ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

271ΙΟΥΛΙΟΣ 2004

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 17815 συμπερασμένος
Φύλλο στό PDF
20 ἀπό 81
Πηγή κειμένου
ψηφιακό κείμενο τοῦ PDF
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. Πως η ορθοδοξία απέκλεισε τη συμμετοχή ενός διάκου στη μεσολυμπιάδα του 1906. — ΑΛΕΞΙΟΥ, ΓΕΩΡΓΙΑ
    ἀρχή: σελ. 17815 συμπερασμένος · τέλος: ἄγνωστο · τχ. 271

Κείμενο φύλλου

¶ø™ Η ΟΡΘΟΔΟ•ΙΑ ΑΠΕΚΛΕΙΣΕ ΤΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΕΝΟΣ ΔΙΑΚΟΥ ΣΤΗ ΜΕΣΟΟΛΥΜΠΙΑΔΑ ΤΟΥ 1906 ™ τὸν Μαραθώνιο δρόμο τῆς Μεσοολυμπιάδας Ἀθηνῶν (Ὀλυμπιακοὶ Ἀγῶνες Ἀθηνῶν, 9-19 Ἀπριλίου 1906) ἔλαβαν μέρος 33 συνολικὰ Ἕλληνες ἀπὸ ὅλα τὰ μέρη τῆς Ἑλλάδας. Τὸ θαυμαστὸ κατόρθωμα τοῦ Σπύρου Λούη στὴν πρώτη Ὀλυμπιάδα δὲν ἄφησε κανέναν ἀσυγκίνητο καὶ ἔβλεπε κανεὶς παντοῦ ἀθλητὲς νὰ προπονοῦνται στὸ δύσκολο ἄθλημα τοῦ Μαραθωνίου δρόμου. Στὸ ἀγώνισμα αὐτὸ ζήτησε νὰ λάβῃ μέρος καὶ ὁ Ἁγιορείτης διάκονος Κιούσης. Προσῆλθε στὴν ἐπιτροπὴ τῶν Ὀλυμπιακῶν Ἀγώνων καὶ δήλωσε συμμετοχή. Ἐπέμενε νὰ τρέξῃ καί, ὅπως ἰσχυριζόταν, θεωροῦσε τὸν ἑαυτό του ἱκανὸ νὰ ἐπαναλάβῃ τὸν θρίαμβο τοῦ Σπύρου Λούη. Ἄλλοι ἀπὸ στενομυαλιὰ καὶ ἄλλοι ἀπὸ ἀδίστακτο φαρισαϊσμὸ καὶ ὑποκρισία –ποὺ πίσω τους κρύβεται προφανῶς ἡ ἀναμολόγητη πραγματικὴ αἰτία, ἡ παραδοσιακὴ ἐχθρότητα τῆς Ὀρθοδοξίας κατὰ τοῦ θεσμοῦ τῶν Ὀλυμπιάδων (ὡς βασικοῦ θεσμοῦ τοῦ Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ)– ἔπεισαν τὴν ἐπιτροπὴ νὰ τὸν ἀποκλείσῃ ἀπὸ τοὺς ἀγῶνες. Ἡ ἐπιτροπὴ σοφίστηκε τὴν φτηνὴ δικαιολογία, ὅτι ἡ αἴτησή του ἦταν ἐκπρόθεσμος καὶ τὸν ἀπέκλεισε. Μάταια διαμαρτυρόταν ὅτι ἄλλοι, ποὺ δήλωσαν μετὰ ἀπὸ αὐτὸν συμμετοχή, ἀνεγράφησαν στὸ φυλλάδιο τοῦ ἀγῶνα. Οἱ δημοσιογράφοι μάλιστα ἀρεσκόμενοι στὶς λοιδορίες, τὰ πειράγματα καὶ τὶς κοροϊδίες, ἔφτασαν νὰ γράψουν μέχρι καὶ σατιρικὰ ποιήματα γιὰ τὴν ἁγνὴ αὐτὴ πρωτοβουλία τοῦ διακόνου. Καὶ δὲν εἴχαμε τὴν εὐκαιρία ἴσως νὰ ζήσουμε ἕναν ἀκόμη ἑλληνικὸ θρίαμβο. Ἀργότερα, τὸ 1924, στοὺς Ὀλυμπιακοὺς Ἀγῶνες τῶν Παρισίων, ὁ Ἄγγλος ἱερεὺς Λίντελ κατέρριψε τὸ παγκόσμιο ρεκὸρ στὸν δρόμο τῶν 400 μ. κερδίζοντας τὴν Ὀλυμπιακὴ νίκη. Καὶ στοὺς Ὀλυμπιακοὺς Ἀγῶνες τοῦ Ἑλσίνκι 1952 καὶ τῆς Μελβούρνης 1956 ὁ Ἀμερικανὸς πάστωρ Ρίτσαρντς στέφθηκε στὸ ἅλμα ἐπὶ κοντῷ χρυσὸς Ὀλυμπιονίκης. Μὲ ἀφορμὴ τὸ ἀνωτέρω περιστατικὸ ἔγραψα τὸ ποίημα μὲ τίτλο «Στὸν Ἁγιορείτη διάκο Κιούση», τὴν ἀρχὴ τοῦ ὁποίου παραθέτω: Στὸν διάκο Κιούση Δημοσιογράφοι καὶ ὄχλος σὲ ἀντιμετώπισαν μὲ σκώμματα καὶ λοιδορίες, ἁγιορείτη διάκονε Κιούση. Ἀνταπέδωσαν τὰ ἴδια στὸν ἀντιπρόσωπο μιᾶς θρησκείας ποὺ μὲ κοροϊδίες, μὲ ὕβρεις καὶ ὀνειδισμούς, μὲ ἱεροσυλίες, μὲ βεβηλώσεις καὶ δῃώσεις, μὲ καταστροφὲς καὶ θηριώδεις διωγμοὺς ἀντιμετώπισε τὸ Ὀλύμπιο Ἀθλητικὸ Ἰδεῶδες... Ἐσύ, νεαρὲ μαυρορασοφόρε, βεβαίως βρέθηκες στὸ στόχαστρο, ὡς διχασμένη ἴσως προσωπικότης οὔτε ἀπὸ ’δῶ, οὔτε ἀπὸ ’κεῖ, ἢ λίγο ἀπὸ ’δῶ καὶ λίγο ἀπὸ ’κεῖ... Δυστυχῶς στὴν ἴδια μὲ σένα κατάσταση βρίσκονται οἱ περισσότεροι Ἕλληνες, ἄτυχε διάκονε Κιούση... Γεωργία Ἀλεξίου - Γοργώ
πρωτογενές κείμενο, ὅπως ἀκριβῶς ἐξήχθη →