ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
267ΜΑΡΤΙΟΣ 2004
Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο
- Οι Στυλοβάτες της Ρωμιοσύνης - Οι ιδέες του Ναυπάκτου κ. Ιερόθεου — ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ, ΣΤΕΦΑΝΟΣ
Κείμενο φύλλου
Οἱ ἰδέες τοῦ Ναυπάκτου κ. Ἱεροθέου
¢ιαβάζοντας κανεὶς τὴ νεκρολογία γιὰ τὸ θάνατο τοῦ Ρωμανίδη
(βλ. «Δ», τ. 263, «Ἡ σύγχρονη Ρωμιοσύνη») στὴν ἐφημερίδα
«Ἐκκλησιαστικὴ Παρέμβαση», ὄργανο τῆς Μητροπόλεως Ναυπάκτου,
μπορεῖ νὰ βρῇ τὴ γνώμη τοῦ μητροπολίτη κ. Ἱερόθεου
καὶ τοῦ πρωτοπρεσβύτερου κ. Γεώργιου Μεταλληνοῦ γιὰ τὸν ἐκλιπόντα:
«Τὴν 1η Νοεμβρίου ἐ.ἔ. ἐκοιμήθη ὁ Πρωτοπρ. Ἰωάννης Ρωμανίδης,
Καθηγητὴς τῆς Θεολογίας, ὁ “διδάσκαλος τῆς Ρωμαϊκῆς ὑποστάσεως
τοῦ Γένους” (Ναυπάκτου Ἱερόθεος, “Ὀρθόδοξη Ψυχοθεραπεία”),
“ἕνας ἀπὸ τοὺς μεγαλύτερους ὀρθοδόξους θεολόγους τοῦ
20οῦ αἰῶνος” (π. Γεώργιος Μεταλληνός). Ἱερόθεος καὶ Μεταλληνὸς
λοιπὸν φαίνονται οἱ πιὸ στενοὶ ἐπίγονοι τοῦ Ρωμανίδη.
Καὶ οἱ δύο ἐκφώνησαν ἐπικήδειους λόγους. Ὁ κ. Ἱερόθεος ἐκπροσωποῦσε καὶ τὸν ἀρχιεπίσκοπο
κ. Χριστόδουλο στὴ νεκρώσιμη τελετή, ἐφόσον «παρὰ τὴν ἐπιθυμίαν του δὲν κατέστη
δυνατὸν νὰ παρευρίσκεται ἀνάμεσά μας», ὅπως εἶπε ὁ Ναυπάκτου στὴν εἰσαγωγὴ τοῦ ἐπικήδειου
ποὺ ἐξεφώνησε. Ὡστόσο μποροῦμε εὐνόητα νὰ ὑποθέσουμε ὅτι ὁ ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν
εἶχε τους λόγους του ποὺ δὲν παραβρέθηκε στὴν κηδεία τοῦ Ρωμανίδη. Ἄλλοι κληρικοὶ παρόντες
ἦταν ὁ Τυρολόης κ. Παντελεήμων, ὁ Ἱεραπύτνης κ. Εὐγένιος, ὁ πρ. Ἀταλάντης κ. Ἰωάννης
καὶ ὁ Πρωτοσύγκελλος τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς πρωτοπρεσβύτερος κ. Θωμᾶς Συνοδινός.
Ὁ Ναυπάκτου κ. Ἱερόθεος ἔπλεξε τὸ ἐγκώμιο τοῦ ἐκλιπόντα, ἐγκώμιο ὄχι τυπικὸ ἀλλὰ οὐσιαστικό,
ἐφόσον οἱ δυό τους ἦταν στενοὶ συνεργάτες καὶ μοιράζονταν κοινὲς ἰδέες, ποὺ ἤδη ἔχουμε
παραθέσει («Δ», τ. 263). Εἶπε: «Ὁ ἀείμνηστος πατὴρ Ἰωάννης Ρωμανίδης δὲν ἦταν συνηθισμένη
προσωπικότητα. (...) Γνώστης καὶ διδάσκαλος τῆς Ὀρθοδόξου Παραδόσεως, ποὺ συνετέλεσε
πολὺ στὴν ἀναγέννηση τῶν θεολογικῶν γραμμάτων, ἀλλὰ κυρίως καὶ προπαντὸς ἦταν
εὐαίσθητος ἄνθρωπος. Εἶχε ἀφιερωθῆ ψυχῇ τε καὶ σώματι στὸ βάθος τῆς Ρωμιοσύνης(...)».
Ἡ «εἴδηση» ὅμως δὲν βρίσκεται στὰ ἐγκώμια ποὺ ἔπλεξε ὁ Ναυπάκτου, ἀλλὰ στὴν ὑπόσχεση
ποὺ ἔδωσε στὸ Ρωμανίδη: «...ὁ σπόρος τῆς αὐθεντικῆς διδασκαλίας σου θὰ καρπίσῃ.
Τὸ ὑποσχόμαστε καὶ ἐμεῖς οἱ μαθητές σου, ἐπίσκοποι καὶ κληρικοί, λαϊκοὶ καὶ μοναχοί,
ὅλος ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ». Ἄρα ἔχουμε τὴν ὁμολογία τουλάχιστον ἑνὸς μητροπολίτη,
τοῦ Ναυπάκτου, ὅτι θὰ ἀκολουθήσῃ κατὰ γράμμα τὴ διδασκαλία τοῦ Ρωμανίδη. Ὁ κ. Ἱερόθεος
μάλιστα ἔγραψε καὶ βιβλίο μὲ τίτλο «Γέννημα καὶ Θρέμμα Ρωμηοὶ» καὶ διακήρυξε
τὶς ἀπόψεις του.