ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ Οἱ Σλάβοι στὴν Ἑλλάδα ἐπὶ Βυζαντίου Κύριε διευθυντά, Ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Γιάννη Φώτη σὲ θέσεις τοῦ πρώην Προέδρου τῆς Δημοκρατίας κ. Χρ. Σαρτζετάκη στὸ τεῦχος 258 ἐμπλέκει τὸ θέμα Ἀλάριχος καὶ τὸ θέμα τῶν Σλάβων ἐν Ἑλλάδι κατὰ τρόπον –φρονῶ– ὁ ὁποῖος ἀπέχει τῆς πραγματικότητος. Σὲ μερικὰ μόνον σημεῖα θὰ ἀναφερθῶ: Οἱ Σλάβοι εἰσδύουν στὸν ἑλλαδικὸ χῶρο, εἴτε · εἰρηνικὰ εἴτε ληστρικά, ἀπὸ τὰ μέσα περίπου τοῦ ΣΤ´ αἰῶνος καὶ ἐγκαθίστανται σὲ ὀρεινὲς κυρίως περιοχές. Δὲν κατέλαβαν πόλεις, πλὴν ἐλαχίστων λαφυραγωγήσεων. Ἡ ἐξουσία τῆς αὐτοκρατορίας οὐδέποτε κατελύθη καὶ οἱ ἐπεμβάσεις της κατὰ τῶν Σλάβων εἶναι πάντοτε ὡς πρὸς ἀντάρτες/ἀποστάτες καὶ ὄχι ὡς πρὸς κράτος/ἐξουσία, ἀφοῦ ποτὲ δὲν ἵδρυσαν κρατικὴν ὀντότητα. Περὶ τὰ μέσα τοῦ I´ αἰῶνος οἱ στάσεις καὶ ἀνυ‚ πακοὲς τῶν Σλάβων σταματοῦν ὡς διὰ μαγείας, καθὼς καὶ οἱ περὶ αὐτῶν ἀναφορές. Ἔχουν ἀφομοιωθῆ πλήρως πρὸς τὸ γηγενὲς στοιχεῖο, δεῖγμα ὅτι τὸ τελευταῖο ὑπερτεροῦσε ἀριθμητικά. Σὰν ἀνάμνησις ἀπέμειναν ἐλάχιστα γλωσσικὰ ἴχνη (γεωργοκτηνοτροφικοὶ ὅροι, τοπωνύμια). Τὸ ἀκριβῶς ἀντίθετο συνέβη στὶς βόρειες ἐπαρχίες τοῦ κράτους (Δαρδανία, Μοισία κ.λπ.), ὅπου οἱ Σλάβοι ὑπερτεροῦσαν ἀριθμητικά. Ἐπισημαίνεται ὅτι ἱστορικὲς πηγὲς γιὰ τὴν ἐποχὴ ἐκεί- νη κατὰ τὰ ἑλληνικὰ πρότυπα (Θουκυδίδης, Ξενοφῶν κ.ἄ.) δὲν ὑπάρχουν. (Τοὺς τελείωσε τὸ γιαχβικὸ πνεῦμα!) Οἱ ὑπάρχουσες πληροφορίες προέρχονται ἀπὸ «βίους ἁγίων» ἀγνώστων συνήθως ἱερωμένων, ἀπὸ ἐκκλησιαστικὰ ἔγγραφα, στὰ ὁποῖα πλεονάζει ἡ «θεία» βούλησις καὶ ἡ παπαδίστικη ὑστεροβουλία, ἀπὸ «Χρονικὰ» μὲ πλούσιο μυθικὸ ὑπόβαθρο καὶ ἀπὸ τὰ ἔργα τοῦ Κωνσταντίνου Z´ τοῦ Πορφυρογέννητου, τὰ ὁποῖα ἐπίσης δὲν διεκδικοῦν ἱστοριογραφικὲς δάφνες. Συνέπειες τούτων εἶναι οἱ γνῶμες τῶν μετέπειτα ἱστορικῶν συνηθέστατα νὰ μὴ συμπίπτουν ὅσον ἀφορᾷ στὴν ἀκρίβεια περὶ γεγονότων, προσώπων, χρονολογιῶν κ.λπ. Μὲ αὐτὰ τὰ δεδομένα διετύπωσε καὶ ὁ Φαλμεράϋερ τὴν γνωστή του θεωρία καὶ τὴν ἄποψη ὅτι οἱ Σλάβοι ἐκυριάρχησαν ἀπολύτως ἐπὶ 218 χρόνια (588-806) στὴν Πελοπόννησο καὶ ὅτι οἱ Ἀθηναῖοι παρέμειναν ἐξόριστοι ἐπὶ 400 χρόνια (ΣΤ´ - I´ αἰ.) στὴν Σαλαμίνα καὶ τὴν Αἴγινα. Οἱ τὰ φαιὰ φέροντες ἔπαιξαν τὸν ἐγκληματικό τους ρόλο. Ἡ πρὸς αὐτοὺς –δικαία– μομφὴ ἂς μὴ μᾶς ἐκτρέπῃ σὲ σκοτεινὲς ἀτραποὺς καὶ ἐπικίνδυνες παγίδες, οἱ ὁποῖες ἄλλους παρὰ ἱστορικοὺς σκοποὺς ὑπηρετοῦν. Μετὰ τιμῆς Γεώργιος B. Φάκος Νέο Ψυχικό Ὁ κ. Γιάννης Γρηγορέας ἀπαντᾷ στὸν π. Θεόδωρο Ζήση Κύριε διευθυντά, Ἀναφερόμενος στὴν ἐξώδικο διαμαρτυρία τὴν ὁποία σᾶς ἐπέδωσε ὁ καθηγητὴς τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης παπα-Θεό- Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ Η «ΗΛΕΚΤΡΑ» ΤΟΥ ΕΥΡΙΠΙΔΗ Κύριε διευθυντά, Ἡ περίπτωση ποὺ «ὅλοι ἔχουν δίκιο» περιγράφεται λεπτομερέστατα στὴν «Ἠλέκτρα» τοῦ Εὐριπίδη. Ὅλοι ὑπερασπίζονται τὸ δίκιο τους καὶ τὸ παίρνουν μὲ τὴν βία ἐνάντια σὲ κάθε νόμο καὶ λογική. Ἡ Κλυταιμνήστρα δολοφονεῖ τὸν Ἀγαμέμνονα, ἐπειδὴ ἐκεῖνος θυσίασε τὴν Ἰφιγένεια. Τὴν σκυτάλη παίρνουν ὁ Ὀρέστης μὲ τὴν Ἠλέκτρα δολοφονώντας τὴν μητέρα τους καὶ τὸν Αἴγισθο, γιὰ νὰ ἐκδικηθοῦν τὸν θάνατο τοῦ πατέρα τους. Ἡ δυστυχία λοιπὸν φέρνει τὴν ἐκδίκηση, τὴν βία καὶ τὴν τρομοκρατία. Θαυμαστὴ καὶ ἡ περιγραφὴ τῆς «Δανεικῆς Ἐξουσίας» ἀπὸ τὸν Εὐριπίδη, μὲ τὸν θρασύδειλο Αἴγισθο νὰ νυμφεύεται μία ἰσχυρὴ γυναῖκα-τρόπαιο καὶ προστατευμένος στὴν σκιά της νὰ λέῃ στὸν Ὀρέστη ὅτι: «Τοῦ Ἀγαμέμνονα ὁ γιὸς ἀπειλεῖ τὸ σπιτικό μου», λὲς καὶ τὸ παλάτι τοῦ φυγάδα Ὀρέστη εἶναι δικό του..., ὅπως κάνουν καὶ οἱ κ.κ. Μπλὲρ καὶ Μπούς, ποὺ θεωροῦν τὰ κλεμμένα ἐδάφη τῶν Ἰρακινῶν σὰν τὰ «σπιτικά τους». Τὸ τρόπαιο Ἰρὰκ καὶ ἡ Δανεικὴ Ἐξουσία τῶν Ὅπλων τοὺς ἔκανε ψευτο-αφεντάδες. (cid:2)