ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ ΣΤΟΝ ΛΟΓΟ Ἑλλάδα 2004. Τὸ Ἀπολλώνειο Φῶς ἄναψε στὴν Ὀλυμπία καὶ ἡ φλόγα του διέρχεται ἤδη τὴν οἰκουμένη, γιὰ νὰ καταλήξῃ στὴν πόλη τῶν Ἀθηνῶν, ση- μαίνοντας ἔτσι τὴν ἔναρξη τῶν Ὀλυμπιακῶν Ἀγώνων. Ἡπαγκοσμιοποιη- μένη πλέον ἀνθρωπότητα καλεῖται νὰ συμμετάσχῃ στὴν ὕψιστη αὐτὴν γιορ- τὴ τοῦ Ἀγῶνος στὸν γενέθλιο τόπο του, καὶ δι’ αὐτῆς νὰ ἐπικοινωνήσῃ νοερὰ μὲ τὸ Ἀθάνατο Ἑλληνικὸ Πνεῦμα. Οἱ Ὀλυμπιακοὶ Ἀγῶνες τῶν Ἀθηνῶν βρίσκουν τὴν ἀνθρωπότητα σὲ ἕνα ὁριακὸ σημεῖο τῆς ἱστορικῆς της πορείας:Ἡ θεοκρατικὴ βαρ- βαρότητα, ἁπλωμένη ἐδῶ καὶ αἰῶνες σὲ Δύση κι Ἀνατολή, ἀποκαλύπτει πλέον τὸ πραγματικό της πρόσωπο, ποὺ δὲν εἶναι ἄλλο ἀπ’ τὸ ἐγγενὲς μῖσος της γιὰ τὸν ἄνθρω- πο, γιὰ τὸν ἐλεύθερο ἄνθρωπο. Ἀσιάτες πλανητάρχες καὶ Ἀσιάτες πιστοὶ θέτουν τὸ δίλημμα πρὸς τὸν σημερινὸ ἄνθρωπο: Ὑποταγὴ ἢ θάνατος, βαρβαρότητα ἢ κατα- στροφή. Γι’ αὐτὸ καὶ ἡ Ὀλυμπιάδα τῶν Ἀθηνῶν ἀναμένεται νὰ διεξαχθῇ σὲ συνθῆκες πλήρους ἀστυ- νόμευσης. Μὲ τὴν παρουσία τῆς ἀστυνομίας, τοῦ στρατοῦ, τοῦ NATO, ἐνῷ οἱ ἀθλητικὲς ἀποστολὲς θὰ συνοδεύωνται ἀπὸ ἀστυνομικοὺς πράκτορες τῶν χωρῶν τους. Συνθῆκες ποὺ θυμίζουν τὶς πα- ράνομες Ὀλυμπιάδες ποὺ διεξήγοντο στὴν Ὀλυμπία μετὰ τὴν ἀπαγόρευσή τους ἀπὸ τὸν Θεο- δόσιο (βλ. «Δ», τ. 268). Ὡστόσο ἡ κατάσταση αὐτὴ ποὺ ἔχει δημιουργηθῆ βοηθᾷ ὅσο τίποτε ἄλλο τὸν σημερινὸ ἄνθρω- πο νὰ καταλάβῃ τί τὸν διχάζει ἀλλὰ καὶ τί τὸν ἑνώνει. Τὸν βοηθᾷ νὰ γυρίσῃ τὴν πλάτη στὰ κα- ταστροφικὰ διλήμματα τῶν θεοκρατῶν. Ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρὰ ἐφέτος στὴν Ἀθήνα θὰ ἀνταμώ- σουν ἐν εἰρήνῃ καὶ θὰ συναγωνισθοῦν ὁ Εὐρωπαῖος μὲ τὸν Ἀσιάτη καὶ τὸν Ἀφρικανό. ὉΝέ- γρος μὲ τὸν Κινέζο καὶ τὸν Λευκό. Ὁ Ἀμερικανὸς μὲ τὸν Ἄραβα. Ὁ ἰσλαμιστὴς μὲ τὸν βουδι- στὴ καὶ τὸν χριστιανό. Καὶ τὸ θέατρο αὐτὸ τῆς συνύπαρξης θὰ ἔχῃ θεατὲς ὁλόκληρη τὴν ἀνθρω- πότητα. Ὁ Ἑλληνικὸς Πολιτισμὸς μέσα ἀπὸ τὴν παγκόσμια αὐτὴ γιορτὴ καθίσταται καὶ στὴν πρά- ξη τὸ παντοδύναμο ἑνοποιητικὸ στοιχεῖο. Πρὶν ἀπὸ ἕξι ἀκριβῶς χρόνια γράψαμε («Δαυλός», τ. 193, 1998) πὼς οἱ Ὀλυμπιακοὶ Ἀγῶνες τῶν Ἀθηνῶν θὰ ἀνοίξουν τὸν δρόμο πρὸς τὴν κα- τάκτηση τῆς ἱστορικῆς αὐτογνωσίας τῆς Ἀνθρωπότητας. Αὐτογνωσίας ποὺ ὁδηγεῖ στὴν Ἑλλάδα, τὴν πνευματικὴ μήτρα τοῦ Παγκοσμίου Πολιτισμοῦ. Στὶς 25Μαρτίου ἐφέτος ἡ φλόγα τοῦ Ἀπολλωνείου Φωτὸς ξεκίνησε τὸ ταξίδι της πρὸς τὶς πέ- ντε ἠπείρους. Σὲ ὅλες τὶς χῶρες ἀπ’ τὶς ὁποῖες διέρχεται προκαλεῖ συγκίνηση καὶ συναισθήματα σχεδὸν ἀνερμήνευτα, ἀσυνείδητα ἀπ’ τοὺς ἀνθρώπους ποὺ διακατέχονται ἀπ’ αὐτά.Γι’ αὐτὸ καὶ τὰ συναισθήματα αὐτὰ θὰ πρέπει νὰ ἑδραιωθοῦν στὴ συνείδηση τῶν λαῶν, νὰ γίνουν Λόγος. Γιατὶ τὸ Ἑλληνικὸ Φῶς δὲν φωτίζει μόνο τὴν ψυχὴ ἀλλὰ τὸν νοῦ. Ἡπανανθρώπινη αὐτὴ μυ- σταγωγία τοῦ Ἑλληνικοῦ Φωτὸς ἐκφράζει πρῶτα ἀπ’ ὅλα τὴν πίστη τοῦ ἀνθρώπου στὶς ἀστεί- ρευτες δυνάμεις τῆς διανοίας του. Τὴν ἀταλάντευτη πεποίθησή του πὼς ὁ ἴδιος ὁ ἄνθρωπος, ἀναβαπτισμένος στὰ νάματα τῆς Ἑλλάδας, ἔχει τὶς δυνάμεις νὰ γνωρίσῃ τὰ μυστικὰ τῆς ζωῆς καὶ τοῦ κόσμου, πὼς ὁ ἴδιος, χωρὶς θεοκράτες καθοδηγητές, μπορεῖ νὰ ἀνέλθῃ στὶς ἀπάτητες κο- ρυφὲς τοῦ Ὀλύμπου. Καὶ ὣσπου νὰ φθάσῃ ἐκεῖ, σίγουρα θὰ μπορῇ νὰ ζῇ ἀληθινά, χωρὶς τὰ σκιάχτρα ἐξουσιαστῶν θεῶν. Ἄλλωστε ὅ,τι κατάφερε ὣς σήμερα, μόνος του τὸ κατάφερε. Αὐτὸ εἶναι τὸ ζητούμενο, τὸ μέγα ζητούμενο.Τὸ ρῖγος τῆς συγκίνησης, τὸ δέος τῆς Ὀλυμπιακῆς Γιορ- τῆς νὰ γίνῃ καὶ γνώση. Τὸ συναίσθημα νὰ ἐξελιχθῇ σὲ Λόγο. Παν. Κουβαλάκης