ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
271ΙΟΥΛΙΟΣ 2004
Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο
- Η σεξουαλική "αλήθεια" ενός Μητροπολίτη. — ΔΗΜΟΦΙΛΟΣ, ΙΩΝ - ΔΙΟΤΙΜΑ
Κείμενο φύλλου
Η ™Ε•ΟΥΑΛΙΚΗ «ΑΛΗΘΕΙΑ» ΕΝΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ
Οἱ ἱερωμένοι ἀνὰ τοὺς αἰῶνες, ὅπως ὁ μητροπολίτης Αἰγιαλείας κ. Ἀμβρόσιος
σήμερα, ἀρέσκονται στὴν στρεβλὴ μετατόπιση τοῦ κέντρου βάρους
τοῦ ἐθνικοῦ καὶ διεθνοῦς ἐνδιαφέροντος ἀπὸ τὰ οὐσιώδη στὰ ἐπουσιώδη.
Ὁ κ. Ἀμβρόσιος ἀπὸ «χρέος καὶ ὑποχρέωση» ἀπέναντι στὴν ἀλήθεια
χαρακτήρισε «καθαρὸ πορνοτράγουδο» τὸ τραγούδι τῆς ἑλληνικῆς συμμετοχῆς
στὴ «Γιουροβίζιον». Ἡ παραχάραξη τῆς ἱστορικῆς ἀληθείας ἐξ ἄλλου ἀνήκει
στὶς πάγιες πρακτικὲς τῆς χριστιανοσύνης καὶ τῆς Ὀρθοδοξίας.
Τὸ «Shake it» εἶναι ἕνα ἐλαφρὺ τραγούδι μὲ περιεχόμενο ἐρωτικό. Τί τὸ διαχωρίζει
ἀπὸ ἕνα πορνοτράγουδο; Τὸ γεγονὸς ὅτι ἀναφέρεται στὴν ἐρωτικὴ συμπεριφορὰ
ἑνὸς ζευγαριοῦ ἐρωτευμένων. Σῶμα καὶ ψυχὴ κινοῦνται στοὺς ρυθμοὺς
τῆς μουσικῆς καὶ τοῦ ἔρωτα: Τί ἁγνότερο ἀπὸ τὴ «φλόγα» τὴν ἐρωτική, τὴ
«φλόγα» τῆς ἀγάπης, τὴ «φλόγα» τοῦ «μαζί»; Προφανῶς οἱ ἀνέραστοι ἐκδηλώνουν
προτίμηση πρὸς τὴ «φλόγα» μὲ τὴν ὁποία οἱ χριστιανοὶ προπάτορές
τους πυρπόλησαν τὴ βιβλιοθήκη τῆς Ἀλεξάνδρειας, τὴ «φλόγα ποὺ ἔκαψε τοὺς
ἑλληνικοὺς ναοὺς μαζὶ μὲ τοὺς προγόνους μας, ποὺ δὲν δέχονταν τὴν ἐξ ἀποκαλύψεως
«ἀλήθεια» τῆς θρησκείας τῶν «κατακτητῶν» ἢ τὴ «φλόγα» τῆς Ἱερᾶς
Ἐξετάσεως.
Στὴ «Βίβλο», τὸ ἱερὸ βιβλίο τῶν κάθε εἴδους Ἀμβροσίων, δηλώνεται πεντακάθαρα
πὼς οἱ «προπάτορές» τους ἐξέδιδαν ἐπ’ ἀμοιβῇ κανονικὰ τὶς γυναῖκες
τους (Ἀβραὰμ - Σάρα, Ἰσαὰκ - Ρεβέκκα: «Γένεσις», ιβ´ 11-20, κστ´ 6-11), ἀλλὰ δὲν
δείχνουν οὐδόλως νὰ ἐνοχλοῦνται ἀπ’ αὐτό. Ἐπίσης στὸ χωρίο ιθ´ 31-36 τῆς «Γένεσης»
περιγράφεται πῶς οἱ νεαρὲς θυγατέρες τοῦ Λὼτ ἑνώνονται σεξουαλικὰ
μὲ τὸν πατέρα τους τὸν ἴδιο(!), ἀφοὺ τὸν μεθύσουν πρῶτα, προκειμένου νὰ «ἀναστήσουν»
ἀπὸ τὸ σπέρμα του τὶς ἐπερχόμενες γενιὲς τῶν Γιαχβεδιστῶν. Στὰ
προϊόντα τῆς συνειδητῆς αἱμομικτικῆς πράξης, στὴν ἡδονὴ τῆς ὁποίας συμμετέχουν
τόσον οἱ θυγατέρες ὅσο καὶ ὁ ὑπερήλικας φυσικὸς πατέρας τους, προφανῶς
συγκαταλέγονται οἱ διάφοροι χριστιανοὶ ἱερωμένοι, οἱ αὐτοανακηρυσσόμενοι
θιασῶτες τῆς ἀληθείας στὴν πληροφόρηση.
Ὑποβόσκει πουθενὰ ὁ ἐκχρηματισμός, ἡ ἐμπορευματοποίηση ἢ ὁ ἐπαγγελματισμὸς
τῆς Π. Διαθήκης στὴν ἐρωτικὴ πράξη, ἡ ὁποία ἐμπεριέχεται στὸ «Shake
it», στοιχεῖα ποὺ θὰ ὥριζαν ἕνα «πορνοτράγουδο»; Ὑποδηλώνεται τάχα κάποιου
εἴδους δόλος στὴ σχέση μεταξὺ τῶν ἐρωτευμένων τοῦ τραγουδιοῦ, παρόμοιος
ἢ ἀνάλογος –ἔστω– τῆς μέθης στὴν ὁποία ὑποβάλλουν τὸν πατέρα τους οἱ
«κόρες» τῆς ἑβραϊκῆς «Διαθήκης»; Ὑποκρύπτεται –ἐν τέλει– κάποιου εἴδους
φυσικὴ ἢ ἠθικὴ ἀνομία στοὺς στίχους τοῦ τραγουδιοῦ;
Δὲν ἐνωχλήθηκε λοιπὸν ὁ Ἀμβρόσιος ἀπὸ τὴν ξενόγλωσση παρουσίαση
ἑνὸς καθαρὰ ἑλληνογενοῦς –μὰ παγκοσμίου ἐμβελείας– συναισθήματος, τοῦ
ἔρωτα, ἀπὸ ἑλληνικὰ χείλη, παρὰ φρόντισε νὰ διαβάλῃ τὴν αὐθεντικότητά
του, ἀλλὰ καὶ νὰ στρέψῃ τὴν κοινὴ γνώμη ἀπὸ τὴν ψυχολογία τῆς ἐθνικῆς
περηφάνειας στὴν ἐνοχικότητα τῆς παραφύσιν χριστιανικῆς ἠθικῆς.
Διοτίμα - Δημόφιλος