ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

269ΜΑΙΟΣ 2004

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 17640 συμπερασμένος
Φύλλο στό PDF
5 ἀπό 81
Πηγή κειμένου
ψηφιακό κείμενο τοῦ PDF
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. Οι Σλάβοι στην Ελλάδα επί Βυζαντίου. — ΦΑΚΟΣ, ΓΕΩΡΓΙΟΣ
    ἀρχή: σελ. 17640 συμπερασμένος · τέλος: ἄγνωστο · τχ. 269
  2. Ο κ. Γιάννης Γρηγορέας απαντά στον π. Θεόδωρο Ζήση. — ΓΡΗΓΟΡΕΑΣ, ΓΙΑΝΝΗΣ
    ἀρχή: σελ. 17640 συμπερασμένος · τέλος: ἄγνωστο · τχ. 269
  3. Η τρομοκρατία και η "Ηλέκτρα" του Ευριπίδη. — ΡΕΤΟΥΛΑ, ΑΓΓΕΛΙΚΗ
    ἀρχή: σελ. 17640 συμπερασμένος · τέλος: ἄγνωστο · τχ. 269

Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση

ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ Οἱ Σλάβοι στὴν Ἑλλάδα ἐπὶ Βυζαντίου Κύριε διευθυντά, Ἡ ἀπάντησις τοῦ κ.ΓιάννηΦώτη σὲ θέσεις τοῦ πρώ- ην Προέδρου τῆς Δημοκρατίας κ. Χρ. Σαρτζετάκη στὸ τεῦχος 258 ἐμπλέκει τὸ θέμα Ἀλάριχος καὶ τὸ θέμα τῶν Σλάβων ἐν Ἑλλάδι κατὰ τρόπον –φρονῶ– ὁ ὁποῖος ἀπέ- χει τῆς πραγματικότητος. Σὲ μερικὰ μόνον σημεῖα θὰ ἀνα- φερθῶ: · Οἱ Σλάβοι εἰσδύουν στὸν ἑλλαδικὸ χῶρο, εἴτε εἰρηνικὰ εἴτε ληστρικά, ἀπὸ τὰ μέσα περίπου τοῦ ΣΤ´ αἰῶνος καὶ ἐγκαθίστανται σὲ ὀρεινὲς κυρίως πε- ριοχές. Δὲν κατέλαβαν πόλεις, πλὴν ἐλαχίστων λαφυρα- γωγήσεων. Ἡ ἐξουσία τῆς αὐτοκρατορίας οὐδέποτε κα- τελύθη καὶ οἱ ἐπεμβάσεις της κατὰ τῶν Σλάβων εἶναι πά- ντοτε ὡς πρὸς ἀντάρτες/ἀποστάτες καὶ ὄχι ὡς πρὸς κρά- τος/ἐξουσία, ἀφοῦ ποτὲ δὲν ἵδρυσαν κρατικὴν ὀντότητα. Περὶ τὰ μέσα τοῦ I´ αἰῶνος οἱ στάσεις καὶ ἀνυ- πακοὲς τῶν Σλάβων σταματοῦν ὡς διὰ μαγείας, καθὼς καὶ οἱ περὶ αὐτῶν ἀναφορές. Ἔχουν ἀφομοιωθῆ πλήρως πρὸς τὸ γηγενὲς στοιχεῖο, δεῖγμα ὅτι τὸ τελευταῖο ὑπερτεροῦσε ἀριθμητικά. Σὰν ἀνάμνησις ἀπέμειναν ἐλά- χιστα γλωσσικὰ ἴχνη (γεωργοκτηνοτροφικοὶ ὅροι, τοπω- νύμια). Τὸ ἀκριβῶς ἀντίθετο συνέβη στὶς βόρειες ἐπαρ- χίες τοῦ κράτους (Δαρδανία, Μοισία κ.λπ.), ὅπου οἱ Σλά- βοι ὑπερτεροῦσαν ἀριθμητικά. ‚ νη κατὰ τὰ ἑλληνικὰ πρότυπα (Θουκυδίδης, Ξενοφῶν κ.ἄ.) δὲν ὑπάρχουν. (Τοὺς τελείωσε τὸ γιαχβικὸ πνεῦμα!) Οἱ ὑπάρχουσες πληροφορίες προέρχονται ἀπὸ «βίους ἁγίων» ἀγνώστων συνήθως ἱερωμένων, ἀπὸ ἐκκλησια- στικὰ ἔγγραφα, στὰ ὁποῖα πλεονάζει ἡ «θεία» βούλησις καὶ ἡ παπαδίστικη ὑστεροβουλία, ἀπὸ «Χρονικὰ» μὲ πλούσιο μυθικὸ ὑπόβαθρο καὶ ἀπὸ τὰ ἔργα τοῦ Κωνστα- ντίνου Z´ τοῦ Πορφυρογέννητου, τὰ ὁποῖα ἐπίσης δὲν διεκδικοῦν ἱστοριογραφικὲς δάφνες. Συνέπειες τούτων εἶναι οἱ γνῶμες τῶν μετέπειτα ἱστορικῶν συνηθέστατα νὰ μὴ συμπίπτουν ὅσον ἀφορᾷ στὴν ἀκρίβεια περὶ γεγονό- των, προσώπων, χρονολογιῶν κ.λπ. Μὲ αὐτὰ τὰ δεδομέ- να διετύπωσε καὶ ὁ Φαλμεράϋερ τὴν γνωστή του θεωρία καὶ τὴν ἄποψη ὅτι οἱ Σλάβοι ἐκυριάρχησαν ἀπολύτως ἐπὶ 218 χρόνια (588-806) στὴν Πελοπόννησο καὶ ὅτι οἱ Ἀθηναῖοι παρέμειναν ἐξόριστοι ἐπὶ 400 χρόνια (ΣΤ´ - I´ αἰ.) στὴνΣαλαμίνα καὶ τὴν Αἴγινα. Οἱ τὰ φαιὰ φέροντες ἔπαιξαν τὸν ἐγκληματικό τους ρόλο. Ἡ πρὸς αὐτοὺς –δικαία– μομφὴ ἂς μὴ μᾶς ἐκτρέπῃ σὲ σκοτεινὲς ἀτραποὺς καὶ ἐπικίνδυνες παγίδες, οἱ ὁποῖες ἄλλους παρὰ ἱστορικοὺς σκοποὺς ὑπηρετοῦν. Μετὰ τιμῆς Γεώργιος B. Φάκος Νέο Ψυχικό Ἐπισημαίνεται ὅτι ἱστορικὲς πηγὲς γιὰ τὴν ἐποχὴ ἐκεί- Ὁκ.Γιάννης Γρηγορέας ἀπαντᾷ στὸν π. Θεόδωρο Ζήση Κύριε διευθυντά, Ἀναφερόμενος στὴν ἐξώδικο διαμαρτυρία τὴν ὁποία σᾶς ἐπέδωσε ὁ καθηγητὴς τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης παπα-Θεό- Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ Η «ΗΛΕΚΤΡΑ» ΤΟΥ ΕΥΡΙΠΙΔΗ Κύριε διευθυντά, Ἡ περίπτωση ποὺ «ὅλοι ἔχουν δίκιο» περιγράφεται λεπτομερέστατα στὴν «Ἠλέκτρα» τοῦ Εὐριπίδη. Ὅλοι ὑπερασπίζονται τὸ δίκιο τους καὶ τὸ παίρνουν μὲ τὴν βία ἐνάντια σὲ κάθε νόμο καὶ λογική. ἩΚλυταιμνήστρα δολοφονεῖ τὸν Ἀγαμέμνονα, ἐπειδὴ ἐκεῖνος θυσίασε τὴν Ἰφιγένεια.Τὴν σκυτάλη παίρνουν ὁ Ὀρέστης μὲ τὴν Ἠλέκτρα δολοφονώντας τὴν μητέρα τους καὶ τὸν Αἴγισθο, γιὰ νὰ ἐκδικηθοῦν τὸν θάνατο τοῦ πατέρα τους. Ἡ δυστυχία λοιπὸν φέρνει τὴν ἐκδίκηση, τὴν βία καὶ τὴν τρομοκρατία. Θαυμαστὴ καὶ ἡ περιγραφὴ τῆς «Δανεικῆς Ἐξουσίας» ἀπὸ τὸν Εὐριπίδη, μὲ τὸν θρασύδειλο Αἴγισθο νὰ νυμφεύεται μία ἰσχυρὴ γυναῖκα-τρόπαιο καὶ προστατευμένος στὴν σκιά της νὰ λέῃ στὸν Ὀρέστη ὅτι: «Τοῦ Ἀγαμέμνονα ὁ γιὸς ἀπειλεῖ τὸ σπιτικό μου», λὲς καὶ τὸ παλάτι τοῦ φυγάδα Ὀρέστη εἶναι δικό του..., ὅπως κά- νουν καὶ οἱ κ.κ. Μπλὲρ καὶ Μπούς, ποὺ θεωροῦν τὰ κλεμμένα ἐδάφη τῶν Ἰρακινῶν σὰν τὰ «σπιτικά τους».Τὸ τρόπαιο Ἰρὰκ καὶ ἡ Δανεικὴ Ἐξουσία τῶν Ὅπλων τοὺς ἔκανε ψευτο-αφεντάδες. �
← καθαρισμένο κείμενο