™¶∞¡π√™ ∞¶√§π£øª∂¡√™ æ∂ÀΔ√™∫√ƒ¶π√™ M ία σημαντικὴ ἀνακάλυψη μὲ παγκόσμια μοναδικότητα, ποὺ συγκεντρώνει τὸ ἐνδιαφέρον τῶν ἐπιστημόνων, ἔφεραν στὸ φῶς οἱ ἔρευνες τῶν εἰδικῶν τοῦ Κέντρου Χιακῶν Μελετῶν «Πελινναῖο» καὶ τοῦ Σπηλαιολογικοῦ Ἑλληνικοῦ Ἐξερευνητικοῦ Ὁμίλου (ΣΠΕΛΕΟ). Στὸ ὑγρὸ καὶ μυστηριῶδες ἐσωτερικὸ τοῦ σπηλαίου Συκιά, στὸ χωριὸ Λιθὶ τῆς Χίου, ἑνὸς κοσμήματος τῆς φύσης ἡλικίας διακοσίων ἑκατομμυρίων ἐτῶν, βρέθηκε ἀνάμεσα στοὺς σταλακτίτες καὶ σταλαγμίτες ἕνα σπανιώτατο εἶδος ἐντόμου. Ἕνας ψευτοσκορπιός, ποὺ ὅμοιός του δὲν ἔχει ἐντοπιστῆ σὲ ὁλόκληρο τὸν πλανήτη. Ἡ ἐξερεύνηση τοῦ ἐντυπωσιακοῦ σπηλαίου ξεκίνησε πρὶν ἀπὸ τρία χρόνια ἀπὸ τὸν διευθυντὴ τοῦ Κέντρου Χιακῶν Μελετῶν Ἰωάννη Μακριδάκη καὶ τὸν συνεργάτη τοῦ Κέντρου ἐρασιτέχνη σπηλαιολόγο Κώστα Μάγκο. Δὲν μποροῦμε νὰ παραλείψουμε τὸ γεγονός, ὅτι ἀρωγὸς σὲ αὐτὴ τὴν προσπάθεια –διαθέτοντας οἰκονομικὴ ἐνίσχυση γιὰ τὶς ἔρευνες– ὑπῆρξε ἀπὸ τὴν πρώτη στιγμὴ ἡ Νομαρχιακὴ Αὐτοδιοίκηση Χίου, ποὺ δὲν ἔκλεισε τὰ μάτια μπροστὰ σὲ αὐτὸ τὸ θαῦμα τῆς φύσης, ὅπως συμβαίνει σὲ ἄλλες περιοχὲς τῆς Ἑλλάδος, ὅπου οἱ τοπικοὶ φορεῖς ἀδιαφοροῦν γιὰ ἀνάλογες παρεμβάσεις. Μέχρι τὴ στιγμὴ ποὺ γράφεται τὸ παρὸν κείμενο, φωτογραφία τοῦ ψευτοσκορπιοῦ δὲν ἔχει δοθῆ στὴ δημοσιότητα, καθὼς ἄτομα ποὺ ἀποσπάστηκαν προσεκτικὰ ἀπὸ τὸ σῶμα του ἔχουν σταλῆ γιὰ περαιτέρω ἀνάλυση στὸ Μουσεῖο Φυσικῆς Ἱστορίας στὸ Λίβερπουλ, προκειμένου νὰ καταγραφῇ ἐπίσημα τὸ εἶδος του καὶ νὰ ἐξαχθοῦν ἐπιστημονικὰ συμπεράσματα. Ἀνάλογο δεῖγμα ἔχει σταλῆ γιὰ τοὺς ἴδιους λόγους σὲ ἐπιστημονικὸ ἵδρυμα τῆς Βουλγαρίας ἀλλὰ καὶ στὸ Πανεπιστήμιο τῆς Κρήτης. Ἀπὸ μία πρώτη ἐκτίμηση τοῦ Μουσείου Φυσικῆς Ἱστορίας τοῦ Λίβερπουλ διαπιστώνεται ὅτι πρόκειται γιὰ ἕνα μοναδικὸ καὶ πρωτοανακαλυπτόμενο εἶδος ἐντόμου, ποὺ ἀνήκει στὴν κατηγορία τῶν ἀραχνοειδῶν. Τὴν ἴδια ἄποψη ὑποστηρίζουν Ἕλληνες καὶ ξένοι ἐντομολόγοι ὅπως καὶ τὸ Μουσεῖο Φυσικῆς Ἱστορίας τῆς Σόφιας. Ἐν τῷ μεταξὺ ὁ Ἄγγλος ἐντομολόγος Μάικλ Ταίυλορ, ποὺ εἶναι ἀπὸ τοὺς πρώτους ποὺ εἶδαν τὸ ἔντομο, πέρα καὶ ἀπὸ τὴν δική του διαπίστωση ποὺ συγκλίνει στὸ κοινὸ ἐπιστημονικὸ πρῶτο συμπέρασμα ὅτι πρόκειται γιὰ σπανιώτατο εἶδος, γενικώτερα θεωρεῖ τὸ νησὶ τῆς Χίου ὡς βιότοπο σπάνιων ἐντόμων. Γιὰ αὐτὸν τὸν λόγο τὸ ἐπισκέπτεται κάθε καλοκαίρι. Ἡ ἐξερεύνηση τοῦ σπηαλίου ἔχει ἤδη ὁλοκληρωθῆ, καὶ μελετᾶται ἀπὸ τοὺς φορεῖς τῆς Χίου ὁ πιθανὸς τρόπος ἀξιοποίησής του οὕτως, ὥστε νὰ εἶναι ἐπισκέψιμο, χωρὶς ὅμως νὰ ἀλλοιωθῇ στὸ παραμικρὸ τὸ ἐσωτερικό του. Ἀξίζει νὰ ἀναφέρουμε ὅτι τὸ σπήλαιο Συκιὰ στὸ Λιθὶ τῆς Χίου ἐκτείνεται σὲ δύο ὀρόφους: ὁ πρῶτος βρίσκεται 6 μὲ 7 μέτρα κάτω ἀπὸ τὴν ἐπιφάνεια τῆς γῆς καὶ ὀνομάζεται «Αἴθουσα τῆς Σπασμένης Κολώνας»· ἀκολουθεῖ ἕνα στενὸ κατακόρυφο πέρασμα μήκους περίπου 3-4 μέτρων, ποὺ ὁδηγεῖ στὸν δεύτερο ὄροφο ἢ καὶ ἀλλιῶς στὴν «Κάτω Αἴθουσα». Αὐτὸς ὁ δεύτερος ὄροφος φτάνει στὰ 40 μέτρα κάτω ἀπὸ τὴν ἐπιφάνεια τῆς γῆς καὶ στὸ βάθος του ἔχει μία λίμνη, ποὺ φέρει τὴν ὀνομασία «Θάλασσα τῆς Λήθης» μὲ βάθος 7,5 μέτρων. Ἐπίσης περιλαμβάνει τὸ λεγόμενο «Πατάρι» καὶ τὴν «Αἴθουσα Μυστικῆς Γαλήνης», ὅπου ἡ πρόσβαση εἶναι δυνατὴ μόνο μὲ σπηλαιοκατάδυση. Ἐντυπωσιακὴ εἶναι ἡ φυσικὴ διακόσμησή του. Καταπληκτικοὶ σταλαγμιτικοὶ σχηματισμοὶ ποὺ φέρουν τὶς ὀνομασίες «Βωμὸς» καὶ «Λαμπάδα». Τὸ σπήλαιο καλύπτει ἔκταση 1.770 τ. μέτρων μὲ συνολικὸ μῆκος διαδρόμων 250 μ. Ἡ ἀνακάλυψή του ἔγινε τὸν Μάρτιο