ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

269ΜΑΙΟΣ 2004

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 17705 συμπερασμένος
Φύλλο στό PDF
70 ἀπό 81
Πηγή κειμένου
ψηφιακό κείμενο τοῦ PDF
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. "Δυσάρεστες συνέπειες" για έναν καθηγητή 1025Ι. αν μιλήση στον "Δαυλό"! Συνέντευξη του καθηγητή του Παντείου Πανεπιστημίου κ. Ιωάννη Αντωνόπου — ΜΙΧΟΣ, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ
    ἀρχή: σελ. 17705 συμπερασμένος · τέλος: ἄγνωστο · τχ. 269

Κείμενο φύλλου

Συνέντευξη τοῦ καθηγητῆ τοῦ Παντείου Πανεπιστημίου κ. Ἰωάννη Αντωνόπουλου ™τὰ φοιτητικά μου χρόνια γνώρισα τὸν κύριο Ἰωάννη Ἀντωνόπουλο σὰν καθηγητή μου στὸ μάθημα τῆς Ἱστορίας. Ὁ τρόπος ποὺ μετέδιδε τὶς γνώσεις του θυμᾶμαι ὅτι καθήλωνε καὶ τὸ πιὸ ἀδιάφορο ἀκροατήριο καὶ τὸν ξεχώρισα, διότι τολμοῦσε νὰ μιλήσῃ γιὰ πράγματα ποὺ πραγματικὰ μᾶς προβλημάτιζαν. Ὁ κ. Ἀντωνόπουλος εἶναι διδάκτωρ Πολιτικῆς Ἱστορίας καὶ Ἱστορίας τῶν Διεθνῶν Σχέσεων τοῦ Πανεπιστημίου τῆς Σορβόννης Ὁ καθηγητὴς I. Ἀντωνόπουλος. καὶ διδάσκει τόσο στὴν τριτοβάθμια ἐκπαίδευση ὅσο καὶ σὲ στρατιωτικὲς σχολές. Ἀποφοίτησε τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν καὶ στὴν συνέχεια ἀπέκτησε τοὺς τίτλους τοῦ Μαὶτρ τοῦ Πανεπιστημίου Νορμανδίας (Coën), τοῦ διπλωματούχου τῆς Πρακτικῆς Σχολῆς Ἀνωτάτων Σπουδῶν στὸ Παρίσι καὶ τοῦ μεταπτυχιακοῦ καὶ διδακτορικοῦ τῆς Σορβόννης. Ἡ οὐσία τῆς γνώσης ὅμως –ὅπως ὁ ἴδιος ἰσχυρίζεται– δὲν κρύβεται στοὺς τίτλους ἀλλὰ στὸ θάρρος. Η ΣΥΝΕΝΤΕΥ•Η ΤΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ Ι. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΥ ΛΕΥΚΑΡΟΣ: Κύριε καθηγητά, πρὶν ἀρχίσουμε, θὰ ἤθελα νὰ πῆτε δύο λόγια γιὰ τὸν «Δαυλό». I. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ: Πρέπει οἱ Νεοέλληνες, ἐκτὸς τῶν σχολικῶν γνώσεων, ποὺ μεταδίδονται –κατὰ τὴν ἄποψή μου– μὲ τρόπο συχνὰ ἀντιπαιδαγωγικό, νὰ μάθουν καὶ ὡρισμένα ἄλλα πράγματα γιὰ τὸν Ἑλληνικὸ Πολιτισμό. Ἐπίσης θὰ πρέπει νὰ προβληματισθοῦν γιὰ τὶς ἄλλες μορφὲς πολιτισμῶν, ποὺ ἔχουν παρεισφρύσει στὴν νέα Ἑλληνικὴ κοινωνία καὶ οἱ ὁποῖοι πολλὲς φορὲς ἔρχονται σὲ σύγκρουση μὲ τὴν δική μας παράδοση. Γιὰ τὸν «Δαυλὸ» πιστεύω ὅτι πρόκειται γιὰ ἕνα μαχητικὸ περιοδικό, γιὰ τὸ ὕφος τοῦ ὁποίου μπορεῖ κάποιος ἐν πάσῃ περιπτώσει νὰ διατηρῇ τὶς ἐπιφυλάξεις του, ἀλλὰ ὁ «Δαυλὸς» εἶναι κάτι ποὺ χρειάζεται στὴν σύγχρονη Ἑλληνικὴ ἐκδοτικὴ πραγματικότητα.
πρωτογενές κείμενο, ὅπως ἀκριβῶς ἐξήχθη →