°ιὰ πρώτη φορὰ παγκοσμίως ἀπὸ τὶς σελίδες τοῦ «Δαυλοῦ» παρουσιά- σθηκε τὸ θέμα τῆς ὕπαρξης κατασκευῶν ἀπὸ μπετὸν στὴν ἀρχαία Ἑλλά- δα. Ὁπρωτοπόρος E. Εὐσταθιάδης, χημικὸς μηχανικός, Γεν. Διευθυντὴς ΚΕΔΕ, ἐδημοσίευσε μελέτη περὶ τῆς τσιμεντοκονίας μονώσεως τῆς δε- ξαμενῆς Καμείρου Ρόδου (τ. 226). Στὸ ἴδιος τεῦχος δημοσιεύθηκε συνέντευ- ξη τοῦ καθηγητῆ Πανεπιστημίου I.Τσαγκάρη γιὰ τὸ ἀντιραδιενεργὸ ἐπίχρι- σμα. Ἀκολούθησε ἡ ἔρευνά μου «Ὑπέρθυρο ἐκ μπετὸν 270 τόν. στὸ Θησαυρὸ Ἀτρέως» (τ. 233+234). Συνεχίζει ὁ Εὐσταθιάδης μὲ τὸ «Κεραμικὸ κονίαμα» (τ. 253) καὶ τὸ «Αρχαῖο τσιμέντο δυαδικῆς μορφῆς» (τ. 258). Τέλος ὁ M. Μα- μανέας παρουσίασε τὴν μπετονένια γέφυρα Ἰλισσοῦ (τ. 256). Παρὰ τὶς συνεχεῖς ἀνακοινώσεις στὴν «ἐπίσημη» Ἐπιστήμη «ἄκρα τοῦ τάφου σιωπὴ βασι- λεύει» (Σολωμός). Ἐπαναπαύονται στοὺς «κυβολίθους λατυποπαγοῦς πετρώματος».Τώρα, ἀπὸ ποῦ; Πῶς ἔκοβαν/μετέφεραν/ἀνέβαζαν 2,7-270 τόνους εἶναι «ἄλλου παπᾶ εὐαγγέλιο». ΤΟ ΜΠΕΤΟΝ ΠΑΝΤΟΥ. ΤΟ ΜΠΕΤΟΝ ΠΑΝΤΟΥ. Ἴσως σκέπτωνται:«Ἔστω, εἶναι εἰδικὴ περίπτωση, μία δε- ξαμενή, ἕνα ὑπέρθυρο, ἕνα γεφυράκι!». Μόνο; Μὰ ἂν ἐγνώριζαν οἱ Ἕλληνες τὴν (ἁπλούστα- τη) κατασκευὴ τοῦ τσιμέντου «πούδρα θηραϊκῆς γῆς καὶ ἄσβεστος», θὰ τὴν χρησιμοποιοῦσαν ὅπου ἔπρεπε. Δηλαδὴ σὲ ἔργα ὑποδομῆς, ὅπως γέφυρες, ἁψίδες, δεξαμενές, δάπεδα, θεμέλια κ.ἀ. Ἀντιθέτως οἱ ἀνωδομές, ἐπειδὴ ἔπρεπε νὰ ἔχουν «κάλλος», κατασκευάζονταν μὲ εὐγενῆ ὑλικά:μάρμαρο, ἀλάβαστρο, πυρόλιθο. Πλὴν τῶν ἀνωτέρω τὸ μπετὸν ἐχρησιμοποιήθη κατὰ κό- Φωτ. 1. Τὸ Τεῖχος τῶν Ἀθηνῶν:Ἀχαρ- νικὴ Πύλη (Πλατεῖα Κοτζιᾶ).