17722 ΔΑΥΛΟΣ/270, Ἰούνιος 2004 γιὰ νὰ φωτίζῃ τὸν ἁπλὸ ἐπισκέπτη ὅπως καὶ τὸν ἐπιστήμονα, τὸν ἱστορικό, τὸν ἀρχαιολόγο, Ἕλληνα ἢ ἀλλοδαπό, στὸ προσκύνημα τοῦ Ἱεροῦ τόπου. Θέλω νὰ πιστεύω ὅτι οἱ νέοι ὑπεύθυνοι θὰ σεβαστοῦν καὶ θὰ ἀποκαταστήσουν ἄμεσα τὴν ἱστορικὴ ἀνάγκη καὶ πραγ- ματικότητα στὸ Μουσεῖο τῆς Ὀλυμπίας. Μὲ τιμή Δημήτρης Κιρκιλέσης Ἀγγειογράφος-ἐρευνητὴς τῆς ἀρχαίας τεχνικῆς κατασκευῆς ἀγγείων «Ὑποσκελίσαι τὸν Ἰωσήφ, ἀλλ’ αὐτὸς ἔφυγε γυμνός»! Ἀξιότιμε κ. Λάμπρου, Στὶς Ἐπιλογὲς Ἐπιστολῶν Ἀναγνωστῶν τοῦ περιοδικοῦ μας «Δαυλός», ἀρ. 267, ἀνέγνωσα τὸ ἐντυπωσιακὸ εὐαγγελικὸ ἀπόσπασμα γιὰ τὸν νεανίσκο ποὺ ἦταν γυμνός, περιτυλιγμένος μὲ ἕνα σεντόνι («Μᾶρκος», ιδ´ 50-52)! Συμπληρωματικὰ σᾶς στέλνω ἕναν ὕμνο ποὺ ψάλλεται τὸ βράδυ τῆς Κυριακῆς τῶν Βαΐων: Ἦχος πλ. Δ´ Δόξα Πατρί, καὶ Υἱῷ, καὶ Ἁγίῳ Πνεύματι. Καὶ νῦν, καὶ ἀεί, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν. Δευτέραν Εὔαν τὴν Αἰγυπτίαν εὑρὼν ὁ δράκων, διὰ ρημάτων ἔσπευσε κολακείας ὑποσκελίσαι τὸν Ἰωσήφ· ἀλλ’ αὐτὸς καταλιπὼν τὸν χιτῶνα, ἔφυγε τὴν ἁμαρτίαν καὶ γυμνὸς οὐκ ᾐσχύνετο, ὡς ὁ πρωτόπλαστος πρὸς τῆς παρακοῆς· αὐτοῦ ταῖς ἱκεσίαις, Χριστέ, ἐλέησον ἡμᾶς. Ἀφιερώνεται μὲ τὴν ἐρώτησιν στὸν λαλίστατο πατέρα Γιώργη Μεταλληνόν: Ποία ἦταν ἡ Εὔα ἡ Αἰγυπτία; Ποῖος ὁ δράκων; Τί σημαίνει τὸ «ὑποσκελίσαι» τὸν Ἰωσήφ; Ποῖος ὁ Ἰωσήφ, ποὺ ἐγκατέλειψε τὸν χιτῶνα καὶ ἔφυγε τὴν ἁμαρτίαν; Ποία ἦτο ἡ ἁμαρτία, ὥστε «νὰ πηδήσῃ πιθανὸν ἀπὸ κάποιο παράθυρο» καὶ νὰ τὸ βάλῃ στὰ πόδια γυμνὸς «ὡς ὁ πρωτόπλαστος πρὸ τῆς παρακοῆς»; Καὶ ποία ἦταν ἡ παρακοή, ἐφ’ ὅσον ὁ Ἰωσὴφ καὶ οἱ ὅμοιοί του ἦσαν φτειαγμένοι κατ’ εἰκόνα τοῦ πλάσαντος αὐτούς; Ἴτε, Παπαγιώργη! Μετὰ τιμῆς Πὰν Ἀρκάς Τρίπολη Ἡ ὑποδοχὴ τοῦ Λούη ἀπὸ τὸν Γεώργιο A´ τὸ 1896 Κύριε διευθυντά, Γιὰ τὴν πρώτη Ὀλυμπιάδα τῶν νεωτέρων χρόνων στὴν Ἀθήνα τὸ 1896 θέλω νὰ ἀναφέρω ἕνα συμβάν, ποὺ εἶχε πρωταγωνιστὴ τὸν Βασιλέα Γεώργιον τὸν A´ καὶ συναυτουργὸ τὸν περίφημο δρομέα τοῦ Μαραθωνίου δρόμου Σπῦρον Λούη, ὅπως μοῦ τὸ ἀφηγήθη ὁ πατέρας μου Στέφανος, ποὺ παρηκολούθησε τοὺς Ἀγῶνες. Ὅταν λοιπὸν ἔφθασε ὁ δρομεύς, ὁ προαναφερθεὶς τότε ἀνώτατος ἄρχων ἔσπευσε νὰ τὸν χαιρετήσῃ διὰ τῆς δεξιᾶς, «βοηθώντας τον νὰ ἀνεβῇ τὰ δυό-τρία σκαλιά», σύμφωνα μὲ τὸν ἀφηγητή, ὅπως κάποιοι ξένοι εἶπαν, κατηγορώντας τὸν Βασιλέα. Τὸ συμβὰν τοῦ χαιρετισμοῦ τοῦ Βασιλέως πρὸς τὸν θρυλικὸ μαραθωνοδρόμο πρέπει νὰ ἀναφέρεται στὶς ἐφημε- ρίδες τῆς ἐποχῆς. Ὅμως ὑπάρχει καὶ ἡ γνωστὴ φωτογραφία, ποὺ δείχνει τὸν Λούη κοντὰ σὲ μία ἐκ τῶν ἑρμαϊκῶν στηλῶν, καθὼς εἰσέρχεται στὸν στίβο τοῦ χώρου τῆς σφενδόνης. Τὸ ἐρώτημα παραμένει: σὲ ποιόν χῶρο τοῦ Σταδίου χαιρέτησε ὁ βασιλεὺς τὸν Σπῦρο Λούη; Ἴσως στὸ μέλλον κάποια ξεχασμένη φωτογραφία τῆς ἐποχῆς μᾶς ἀποδείξῃ «τοῦ λόγου τὸ ἀληθὲς» τοῦ ἐθνομάρτυρος Βασιλέως Γεωργίου τοῦ A´, συναθλητοῦ τοῦ Σπύρου Λούη στὸν στίβο τῶν «εὐγενῶν ἀγώνων». Μετὰ τιμῆς Ἀθανάσιος Ἀβέλλιος Ἱστιαία Εὐβοίας Πῶς μερικοὶ ἑβραιο-/ἑλληνοποιοῦν τὸν ἑλληνο-/ἑβραϊσμό Ἀγαπητὲ «Δαυλέ», Γράφω στὸ ἀξιότιμο περιοδικό σας γιὰ ἕναν ἄνθρωπο ποὺ εἴτε ἠθελημένα εἴτε λόγῳ κακῆς γνώσης τῆς Ἱστορίας τοῦ ἀρχαίου Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ διαστρεβλώνει πολλὲς πτυχές του. Στὰ διάφορα «ἱστορικὰ» ἄρθρα ποὺ δημοσιεύει σὲ ἀκραία χριστιανοκεντρικὴ ἐφημερίδα ὑποστηρίζει πὼς οἱ ρα δὲν στέκουν. Στὸ χῶρο τῆς Πελλάνας δὲν ὑπάρχει τίποτα γιὰ κλοπή, ἐνῷ ἀπὸ τὴν ἄλλη δίπλα στὸ ἀρχαῖο θέατρο Σπάρτης ὑπάρχουν ἑκατοντάδες μάρμαρα ποὺ φορτώνονται εὔκολα. Ἡ συμπεριφορὰ τῶν ἀρχαιολόγων τῆς Σπάρτης εἶναι τουλάχιστον περίεργη. Διότι σὲ ἄλλους ἐπιτρέπουν τὴν εἴσοδο καὶ ξενάγηση καὶ σὲ ἄλλους ὄχι. Οἱ λόγοι εἶναι βασικὰ δύο: Γιὰ νὰ μὴ γνωρίσῃ ὁ ἐπισκέπτης τὸ μέγεθος τῆς ἀρχαιολογικῆς ἀξίας τοῦ χώρου, ποὺ εἶναι πρῶτος μὲ διαφορὰ στὴ Λακωνία τουλάχιστον καὶ κατὰ δεύτερον ἔχουμε νὰ κάνουμε μὲ τὸ μεγάλο προτέρημα τῶν Ἑλλήνων, τὴ ζηλοφθονία ἀπὸ συναδέλφους ἀρχαιολόγους στὸ πρότυπο τοῦ κ. Θεοδώρου Σπυρόπουλου γιὰ αὐτὲς τὶς μεγάλες ἀνακαλύψεις». Ἐπικοινωνήσαμε μὲ τὴν Ἐφορία Ἀρχαιοτήτων Σπάρτης, στὴ διοικητικὴ περιφέρεια τῆς ὁποίας ὑπάγεται ὁ ἀρχαιολογικὸς χῶρος τῆς Πελλάνας: Οὐδὲν νεώτερο ὑπάρχει γιὰ τὸ μέλλον τῶν ἀνασκαφῶν καὶ ἀσαφεῖς οἱ διευκρινίσεις ποὺ λάβαμε. Πραγματικὰ ὁ χῶρος ἔχει περιφραχτῆ γιὰ λόγους ἐπικινδυνότητας, ἀλλὰ κυρίως γιὰ νὰ προστατευτῇ. Καὶ νὰ ποὺ ἐρχόμαστε ἀντιμέτωποι μὲ μία ἀντίφαση: ἂν πραγματικὰ τὰ εὑρήματα εἶναι τόσο σπουδαῖα, ποὺ χρήζουν προστασίας, γιατί διακόπηκαν οἱ ἀνασκαφές; Ἀπεναντίας τονίστηκε ὅτι προτεραιότητα ἔχουν ἄλλες ἀρχαιότητες. Μὲ ποιά κριτήρια ἀλήθεια καθορίζεται ἡ σειρὰ προτεραιότητας στὴν ἔκβαση ἐργασιῶν σὲ ἀρχαιολογικοὺς χώρους; Γιατὶ ἀλίμονο ἂν βασιστοῦμε στοὺς λόγους «αἰσθητικῆς» ποὺ προβάλλει τὸ ΚΑΣ. «Δὲν εἶναι σὲ θέση νὰ ἐγκρίνῃ ἄλλη χρηματοδότηση», ἰσχυρίζεται ἡ Ἐφορία Ἀρχαιοτήτων Σπάρτης, γιὰ νὰ συνεχιστοῦν οἱ ἀνασκαφὲς στὴν Πελλάνα καὶ «δὲν θὰ δευσμεύσῃ κον(cid:2)