ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

267ΜΑΡΤΙΟΣ 2004

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 17544
Φύλλο στό PDF
77 ἀπό 81
Πηγή κειμένου
ψηφιακό κείμενο τοῦ PDF
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. Σπάνιος απολιθωμένος ψευτοσκορπιός σ'ένα θαυμάσιο σπήλαιο στο Λιθί Χίου — ΛΑΔΑ, ΤΑΞΙΑΡΧΟΥΛΑ
    ἀρχή: σελ. 17544 · τέλος: ἄγνωστο · τχ. 267

Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση

™¶∞¡π√™ ∞¶√§π£øª∂¡√™ æ∂ÀΔ√™∫√ƒ¶π√™ Μία σημαντικὴ ἀνακάλυψη μὲ παγκόσμια μοναδικότητα, ποὺ συγκεντρώ- νει τὸ ἐνδιαφέρον τῶν ἐπιστημόνων, ἔφεραν στὸ φῶς οἱ ἔρευνες τῶν εἰδικῶν τοῦ Κέντρου Χιακῶν Μελετῶν «Πελινναῖο» καὶ τοῦ Σπηλαιολο- γικοῦ Ἑλληνικοῦ Ἐξερευνητικοῦ Ὁμίλου (ΣΠΕΛΕΟ). Στὸ ὑγρὸ καὶ μυ- στηριῶδες ἐσωτερικὸ τοῦ σπηλαίου Συκιά, στὸ χωριὸ Λιθὶ τῆς Χίου, ἑνὸς κοσμή- ματος τῆς φύσης ἡλικίας διακοσίων ἑκατομμυρίων ἐτῶν, βρέθηκε ἀνάμεσα στοὺς σταλακτίτες καὶ σταλαγμίτες ἕνα σπανιώτατο εἶδος ἐντόμου. Ἕνας ψευτοσκορ- πιός, ποὺ ὅμοιός του δὲν ἔχει ἐντοπιστῆ σὲ ὁλόκληρο τὸν πλανήτη. Ἡ ἐξερεύνηση τοῦ ἐντυπωσιακοῦ σπηλαίου ξεκίνησε πρὶν ἀπὸ τρία χρόνια ἀπὸ τὸν διευ- θυντὴ τοῦ Κέντρου Χιακῶν Μελετῶν Ἰωάννη Μακριδάκη καὶ τὸν συνεργάτη τοῦ Κέντρου ἐρασιτέχνη σπηλαιολόγο Κώστα Μάγκο. Δὲν μποροῦμε νὰ παραλείψουμε τὸ γεγονός, ὅτι ἀρωγὸς σὲ αὐτὴ τὴν προσπάθεια –διαθέτοντας οἰκονομικὴ ἐνίσχυση γιὰ τὶς ἔρευνες– ὑπῆρξε ἀπὸ τὴν πρώτη στιγμὴ ἡ Νομαρχιακὴ Αὐτοδιοίκηση Χίου, ποὺ δὲν ἔκλεισε τὰ μάτια μπρο- στὰ σὲ αὐτὸ τὸ θαῦμα τῆς φύσης, ὅπως συμβαίνει σὲ ἄλλες περιοχὲς τῆς Ἑλλάδος, ὅπου οἱ τοπικοὶ φορεῖς ἀδιαφοροῦν γιὰ ἀνάλογες παρεμβάσεις. Μέχρι τὴ στιγμὴ ποὺ γράφεται τὸ παρὸν κείμενο, φωτογραφία τοῦ ψευτοσκορπιοῦ δὲν ἔχει δοθῆ στὴ δημοσιότητα, καθὼς ἄτο- μα ποὺ ἀποσπάστηκαν προσεκτικὰ ἀπὸ τὸ σῶμα του ἔχουν σταλῆ γιὰ περαιτέρω ἀνάλυση στὸ Μουσεῖο Φυσικῆς Ἱστορίας στὸ Λίβερπουλ, προκειμένου νὰ καταγραφῇ ἐπίσημα τὸ εἶδος του καὶ νὰ ἐξαχθοῦν ἐπιστημονικὰ συμπεράσματα. Ἀνάλογο δεῖγμα ἔχει σταλῆ γιὰ τοὺς ἴδιους λόγους σὲ ἐπιστημονικὸ ἵδρυμα τῆς Βουλγαρίας ἀλλὰ καὶ στὸ Πανεπιστήμιο τῆς Κρήτης. Ἀπὸ μία πρώτη ἐκτίμηση τοῦ Μουσείου Φυσικῆς Ἱστορίας τοῦ Λίβερπουλ διαπιστώνε- ται ὅτι πρόκειται γιὰ ἕνα μοναδικὸ καὶ πρωτοανακαλυπτόμενο εἶδος ἐντόμου, ποὺ ἀνήκει στὴν κατηγορία τῶν ἀραχνοειδῶν. Τὴν ἴδια ἄποψη ὑποστηρίζουν Ἕλληνες καὶ ξένοι ἐντο- μολόγοι ὅπως καὶ τὸ Μουσεῖο Φυσικῆς Ἱστορίας τῆς Σόφιας. Ἐν τῷ μεταξὺ ὁ Ἄγγλος ἐντομολόγος Μάικλ Ταίυλορ, ποὺ εἶναι ἀπὸ τοὺς πρώτους ποὺ εἶδαν τὸ ἔντομο, πέρα καὶ ἀπὸ τὴν δική του διαπίστωση ποὺ συγκλίνει στὸ κοινὸ ἐπιστημονικὸ πρῶτο συμπέρασμα ὅτι πρόκειται γιὰ σπανιώτατο εἶδος, γενικώτερα θεωρεῖ τὸ νησὶ τῆς Χίου ὡς βιότοπο σπά- νιων ἐντόμων. Γιὰ αὐτὸν τὸν λόγο τὸ ἐπισκέπτεται κάθε καλοκαίρι. Ἡ ἐξερεύνηση τοῦ σπη- αλίου ἔχει ἤδη ὁλοκληρωθῆ, καὶ μελετᾶται ἀπὸ τοὺς φορεῖς τῆς Χίου ὁ πιθανὸς τρόπος ἀξιοποίησής του οὕτως, ὥστε νὰ εἶναι ἐπισκέψιμο, χωρὶς ὅμως νὰ ἀλλοιωθῇ στὸ παραμι- κρὸ τὸ ἐσωτερικό του. Ἀξίζει νὰ ἀναφέρουμε ὅτι τὸ σπήλαιο Συκιὰ στὸ Λιθὶ τῆς Χίου ἐκτείνεται σὲ δύο ὀρό- φους: ὁ πρῶτος βρίσκεται 6 μὲ 7 μέτρα κάτω ἀπὸ τὴν ἐπιφάνεια τῆς γῆς καὶ ὀνομάζε- ται «Αἴθουσα τῆς Σπασμένης Κολώνας»· ἀκολουθεῖ ἕνα στενὸ κατακόρυφο πέρασμα μήκους περίπου 3-4 μέτρων, ποὺ ὁδηγεῖ στὸν δεύτερο ὄροφο ἢ καὶ ἀλλιῶς στὴν «Κά- τω Αἴθουσα». Αὐτὸς ὁ δεύτερος ὄροφος φτάνει στὰ 40 μέτρα κάτω ἀπὸ τὴν ἐπιφάνεια τῆς γῆς καὶ στὸ βάθος του ἔχει μία λίμνη, ποὺ φέρει τὴν ὀνομασία «Θάλασσα τῆς Λή- θης» μὲ βάθος 7,5 μέτρων. Ἐπίσης περιλαμβάνει τὸ λεγόμενο «Πατάρι» καὶ τὴν «Αἴθου- σα Μυστικῆς Γαλήνης», ὅπου ἡ πρόσβαση εἶναι δυνατὴ μόνο μὲ σπηλαιοκατάδυση. Ἐντυπωσιακὴ εἶναι ἡ φυσικὴ διακόσμησή του. Καταπληκτικοὶ σταλαγμιτικοὶ σχηματι- σμοὶ ποὺ φέρουν τὶς ὀνομασίες «Βωμὸς» καὶ «Λαμπάδα». Τὸ σπήλαιο καλύπτει ἔκταση 1.770 τ. μέτρων μὲ συνολικὸ μῆκος διαδρόμων 250 μ. Ἡἀνακάλυψή του ἔγινε τὸν Μάρτιο
← καθαρισμένο κείμενο