Ὁ ρόλος τοῦ Χριστιανισμοῦ στὴν ἄνοδο τῶν Ναζί Τόσο ἡ δομὴ ὅσο καὶ ἡ εἰκόνα ποὺ παρουσίαζε τὸ Ράιχ καταδεικνύουν ὅτι ὁ Ναζισμὸς οὐδέποτε ἔκοψε τοὺς δεσμούς του μὲ τὸν Χριστιανισμό. Τὰ διακριτικὰ σημεῖα τῶν ἀεροσκαφῶν τῆς Λουφτβάφφε περιελάμβαναν μόνο δύο σβάστικες καὶ ἕξι σταυρούς. Ὁμοίως ἡ σημαία τοῦ Γερμανικοῦ Ναυτικοῦ συνεδύαζε αὐτὰ τὰ δύο σύμβολα. Ὁ Χίτλερ ἐλάμβανε μέρος σὲ δημόσιες προσευχές, ὅπου ἡ σβάστικα καὶ ὁ σταυρὸς ἦταν μαζί. Ἀλλὰ ἡ ἀποκορύφωση τῶν σχέσεων τοῦ ναζιστικοῦ καθεστῶτος μὲ τὴν Καθολικὴ Ἐκκλησία ἦταν ἡ Συμφωνία Πάπα - Ναζισμοῦ τὸ 1933. Τὸ ὄχι πολὺ γνωστὸ αὐτὸ γεγονὸς ἐξετάζεται ἀναλυτικὰ στὸ ἐλεύθερο ἐρευνητικὸ περιοδικὸ «Free Inquiry», ἀπὸ τὸ ὁποῖο σταχυολογοῦμε τὶς πληροφορίες ποὺ ἀκολουθοῦν. Σύμφωνα μὲ τὶς ἔγκυρες βιογραφίες, στὶς ὁποῖες μποροῦμε νὰ ἀνατρέξουμε, οἱ κυριώτεροι ἡγέτες τῶν ναζὶ γεννήθηκαν, βαπτίσθηκαν καὶ ἀνετράφησαν ὅλοι ὡς χριστιανοί. Οἱ περισσότεροι μεγάλωσαν σὲ αὐστηρές, θρῆσκες οἰκογένειες, ὅπου ἡ ἀνοχὴ καὶ οἱ δημοκρατικὲς ἀξίες δὲν εἶχαν θέση. Ἀνάμεσα στοὺς ἡγέτες τῶν ναζὶ οἱ ὁποῖοι ἔλαβαν καθολικὴ ἀνατροφή, περιλαμβάνονται ὁ Χίτλερ, ὁ Χίμμλερ, ὁ Χάυντριχ καὶ ὁ Γκαῖμπελς. Ὁ Χίτλερ ἐφοίτησε σὲ μοναστηριακὸ σχολεῖο. Ἔψελνε στὴν χορῳδία, παθιαζόταν μὲ τὴν Θεία Λειτουργία καὶ ἄλλες θρησκευτικὲς τελετὲς καὶ ἔβλεπε τοὺς ἱερεῖς ὡς ἰνδάλματα. Ἐντυπωσιασμένος ἀπὸ τὴν δύναμη καὶ τὴν ἐξουσία ποὺ εἶχαν στὰ χέρια τους, σκέφτηκε κάποια στιγμὴ νὰ γίνῃ κληρικὸς. Ὁ Χίτλερ ἐξέφραζε ἀνοικτὰ τὸν θαυμασμό του γιὰ τὸν Μαρτῖνο Λούθηρο, τὸν ὁποῖο θεωροῦσε φωτισμένο μεταρρυθμιστή. Σὲ πολλὲς ἰδιωτικὲς συζητήσεις ἀνέφερε ὅτι θεωροῦσε τὸν ἑαυτό του καθολικό. Πολλάκις δήλωσε δημοσίως ὅτι ὁ Χριστὸς ἦταν ὁ Σωτῆρας του. Τὸ 1944 ὀργανώνοντας τὴν ἐπίθεση γιὰ τὴν μάχη ποὺ θὰ ἔμενε γνωστὴ ὡς «Μάχη τῆς Bulge» τῆς ἔδωσε τὴν κωδικὴ ὀνομασία «Ἐπιχείρηση Christose». Ὁ Ροῦντολφ Ἔσσε εἶχε αὐστηροὺς καθολικοὺς γονεῖς. Ὁ Γκαῖρινγκ μεγάλωσε σὲ περιβάλλον ποὺ ἀπετελεῖτο τόσο ἀπὸ καθολικοὺς ὅσο καὶ ἀπὸ προτεστάντες, ἐνῷ οἱ Ἔς, Μπόρμαν, Σπέερ, Ἄιχμαν σὲ προτεσταντικὸ περιβάλλον. Κανένας ἀπὸ τοὺς ἡγέτες τῶν Ναζὶ δὲν ἀνετράφη σὲ φιλελεύθερη ἢ ἀθεϊστικὴ οἰκογένεια – καὶ δίχως ἀμφιβολία οἱ γονεῖς τῶν ἀνωτέρω θὰ ἔβρισκαν τέτοιου εἴδους ἰδέες σκανδαλώδεις. Οἱ προσκολλημένοι στὴν παράδοση ἄνθρωποι δὲν θὰ σκέφτονταν ποτὲ νὰ στερήσουν ἀπὸ τὰ παιδιά τους τὶς θρησκευτικὲς βάσεις, ποὺ ἐκεῖνοι ἔκριναν ὅτι τοὺς ἦταν ἀπαραίτητες γιὰ νὰ γίνουν ἠθικοὶ ἐνήλικες.