ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ Ἀντὶ πάσης θυσίας ἐξυγίανση τοῦ Ὀλυμπισμοῦ Κύριε διευθυντά, Ὁ ρόλος τῆς σύγχρονης Ἑλλάδας στὴ διαφύλαξη τοῦ καθαροῦ Ὀλυμπιακοῦ Πνεύματος καὶ στὴν τελικὴ παγκόσμια ἐπικράτησή του πρέπει νὰ εἶναι καθοριστικός. Ὀφείλουμε στοὺς προγόνους μας, ἀλλὰ καὶ στὰ παιδιά μας, νὰ ὑπερασπιστοῦμε τὶς ἀξίες τῆς Ὀλυμπιακῆς Ἰδέας καὶ νὰ πρωτοστατήσουμε, ὥστε αὐτὲς νὰ γίνουν σεβαστὲς ἀπὸ ὅλους. Αὐτὴ ἡ ὑπόθεση πρέπει νὰ γίνῃ πρώτιστος ἐθνικός μας στόχος καὶ νὰ ἀναλάβουμε πρωτοβουλίες γιὰ τὴν πραγμάτωσή της. Τώρα, ποὺ οἱ Ὀλυμπιακοὶ Ἀγῶνες τῆς Ἀθήνας ἔληξαν, πρέπει νὰ κινήσουμε τὴ διαδικασία ὥστε νὰ ξεκινήσῃ μία παγκόσμια ἔρευνα, ἡ ὁποία θὰ ἐντοπίσῃ καὶ θὰ μελετήσῃ τὰ σημεῖα στὰ ὁποῖα χωλαίνει ὁ θεσμὸς καὶ θὰ προτείνῃ ἀποτελεσματικοὺς τρόπους ἐξυγίανσής του. Ἐπειδὴ ὅμως τὰ συμφέροντα τὰ ὁποῖα θίγονται εἶναι τεράστια καὶ τὰ ἐμπόδια τὰ ὁποῖα θὰ συναντήσῃ μία τέτοια διαδικασία πολὺ φοβᾶμαι ὅτι ἴσως ἀποδειχτοῦν ἀνυπέρβλητα, ἡ Ἑλλάδα θὰ πρέπει νὰ εἶναι ἕτοιμη ὥστε νὰ πάρῃ γενναῖες ἀποφάσεις. Ἂν ἡ προσπάθεια ἐξυγίανσης τῶν Ὀλυμπιακῶν Ἀγώνων ὁδηγηθῇ σὲ ἀδιέξοδο, τότε προτείνω ἡ Ἑλλὰς νὰ ἀντιδράσῃ δυναμικὰ καὶ νὰ ἀποχωρήσῃ ἀπὸ τὴ Διεθνῆ Ὀλυμπιακὴ Ἐπιτροπή, ἔτσι ὥστε νὰ μὴν ἐπικυρώνῃ μὲ τὴ συμμετοχή της τὴ βεβήλωση τῆς Ὀλυμπιακῆς Ἰδέας. Ἡ διοργάνωση τῶν Ὀλυμπιακῶν Ἀγώνων στὴν Ἀθήνα τὸ 2004 ἀπέδειξε περίτρανα ὅτι ἡ χώρα ἔχει τὴ δυνατότητα νὰ διεξάγῃ ὀργανωτικὰ ἄρτιους ἀγῶνες. Ἐπίσης εἶναι πιὰ γεγονὸς ὅτι ἡ Ἀθήνα διαθέτει ἴσως τὴν καλύτερη τεχνικὴ ὑποδομὴ παγκοσμίως γι’ αὐτὸν τὸ σκοπό. Ἑπομένως μετὰ ἀπὸ τὴν ἀποχώρησή της ἀπὸ τὴ ΔΟΕ, ἡ Ἑλλάδα μπορεῖ νὰ καθιερώσῃ τὴ μόνιμη τέλεση τῶν γνήσιων Ὀλυμπιακῶν Ἀγώνων στὴν Ἀθήνα, σὲ ἕνα νέο, αὐστηρὸ πλαίσιο, ποὺ νὰ διαφυλάττῃ τὰ Ὀλυμπιακὰ Ἰδεώδη: • νὰ καταργῇ τὴν ἐμπορευματοποίηση τῶν Ἀγώνων, • νὰ ἀποτρέπῃ τὸν ἀθέμιτο ἀνταγωνισμὸ τῶν ἀθλητῶν, • νὰ προάγῃ τὸ ἦθος καὶ ὄχι τὸ ματαιόδοξο κυνήγι τῶν ρεκόρ, • νὰ τηρῇ τὸ μέτρο καὶ τὸ μεγαλεῖο τῆς ἁπλότητας, • νὰ προβάλλῃ τὴν ἄθληση ὡς τὸν καλύτερο τρόπο ζωῆς, • νὰ ψυχαγωγῇ τοὺς θεατὲς ὑμνώντας τὸ κάλλος τοῦ ἀνθρωπίνου σώματος καὶ τὸ μεγαλεῖο τῆς ἀνθρώπινης ψυχῆς. Ταυτόχρονα μποροῦμε νὰ ἐμπλουτίσουμε τὸν θεσμὸ τῶν Ὀλυμπιακῶν Ἀγώνων ἐπεκτείνοντάς τον καὶ στὰ πεδία τῆς Τέχνης καὶ τῆς Ἐπιστήμης. ΠΑΓΚΡΑΤΙΟΝ ΚΑΙ ΠΥΓΜΑΧΙΑ Ἀξιότιμε κ. Λάμπρου, Δὲν θὰ ταλαιπωροῦσα μὲ τὶς ὀλίγες αὐτὲς γραμμὲς τὸν πολύτιμον χῶρον τοῦ περιοδικοῦ «Δαυλός», ἐὰν δὲν ἐπρόκειτο δι’ ἓν λάθος, τὸ ὁποῖον διέκρινα εἰς τὴν ἄψογον κατὰ τὰ λοιπὰ συγγραφὴν δημοσιευθέντος ἄρθρου (Στέφανος Μυτιληναῖος, «Δαυλός», τ. 270, Ἰούνιος 2004, σελ. 17729) καὶ τὸ ὁποῖον ἅπτεται τῆς ὀρθῆς ἑρμηνείας τῆς στάσεως τὴν ὁποίαν ἐμφανίζει ἓν ἀλγαλματίδιον, σχετικὸν μὲ τὸ Παγκράτιον Ἄθλημα. Εἰς τὸ ἀνωτέρω ἄρθρον ὁ κ. Στέφανος Μυτιληναῖος, τὸν ὁποῖον συγχαίρω διὰ τὴν παρουσίασιν τοῦ θέματός του, διαπράττει λάθος τὸ ὁποῖον ἔχω ἐντοπίσει εἰς παρεμφερῆ ἀρχαιολογικὰ εὑρήματα μὲ ἰδίαν θεματολογίαν, τουτέστιν ἀθλητικὲς μορφὲς μὲ στιγμιαῖες φάσεις ἀθλημάτων, ὅπως λ.χ. τοῦ Παγκρατίου. Τὰ λάθη τὰ ὁποῖα ἐντοπίζονται πολλάκις, ἀφοροῦν εἰς αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶναι εὐδιάκριτον διὰ τοὺς ὀφθαλμοὺς ἑνὸς γνώστου· καὶ εἶναι ἄλλο τι, ὄχι ὅ,τι πιθανολογεῖται ὑπὸ τῶν ἑρμηνευτῶν. Ἐν προκειμένῳ ἡ φωτογραφία τοῦ Ρωμαίου «ἀγωνιστοῦ» δὲν εἶναι ἀπεικόνισις ἑνὸς πύκτου (πυγμάχου) ἀλλὰ ἑνὸς παγκρατιαστοῦ, ὁ ὁποῖος τὴν Ρωμαϊκὴν περίοδον ἠγωνίζετο ἐντὸς τῆς ἀρένας ἐκπροσωπῶν μίαν ἐπαγγελματικὴν «σχολήν», ὅπως αὐτὲς εἶχον δημιουργηθῆ τὴν περίοδον ἐκείνην. Τὸ γεγονὸς αὐτὸ προκύπτει ἐκ τῶν κάτωθι παρατηρήσεων: α Τὸ ἐλαφρῶς κεκαμμένον δεξιὸν πόδι τοῦ ἀγαλματιδίου, τὸ ὁποῖον εἶναι εἰς αὐτὴν τὴν στάσιν διὰ νὰ στηρίξῃ τὸ σῶμα, τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται εἰς ἀνισορροπίαν λόγῳ τοῦ τεταμένου ἀριστεροῦ ποδὸς ὁ ὁποῖος «λακτίζει». β Τὴν «ἀνοικτὴ» θέσιν ἀμφοτέρων τῶν χειρῶν, οἱ ὁποῖες εὑρίσκονται εἰς αὐτὴν διὰ νὰ προ‣