Ἡ «γιαχβοποίηση» τοῦ Χριστιανισμοῦ ἀπὸ τὸν Παῦλο Τὸ ἔτος 169 π.X. ὁ Σελευκίδης ἐπίγονος τοῦ M. Ἀλεξάνδρου βασιλεὺς τῆς ἐξελληνισμένης πολιτιστικῶς Συρίας Ἀντίοχος Δ´ ὁ Ἐπιφανής, μετὰ τὴν κατάκτησι τῆς Αἰγύπτου τῶν Πτολεμαίων, θὰ εἰσβάλῃ μὲ τὰ στρατεύματά του στὴν Ἱερουσαλήμ, νικώντας τοὺς ὑπερασπιστές της Ἰσραηλίτες. Στόχος του ἡ προσάρτησις τοῦ ἤδη διαμελισμένου κρατιδίου τῶν Ἑβραίων στὴν αὐτοκρατορία του καὶ ὁ πολιτιστικὸς ἐξελληνισμὸς τῶν Ἑβραίων. Ἀρωγὸς τῆς προσπάθειας αὐτῆς θὰ προστρέξῃ ἕνα μεγάλο κομμάτι τοῦ ἑβραϊκοῦ λαοῦ. Τὸ ἑβραϊκὸ κράτος ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τῆς δημιουργίας του ἦταν χωρισμένο σὲ δύο στρατόπεδα δύο διαφορετικῶν λαῶν μὲ διαφορετικὲς ἰδεολογικὲς ἀντιλήψεις. Τοὺς Ἰσραηλίτες ὑποστηρικτὲς τοῦ «νεοαφιχθέντος ἐξ ἐρήμου» θεοῦ Γιαχβὲ συνοδείᾳ τοῦ μωσαϊκοῦ ἱερατείου ποὺ τὸν ἐνεπνεύσθη καὶ τοὺς Ἑβραίους πολυθεϊστὲς νομάδες τῶν ἐλωχεὶμ (πολλῶν παραδοσιακῶν θεῶν). Οἱ Ἑβραῖοι πολυθεϊστὲς ὑπετάχθησαν γρήγορα στὸν νέο θεὸ καὶ τὸ ἱερατεῖο του. «Ἐγὼ εἶμαι ὁ Γιαχβὲ ὁ θεός σου, ὁ ἐξαγαγών σε ἐξ Αἰγύπτου ἐξ οἴκου δουλείας. Δὲν θὰ ἔχῃς ἄλλους θεοὺς πλὴν ἐμοῦ». (Ἔξοδος 20, 2-3). «Καὶ εἶπεν ὁ Ἰακὼβ στὴν γενιά του καὶ σ’ ὅλους ποὺ τὸν ἀκολουθοῦσαν: Βγάλετε τοὺς θεοὺς τοὺς ξένους ποὺ βρίσκονται ἀνάμεσά σας καὶ καθαρισθῆτε καὶ ἀλλάξετε ροῦχα». (Γένεσις 3, 2). Οἱ Ἑβραῖοι ποὺ ζοῦσαν νομαδικὰ στὴν ἔρημο, ὥσπου νὰ φθάσουν στὴν μονοδιάστατη πίστι τοῦ Γιαχβέ, πέρασαν ἀπὸ διάφορα στάδια λατρείας ἀκολουθώντας τὴν ἐξέλιξι τῶν γειτονικῶν τους λαῶν. Ξεκίνησαν ἀπὸ τὸν ἀνιμισμὸ καὶ τὸν τοτεμισμὸπρογονολατρία, γιὰ νὰ φθάσουν στὸν πολυθεϊσμό. Ὁ ξερριζωμὸς τῶν κοινῆς λατρείας χαναναϊκῶν θεοτήτων Βάαλ, Ἀστάρτης κ.ἄ. θὰ γίνῃ μὲ γενοκτονίες ἐπὶ τοῦ ἑβραϊκοῦ λαοῦ ἀπ’ τοὺς ἐξ Αἰγύπτου Ἰσραηλίτες μωσαϊστές. «Καὶ ὡς ἔπαυσε (ὁ Μωυσῆς) λαλῶν πάντας τοὺς λόγους τούτους, ἐσχίσθη τὸ ἔδαφος τὸ ὑποκάτω αὐτῶν, καὶ πάντας τοὺς ἀνθρώπους τοὺς μετὰ τοῦ Κορὲ (τοὺς πολυθεϊστὲς) καὶ πᾶσαν τὴν περιουσίαν αὐτῶν» (Ἀριθμοὶ ΙΣΤ´ 31-32). Παρόμοιες γενοκτονίες ἀλλοθρήσκων Ἑβραίων περιγράφονται καὶ σὲ ἄλλα χωρία τῆς Π. Διαθήκης. Τὸ μωσαϊκὸ ἱερατεῖο συνέπραττε ἀκόμη καὶ μὲ τοὺς κατακτητὲς ἐναντίον τοῦ ἰδίου τοῦ λαοῦ του.1 Γιαχβὲ ἢ θάνατος ἦταν ἡ ἐπιταγὴ τοῦ ἱερατείου· στόχος ἡ ὑποταγὴ καὶ ἀποδοχὴ τοῦ Γιαχβὲ ἀπὸ τὸν λαό.