῦ Προέδρου τῆς Δημοκρατίας Κωστῆ Στεφανόπουλου, εἶναι ἡ παράλειψη τῶν Ἑπτὰ Ἀναθεματισμῶν ἀπὸ τὴν ἀκολουθία τῆς Κυριακῆς τῆς Ὀρθοδοξίας, οἱ ὁποῖοι ἐδῶ καὶ ἑκατοντάδες χρόνια ψάλλονται παρουσίᾳ τῆς πολιτικῆς καὶ στρατιωτικῆς ἡγεσίας. Εἶναι καιρὸς νὰ σταματήσῃ αὐτὸ τὸ εἶδος ὑποκρισίας, ὅλοι ἐκεῖνοι ποὺ ὑπηρετοῦν τὸ ἑλληνικὸ κράτος καὶ συγκαταλέγονται στὴν τάξη τῶν ἀνωτάτων στελεχῶν νὰ σιωποῦν μπροστὰ σὲ αὐτὴ τὴ δημόσια προσβολὴ τοῦ Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ. Δὲν εἶναι ἑπομένως τὸ θέμα μόνο τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης: τὸ ἀνθελληνικὸ μένος τοῦ Χριστιανισμοῦ εἶναι διατυπωμένο ἀποσπασματικὰ καὶ σὲ ἄλλα ὀρθόδοξα κείμενα. Δὲν μπορῶ νὰ μὴν σταθῶ στὸ κάλεσμα ἑνὸς ἐπίκουρου καθηγητῆ τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ποὺ δημοσιεύθηκε σὲ πρόσφατο τεῦχος τοῦ ἐπισήμου ὀργάνου τοῦ Κεντρικοῦ Ἰσραηλιτικοῦ Συμβουλίου «Χρονικά»: «Ἐκεῖνο ποὺ πρωτεύει εἶναι τὸ διάβασμα τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης νὰ γίνεται μὲ πνεῦμα ὥριμο, κατασταλαγμένο, θαρραλέο, μὲ διάθεση νὰ γνωρίσῃς τὸν Θεὸ καὶ τὰ πρόσωπά της καὶ ἰδιαίτερα τὴ θεολογία της, μένοντας μακριὰ ἀπὸ συντηρητισμοὺς καὶ κάθε εἴδους ἠθικολογίες καὶ ἀπωθημένα. Νὰ μάθουμε νὰ διαβάζουμε τὸ βιβλικὸ κείμενο ὄχι μόνο μὲ πνευματικὲς προϋποθέσεις ἀλλὰ καὶ μὲ φιλοκαλικὸ πνεῦμα». Μὲ ἁπλᾶ λόγια: ταύτιση Ρωμιοσύνης-Ἑβραϊσμοῦ. Ταξιαρχούλα Λαδᾶ