Ποῦ ὡδήγησαν οἱ Χριστιανοὶ τὸν Ὀλυμπισμό Ὁἀθλητισμὸς σὰν βασικὴ παράμετρος τῆς Ἑλληνικῆς Παιδείας καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ συνδυαζόμενος καὶ μὲ τὶς ἄλλες δύο παραμέτρους του (τὴν Γνώση καὶ τὴν Τέχνη) ἐπηρέασε θετικώτατα τόσο τὴν πορεία τοῦ Ἑλληνισμοῦ πρὸς τὴν ἐκθαμβωτική του ἀκμὴ ὅσο καὶ τὴν πορεία τοῦ Παγκοσμίου Πολιτισμοῦ ἐπίσης. Ἡ ἐφεύρεση τοῦ ἀθλητισμοῦ χάνεται στὰ βάθη τῶν χιλιετιῶν, σὲ μυθολογικὲς ἐποχές. Σύμφωνα μὲ τὴν παράδοση ὁ Ζεὺς νίκησε στὴν πάλη τὸν Κρόνο κι ὁ Ἀπόλλων στὸν δρόμο τὸν Ἑρμῆ. Ὁ Ἡρακλῆς ἔβαλε τὰ ἀδέλφια του νὰ τρέξουν σ’ ἕναν ἀγῶνα καὶ στεφάνωσε τὸν νικητὴ μὲ ἕνα κλαδὶ ἀγριελιᾶς (Παυσανίας V 7, 6). Ἀναφορὲς γιὰ ἀθλητικὴ δραστηριότητα σὲ μεταγενέστερες ἐποχὲς ἔχουμε στὰ Ὁμηρικὰ Ἔπη, ὅπου περιγράφονται ἀγῶνες δρόμου, δισκοβολία, ἅλματα καὶ ἁρματοδρομίες. ΤΑ «ΣΗΜΑΔΙΑΚΑ» ΣΥΜΒΑΝΤΑ ΣΤΗΝ ΤΕΛΕΤΗ ΤΗΣ ΑΦΗΣ Τὰ τηλεοπτικὰ κανάλια τὴν 25η Μαρτίου ἀνακοίνωσαν στὰ εἰδησεογραφικὰ δελτία τους πὼς στὴν τελετὴ τῆς ἁφῆς τῆς Ὀλυμπιακῆς Φλόγας «παρευρέθη σύσσωμη ἡ πολιτικὴ καὶ πολιτειακὴ ἀρχὴ τῆς Ἑλλάδος». Φρόντισαν ὅμως ἐντέχνως νὰ μᾶς ἀποκρύψουν πὼς ἦταν ἀποῦσα ἡ θρησκευτικὴ ἡγεσία. Ὁ ἐπὶ κεφαλῆς τῆς ἰσχύουσας θρησκείας στὴν Ἑλλάδα ἦταν ἀπών. Ἀπὼν καὶ ὁ τοπικὸς μητροπολίτης. Δὲν εἴδαμε ἀνάμεσα στὸ κοινὸ οὔτε ἕναν παπᾶ. Γιατί αὐτὴ ἡ ἀπουσία; Ἴσως θὰ ἦταν καλὸ νὰ ἀνατρέξουμε στὴν ἐκτενῆ ἀρθρογραφία τοῦ «Ὀρθοδόξου Τύπου», ὁ ὁποῖος σὲ σχεδὸν κάθε ἔκδοσή του καθυβρίζει τοὺς Ὀλυμπιακοὺς Ἀγῶνες ἀποκαλώντας τους «λατρεία τῶν δαιμόνων». Ἡ Ἐκκλησία ἦταν –καὶ ὅπως φαίνεται συνεχίζει νὰ εἶναι– ἐχθρὸς τοῦ ἀρχαίου Ἑλληνικοῦ Ὀλυμπιακοῦ Πνεύματος. Δὲν κατάφερε νὰ ξεπεράσῃ τὸ βαθὺ μῖσος της γιὰ τοὺς θεμελιώδεις λίθους τοῦ Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ. Τὸν ἀθλητισμὸ οἱ φορεῖς τῆς ἰδεολογίας τοῦ κ. Χριστοδούλου τὸν κατήργησαν ἐντελῶς ἀπαγορεύοντας τοὺς Ὀλυμπιακοὺς ἀγῶνες μὲ διάταγμα τοῦ Θεοδοσίου. Μετὰ τὴν ἀπαγόρευση ἐμφανίστηκε ἕνας νέου τύπου ἀθλητής· εἶναι ὁ χριστιανὸς μάρτυρας (cid:2)