Ï ΓΙΑΧΒΕ ΚΑΙ ΤΟ ΚΥΠΕΛΛΟ Ó τὶς 5 Ἰουλίου ἔγινε ἡ ὑποδοχὴ τῶν ἡρωικῶν ποδοσφαιριστῶν μας πρωταθλητῶν Εὐρώπης στὸ Καλλιμάρμαρο Παναθηναϊκὸ Στάδιο. Ἄκρατον διονυσιασμόν, ἐθνικὴν ὑπερηφάνεια καὶ ἕνα ἀτελείωτο πανηγύρι βίωσε μὲ τὶς ἀπίστευτες νίκες τῆς ἐθνικῆς ὁμάδος ἡ χώρα. Ἡ ἀθλητικὴ Εὐρώπη ἐγκωμίασε τὸν ἆθλο τῆς κατακτήσεως τοῦ κυπέλλου ἀπ’ τὴν ἑλληνικὴ ὁμάδα μὲ ἀναφορὲς στὴν ἑλληνικὴ μυθολογία καὶ τὸ ἡρωικὸ ἰδεῶδες, χαρακτηρίζοντας τὸν Γερμανὸ προπονητὴ Ὄττο Ρεχάγκελ Ρεχάκλες, δηλαδὴ Ἡρακλῆ, ἀλλὰ καὶ βασιλέα Δία, τοὺς παῖκτες του Σπαρτιάτες πολεμιστὲς ἀλλὰ καὶ σύγχρονους Ὀλύμπιους θεούς, τὰ γκὸλ τοῦ Χαριστέα κεραυνοὺς τοῦ Διός, τὴν πορεία πρὸς τὸ τρόπαιο ἀνάβαση στὸν Ὄλυμπο καὶ ὁμηρικὸ ἔπος κ.ἄ. Κι ἐνῷ ὅλος ὁ πλανήτης διψᾷ γιὰ τὴν θαμμένη Ἑλλάδα τοῦ Πολιτισμοῦ, ἡ τηλεόραση ἔδειχνε στὰ ξένα κανάλια καλόγηρους καὶ ἀσκητὲς ἀπ’ τὰ Ἱεροσόλυμα νὰ ἀνοίγουν σαμπάνιες καὶ νὰ πανηγυρίζουν ἔξαλλα! Ἐπίσης εἴδαμε κι ἀκούσαμε Ἕλληνες παῖκτες καὶ φιλάθλους μέσα σὲ πλήρη σύγχυση καὶ ἄγνοια νὰ συμβουλεύωνται γιὰ τὴν ἐπιτυχία τους (ποὺ ἀφορᾷ στὸν Ἀθλητισμό, μιὰ ἀποκλειστικὰ ἀρχαιοελληνικὴ ἐπινόηση) τοὺς πνευματικούς τους (ἀνθρώπους δηλαδὴ ποὺ ἡ ἰδεολογία τους εἶναι μετωπικὰ ἐχθρικὴ πρὸς τὸν Ἀθλητισμό, τὸν ὁποῖο κατεδίωξε καὶ ἐξαφάνισε γιὰ 1.600 χρόνια ὡς σατανικὸ δημιούργημα), νὰ σταυροκοπιοῦνται καὶ νὰ προσεύχωνται στὸν Ἑβραῖο θεὸ γιὰ τὴν νίκη! Ἀπ’ τὴν ἄλλη τὸ Ρωμαίικο κράτος φρόντισε μὲ τὴν θεοκρατική του ὑποδοχὴ νὰ ἀμαυρώσῃ τὸ γεγονὸς τῆς ἀφίξεως τῶν ἀθλητῶν στὴν Ἀθήνα, μὲ εἰκόνες μεσαιωνικὲς νὰ μεταδίδωνται παγκοσμίως ἀπ’ τὰ Μ.Μ.Ε. ἐν ὄψει Ὀλυμπιακῶν ἀγώνων. Ὁ κ. Χριστόδουλος, καθήμενος δίπλα στὸν πρωθυπουργὸ τῆς χώρας, ἐπιδεικνύοντας τὴν δύναμη τῆς Ἐκκλησίας μὲ περίσσια ὑποκρισία, ἄκρατο φαρισαϊσμὸ καὶ σαρδώνειο χαμόγελο, «ἔκλεψε τὴν παράσταση» γιὰ ἄλλη μία φορά. «Μὲ τὴν βοήθεια τοῦ θεοῦ πήραμε τὸ κύπελλο», «ἔχετε τὴν εὐλογία τῆς Ἐκκλησίας καὶ τοῦ θεοῦ», ἀναφώνησε. Ἥμαρτον! τοῦ ἀπαντοῦμε. Λίγες ἡμέρες πρὶν ὁ Ὄττο Ρεχάγκελ ἐρωτηθεὶς περὶ θεϊκῆς βοηθείας, φυλαχτῶν, γουριῶν καὶ λοιπῶν δεισιδαιμονιῶν, ἀπήντησε λακωνικά: «Ὁμαδικότης, τακτική, πειθαρχεία καὶ προπόνηση». Ὁ φιλέλλην καὶ ὀρθολογιστὴς Γερμανὸς προπονητής, ὁ «Ὄθων ὁ Β΄», ἦταν ἐκεῖνος ποὺ μὲ τὶς προτροπές του ἐμφύσησε στοὺς παῖκτες τὶς ἄνωθι ἑλληνικὲς ἀρετὲς κάνοντας τὴν διαφορὰ καὶ μεταμόρφωσε τὴν ὁμάδα ἀπὸ «καφενεῖο» σὲ ἀνίκητη πολεμικὴ μηχανή. Ἂς μὴν ξεχνοῦμε ὅτι ἐπὶ σειρὰ ἐτῶν, ἕως καὶ σήμερα, ἀρκετοὶ «Ἕλληνες» προπονητὲς διαφόρων ἀθλημάτων ἔσερναν τὶς ὁμάδες τους σὲ διάφορα πατριαρχεῖα καὶ μονές, στὸ Ἅγιο Ὄρος, στὴν Τῆνο καὶ ἀλλοῦ, προσεύχονταν ὁμαδικῶς γιὰ τὸ θαῦμα (τὴν νίκη) στὸν Γιαχβέ, στὸν Χριστό, στὴν Παναγία καὶ τοὺς λοιποὺς Ἑβραίους, κρατοῦσαν καὶ φιλοῦσαν τὴν ἰουδαϊκὴ Βίβλο καὶ εἰκόνες στοὺς πάγκους καὶ τὰ ἀποδυτήρια, ἀγνοώντας τὶς ἀγωνιστικὲς ἀρετὲς τῶν ἄλλων ὁμάδων καὶ ἀναδεικνύοντας κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπο τὸ ρωμαίικο μεγαλεῖο μας. Τὸ Καλλιμάρμαρο Στάδιο, στὸ ὁποῖο παραβρέθηκε ὁ προκαθήμενος μὲ τοὺς «γορίλλες» του, ἀλλὰ καὶ ὅλα τὰ στάδια τῶν κλασικῶν ἑλληνιστικῶν καὶ ρωμαϊκῶν χρόνων τῆς οἰκουμένης βρέθηκαν θαμμένα κάτω ἀπὸ τόνους χωμάτων, ποὺ τοὺς ἔρριξαν γιὰ νὰ τὰ ἐξαφανίσουν ἀπ’ τοὺς ἀνθρώπους παλαιότεροι ἀρχιερεῖς μὲ τοὺς στρατιῶτες τους καλογήρους. Τὸ πάχος, τὰ μαῦρα ράσα (σύμβολο τοῦ θανάτου), ἡ ἀσχήμια τῶν ἀσκητῶν, ἡ ἀσθενικότης, οἱ μετάνοιες καὶ τὰ κύριε ἐλέησον οὐδεμίαν σχέση ἔχουν μὲ τὸ ἀθλητικὸ ἰδεῶδες, τὸν ἀγῶνα, τὸ μυῶδες σῶμα καὶ τὴν ὀμορφιά, κ. Χριστόδουλε. Βασίλειος Μαυρομμάτης