ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ Φιλοσοφικὴ ἑστία ἀρχαιοφίλων στὴν Κάρπαθο Κύριε διευθυντά, ση, ἀπὸ τὴν ἄλλη ἡ ἀντίδραση. Οἱ ἀντιδράσεις τῆς Τὸ πρῶτο δεκαήμερο τοῦ Αὐγούστου 2004 συγἘκκλησίας ποικίλλουν. Στὴν οὐσία καλύπτουν ἕκεντρώθηκαν ἀρχαιόφιλοι τῆς Καρπάθου, προνα φάσμα, τὸ ὁποῖο κυμαίνεται ἀπὸ τὴ σιωπὴ καὶ κειμένου νὰ συγκροτήσουν ὁμάδα ἑλληνικῆς-ἐθνιτὴ φαινομενικὴ ἀδιαφορία ἕως τὴν ὑστερία τῆς κῆς δράσης ὑπὸ τύπον Φιλοσοφικῆς Ἑστίας. Ἡ σύμισαλλοδοξίας. Ὁ φανατισμὸς τοῦ ὄχλου καὶ τὸ σταση ἑνὸς τέτοιου κοινωνικοῦ μορφώματος στὴν ταίρι του, ὁ σκοταδισμός, βάλλουν ἐναντίον τῆς κλειστὴ κοινωνία τῆς Καρπάθου εἶναι πρωτόγνωἀλήθειας καὶ τῆς ἐπιστημονικῆς ἔρευνας. Τὸ ποῦ ρη, πρωτότυπη καὶ πρωτοποριακή. Ἰδιαίτερο ἐνδιθὰ κλίνῃ ὁ ζυγὸς εἶναι προφανές: ὅπου θὰ πρυτααφέρον παρουσιάζει τὸ μέγεθος τοῦ συνόλου τῶν νεύσῃ ἡ πειθώ. Ποιόν πείθει σήμερα ὁ χαρακτηριμελῶν, ὅπως ἐπίσης τὸ εὖρος καὶ τὸ βάθος τῶν ποσμὸς «εἰδωλολάτρες»; Ἐλάχιστους ἀδύναμους λόλιτιστικῶν τους ἀναζητήσεων – φιλοσοφικῶν, ἱγῳ ἀγραμματοσύνης. Γιατὶ γιὰ τοὺς σκεπτόμενους στορικῶν κι ἐπιστημονικῶν. εἶναι κοινὸς τόπος ὅτι ἑλληνικὴ εἰδωλολατρία οὐἩ ἀντίδραση τῆς Ὀρθοδοξίας δὲν ἄργησε: Ἀρδέποτε ὑπῆρξε. Ἡ λατρεία ἀποδιδόταν στὴ δύναχιμανδρίτης τῆς Καρπάθου ἐξαπέλυσε μύδρους ἐμη ποὺ ὑποδηλωνόταν μὲ τὸ ξόανο, τὸ ἄγαλμα ἢ ναντίον τῆς ὁμάδας ἀπὸ ἄμβωνος μέσα στὸν ἴδιο τὸ ἀνάγλυφο τῆς θεότητας. Συνείδηση, ἐπὶ πλέον, μῆνα. Τὸ τελευταῖο δεκαήμερο τοῦ Αὐγούστου ἦταν πὼς τὰ ἀντικείμενα τέχνης –ναοί, ἀγάλματα, προέβη σὲ προσβλητικὲς δηλώσεις κατὰ τῶν Ἑλἀγγεῖα– προϋπέθεταν ὑψηλὴ ἐπιστημονικὴ καὶ τελήνων τῆς Καρπάθου καθυβρίζοντας τὴν πρωτοχνολογικὴ κατάρτιση. βουλία τους. Ὁ σκοταδισμὸς σὲ δράση. «Εἰδωλο«Γιὰ ἀρχιμανδρίτες θὰ μιλοῦμε τώρα;…», θὰ ἀλάτρες» ἀποκάλεσε ὁ ρασοφόρος τοὺς ἐρευνητὲς ναρωτιόταν ὁ ποιητής. Μολαταῦτα ὅλοι οἱ ἐνσυτῆς ἑλληνικῆς ἀρχαιότητας ποὺ ἐπιδιώκουν τὴν ἀνείδητοι κι εὐσυνείδητοι Ἕλληνες «οὐ πολλοῦ δέονασύσταση τοῦ Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ καὶ τῆς μεν χάριν ἔχειν τῷ ἀρχιμανδρίτῃ Καρπάθου» (κοναὐθεντικῆς μας παράδοσης. Δήλωσε ἀκόμη πὼς τεύουμε –μὲ ἄλλα λόγια– νὰ τοῦ χρωστοῦμε χάρη «ξεστράτισαν» οἱ ἀρχαιόφιλοι ἀπὸ τὸν «ὀρθὸ» τοῦ πανοσιολογιωτάτου) παραφράζοντας τὸν Λυδρόμο τοῦ Χριστιανισμοῦ καὶ φανάτισε τὸ «ποίσία, γιατὶ ἀναγνώρισε σὰν ὀντότητα, παρουσία μνιόν» του. καὶ δύναμη τὴν ἀφύπνιση τοῦ ἑλληνισμοῦ. Παρόμοιες κινήσεις –τόσο Ἑλλήνων, ὅσο καὶ Μετὰ τιμῆς χριστιανῶν– σημειώνονται στὸ σύνολο τῆς ἑλληνι- Διοτίμα κῆς ἐπικρατείας καὶ ὄχι μόνον: Ἀπὸ τὴ μία ἡ δρά- Φιλόλογος, Θεσσαλονίκη ΟΛΟΚΛΗΡΟΙ ΛΑΟΙ ΣΤΗΝ ΠΑΓΙΔΑ ΤΗΣ ΘΕΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΕΛΠΙΔΟΛΑΓΝΕΙΑΣ Ἀγαπητὲ κ. Λάμπρου, Ἀφορμὴ γιὰ τὴν ἐπιστολή μου αὐτὴν εἶναι τὸ ἐκπληκτικὸ ἐξώφυλλο τοῦ μηνὸς Σεπτεμβρίου ποὺ εἶδα μὲ τὰ μάτια μου νὰ σχολιάζουν εὐμενῶς ἕνας ἐκπαιδευτικὸς καὶ ἕνας ἱερέας(!) μπροστὰ στὴν βιτρίνα ἑνὸς βιβλιοπωλείου. Ὁ ἐκπαιδευτικὸς κουνοῦσε τὸ κεφάλι του δείχνοντας στὸν παπὰ τὸ τρανταχτὸ ἐξώφυλλο τοῦ «Δαυλοῦ», ποὺ κάποιος εἶχε τοποθετήσει πάνω-πάνω στὸ ράφι μὲ τὰ περιοδικά. Μὲ ἔκπληξή μου ἄκουσα τὸν κληρικὸ νὰ λέει: «Μὰ τί νόμιζες, δὲν θὰ ἔφταναν καὶ ἐκεῖ; Ἀφοῦ ξεκίνησαν ἀπ’ τὴν Παλαιὰ Διαθήκη... δὲν ἦταν μακριὰ καὶ ὁ Χριστός». Ἡ ἔκπληξή μου μεγάλωσε, ὅταν ἔπιασα συζήτηση καὶ ἔδωσα γνωριμία, γιὰ νὰ διαπιστώσω ὅτι τόσο ὁ παπὰς ὅσο καὶ ὁ ἐκπαιδευτικὸς ἀγοράζουν τακτικὰ τὸν «Δαυλὸ» καὶ εἶχαν διαβάσει καὶ κάποια ἀπ’ τὰ δικά μου βιβλία. Κύριε διευθυντά, δεχθῆτε καὶ τὴν δική μου διαβεβαίωση ἀνάμεσα στὶς τόσες ποὺ καθημερινὰ πρέπει νὰ δέχεστε, ὅτι σοβαρὲς κοινωνικὲς ζυμώσεις συντελοῦνται στὴν κατεύθυνση τῆς ἀφύπνισης. Ὁ Χριστιανισμὸς καὶ τὰ παρελκόμενά του εἶναι οἱ ἀρχαιότεροι καὶ οἱ μεγαλύτεροι ἐχθροὶ τῆς ἀναλυτικῆς σκέψης καὶ τὰ μεγαλύτερα πνευματικὰ ἐμπόδια γιὰ μία τελικὴ πανανθρώπινη συσπείρωση, γιὰ νὰ ἀντιμετωπισθοῦν τὰ καυτὰ προβλήματα τοῦ πανέμορφου καὶ φιλόξενου πλανήτη μας. Συγχαρητήρια ἀπὸ καρδιᾶς γιὰ τὴ τολμηρὴ στάση σας! ‣