ΤΟ «ΥΠΟΠΟΔΙΟΝ Á̓ φορμὴ γιὰ τὸ παρὸν ἀρθρίδιο ἦταν μία φωτογραφία ἑνὸς ἱερέα ποὺ πατάει ἐπάνω σὲ ἕνα κιονόκρανο, ποὺ δημοσιεύτηκε τὸ Σάββατο 4 Σεπτ. 2004 στὸ ἔνθετο τῆς Ἐλευθεροτυπίας «Γεωτρόπιο» (βλ. ἔναντι σελίδα). «Εὐλόγησον αὐτούς, Κύριε ὁ Θεὸς Ἡμῶν, ὡς εὐλόγησας τὸν Ἀβραὰμ καὶ τὴν Σάρραν. Εὐλόγησον αὐτούς, Κύριε ὁ Θεὸς Ἡμῶν, ὡς εὐλόγησας τὸν Ἰσαὰκ καὶ τὴν Ρεβέκκαν. Εὐλόγησον αὐτούς, Κύριε ὁ Θεὸς Ἡμῶν, ὡς εὐλόγησας τὸν Ἰακὼβ καὶ πάντας τοὺς πατριάρχας. Εὐλόγησον αὐτούς, Κύριε ὁ Θεὸς Ἡμῶν, ὡς εὐλόγησας τὸν Ἰωσὴφ καὶ τὴν Ἀσυνέθ. Εὐλόγησον αὐτούς, Κύριε ὁ Θεὸς Ἡμῶν, ὡς εὐλόγησας τὸν Ἰωακεὶμ καὶ τὴν Ἄνναν. Εὐλόγησον αὐτούς, Κύριε ὁ Θεὸς Ἠμῶν, ὡς εὐλόγησας τὸν Ζαχαρίαν καὶ τὴν Ἐλισάβετ. Διαφύλαξον αὐτούς, Κύριε ὁ Θεὸς Ἡμῶν, ὡς διεφύλαξας τὸν Νῶε ἐν τῇ κιβωτῷ. Διαφύλαξον αὐτούς, Κύριε ὁ Θεὸς Ἡμῶν, ὡς διεφύλαξας τὸν Ἰωνᾶν ἐν τῇ κοιλίᾳ τοῦ κήτους… Μνημόνευσον αὐτῶν, Κύριε ὁ Θεὸς Ἡμῶν, ὡς ἐμνημόνευσας τοῦ Ἐνώχ, τοῦ Σήμ, τοῦ Ἠλία…». Αὐτὲς εἶναι οἱ «εὐχὲς» τὶς ὁποῖες ἀπευθύνει ὁ ὀρθόδοξος ἱερέας πρὸς τοὺς ὀρθόδοξους Ἕλληνες καὶ Ἑλληνίδες (τί ὀξύμωρο!), ὅταν παντρεύωνται. Σὲ τί διαφέρει ἆραγε ἀπὸ μία εὐχὴ ποὺ δίδεται σὲ μία συναγωγή; Οὔτε ἕνα Ἑλληνικὸ ὄνομα. Λὲς καὶ δὲν εἶχαν οἱ Ἕλληνες ποτὲ ἔνδοξους προγόνους, βασιλεῖς, ἥρωες, φιλοσόφους, ἐπιστήμονες καὶ ἐκπολιτιστές. Ὁ Ἕλληνας δὲν καλεῖται νὰ μοιάσῃ στὸν Ὀδυσσέα, στὸν Λεωνίδα ἢ στὸν Περικλῆ. Ἡ Ἑλληνίδα δὲν εὐλογεῖται ὅπως εὐλογήθηκε ἀπὸ τοὺς Ἕλληνες θεοὺς ἡ Ἀνδρομάχη, ἡ Πηνελόπη, ἡ Ἀσπασία. Λὲς καὶ δὲν ὑπήρξαμε ποτὲ τέκνα τοῦ Δευκαλίωνος καὶ τῆς Πύρρας, παρὰ τυχάρπαστα γεννήματα ἀπολίτιστων νομάδων. Λίγο πιὸ κάτω, στὴν «Ἀκολουθία τοῦ Γάμου» πάντα, οἱ «εὐχὲς» συνεχίζονται: «Καὶ σύ, Νύμφη, μεγαλύνθητι ὡς ἡ Σάρρα [ποὺ τὴν ἐξέδιδε ἐπ’ ἀμοιβῇ συστηματικὰ ὁ σύζυγός της Ἀβραὰμ («Γένεσις» Ιβ΄ 11-20 καὶ κ΄ 1-18)] καὶ εὐφράνθητι ὡς ἡ Ρεβέκκα [ποὺ ὁ σύζυγός της Ἰσαὰκ τὴν παρέδωσε στὸν ἔρωτα τοῦ βασιλιᾶ τῶν Φιλισταίων («Γένεσις» κστ΄ 6-10), ἐνῷ ἡ ἴδια συνωμότησε ἐναντίον τοῦ συζύγου της καὶ τοῦ γιοῦ της Ἠσαῦ, ὥστε νὰ λάβῃ τὴν εὐχὴ τῶν πρωτοτοκίων ὁ ἀγαπημένος της γιὸς Ἰακὼβ («Γένεσις» κζ΄)] καὶ πληθύνθητι ὡς ἡ Ραχὴλ [ποὺ μοιραζόταν τὸ κρεβάτι τοῦ συζύγου της μὲ τὴν ἴδια τὴν ἀδελφή της καὶ μερικὲς ἀκόμα δοῦλες («Γένεσις» κθ΄ κ.ἑξ.)] εὐφραινομένῃ τῷ ἰδίῳ ἀνδρί».