Ἡ «γιαχβοποίηση» τοῦ Χριστιανισμοῦ ἀπὸ τὸν Παῦλο Τὸ ἔτος 169 π.X. ὁ Σελευκίδης ἐπίγονος τοῦ M. Ἀλεξάνδρου βασιλεὺς τῆς ἐξελληνισμένης πολιτιστικῶς Συρίας Ἀντίοχος Δ´ ὁ Ἐπιφανής, μετὰ τὴν κατάκτησι τῆς Αἰγύπτου τῶν Πτο- λεμαίων, θὰ εἰσβάλῃ μὲ τὰ στρατεύματά του στὴν Ἱερουσα- λήμ, νικώντας τοὺς ὑπερασπιστές της Ἰσραηλίτες. Στόχος του ἡ προσάρτησις τοῦ ἤδη διαμελισμένου κρατιδίου τῶν Ἑβραίων στὴν αὐτοκρατορία του καὶ ὁ πολιτιστικὸς ἐξελληνισμὸς τῶν Ἑβραίων. Ἀρωγὸς τῆς προσπάθειας αὐτῆς θὰ προστρέξῃ ἕνα μεγάλο κομμάτι τοῦ ἑβραϊκοῦ λαοῦ. Τὸ ἑβραϊκὸ κράτος ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τῆς δημιουργίας του ἦταν χωρισμένο σὲ δύο στρα- τόπεδα δύο διαφορετικῶν λαῶν μὲ διαφορετικὲς ἰδεολογικὲς ἀντιλήψεις. Τοὺς Ἰσραη- λίτες ὑποστηρικτὲς τοῦ «νεοαφιχθέντος ἐξ ἐρήμου» θεοῦ Γιαχβὲ συνοδείᾳ τοῦ μω- σαϊκοῦ ἱερατείου ποὺ τὸν ἐνεπνεύσθη καὶ τοὺς Ἑβραίους πολυθεϊστὲς νομάδες τῶν ἐλωχεὶμ (πολλῶν παραδοσιακῶν θεῶν). Οἱ Ἑβραῖοι πολυθεϊστὲς ὑπετάχθησαν γρή- γορα στὸν νέο θεὸ καὶ τὸ ἱερατεῖο του. «Ἐγὼ εἶμαι ὁ Γιαχβὲ ὁ θεός σου, ὁ ἐξαγαγών σε ἐξ Αἰγύπτου ἐξ οἴκου δουλείας. Δὲν θὰ ἔχῃς ἄλλους θεοὺς πλὴν ἐμοῦ». (Ἔξοδος 20, 2-3). «Καὶ εἶπεν ὁ Ἰακὼβ στὴν γενιά του καὶ σ’ ὅλους ποὺ τὸν ἀκολουθοῦσαν: Βγάλετε τοὺς θεοὺς τοὺς ξένους ποὺ βρίσκονται ἀνάμεσά σας καὶ καθαρισθῆτε καὶ ἀλλάξετε ροῦχα».(Γένεσις 3, 2). Οἱ Ἑβραῖοι ποὺ ζοῦσαν νομαδικὰ στὴν ἔρημο, ὥσπου νὰ φθάσουν στὴν μονοδιά- στατη πίστι τοῦ Γιαχβέ, πέρασαν ἀπὸ διάφορα στάδια λατρείας ἀκολουθώντας τὴν ἐξέλιξι τῶν γειτονικῶν τους λαῶν. Ξεκίνησαν ἀπὸ τὸν ἀνιμισμὸ καὶ τὸν τοτεμισμὸ- προγονολατρία, γιὰ νὰ φθάσουν στὸν πολυθεϊσμό. Ὁ ξερριζωμὸς τῶν κοινῆς λα- τρείας χαναναϊκῶν θεοτήτων Βάαλ, Ἀστάρτης κ.ἄ. θὰ γίνῃ μὲ γενοκτονίες ἐπὶ τοῦ ἑβραϊκοῦ λαοῦ ἀπ’ τοὺς ἐξ Αἰγύπτου Ἰσραηλίτες μωσαϊστές. «Καὶ ὡς ἔπαυσε (ὁ Μω- υσῆς) λαλῶν πάντας τοὺς λόγους τούτους, ἐσχίσθη τὸ ἔδαφος τὸ ὑποκάτω αὐτῶν, καὶ πάντας τοὺς ἀνθρώπους τοὺς μετὰ τοῦ Κορὲ (τοὺς πολυθεϊστὲς) καὶ πᾶσαν τὴν πε- ριουσίαν αὐτῶν» (Ἀριθμοὶ ΙΣΤ´ 31-32). Παρόμοιες γενοκτονίες ἀλλοθρήσκων Ἑβραί- ων περιγράφονται καὶ σὲ ἄλλα χωρία τῆς Π.Διαθήκης. Τὸ μωσαϊκὸ ἱερατεῖο συνέ- πραττε ἀκόμη καὶ μὲ τοὺς κατακτητὲς ἐναντίον τοῦ ἰδίου τοῦ λαοῦ του.1 Γιαχβὲ ἢ θά- νατος ἦταν ἡ ἐπιταγὴ τοῦ ἱερατείου· στόχος ἡ ὑποταγὴ καὶ ἀποδοχὴ τοῦ Γιαχβὲ ἀπὸ τὸν λαό.