ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ Φιλοσοφικὴ ἑστία ἀρχαιοφίλων στὴν Κάρπαθο Κύριε διευθυντά, Τὸ πρῶτο δεκαήμερο τοῦ Αὐγούστου 2004 συγ- κεντρώθηκαν ἀρχαιόφιλοι τῆς Καρπάθου, προ- κειμένου νὰ συγκροτήσουν ὁμάδα ἑλληνικῆς-ἐθνι- κῆς δράσης ὑπὸ τύπον Φιλοσοφικῆς Ἑστίας. Ἡ σύ- σταση ἑνὸς τέτοιου κοινωνικοῦ μορφώματος στὴν κλειστὴ κοινωνία τῆς Καρπάθου εἶναι πρωτόγνω- ρη, πρωτότυπη καὶ πρωτοποριακή. Ἰδιαίτερο ἐνδι- αφέρον παρουσιάζει τὸ μέγεθος τοῦ συνόλου τῶν μελῶν, ὅπως ἐπίσης τὸ εὖρος καὶ τὸ βάθος τῶν πο- λιτιστικῶν τους ἀναζητήσεων – φιλοσοφικῶν, ἱ- στορικῶν κι ἐπιστημονικῶν. Ἡ ἀντίδραση τῆς Ὀρθοδοξίας δὲν ἄργησε: Ἀρ- χιμανδρίτης τῆς Καρπάθου ἐξαπέλυσε μύδρους ἐ- ναντίον τῆς ὁμάδας ἀπὸ ἄμβωνος μέσα στὸν ἴδιο μῆνα. Τὸ τελευταῖο δεκαήμερο τοῦ Αὐγούστου προέβη σὲ προσβλητικὲς δηλώσεις κατὰ τῶν Ἑλ- λήνων τῆς Καρπάθου καθυβρίζοντας τὴν πρωτο- βουλία τους. Ὁ σκοταδισμὸς σὲ δράση. «Εἰδωλο- λάτρες» ἀποκάλεσε ὁ ρασοφόρος τοὺς ἐρευνητὲς τῆς ἑλληνικῆς ἀρχαιότητας ποὺ ἐπιδιώκουν τὴν ἀ- νασύσταση τοῦ Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ καὶ τῆς αὐθεντικῆς μας παράδοσης. Δήλωσε ἀκόμη πὼς «ξεστράτισαν» οἱ ἀρχαιόφιλοι ἀπὸ τὸν «ὀρθὸ» δρόμο τοῦ Χριστιανισμοῦ καὶ φανάτισε τὸ «ποί- μνιόν» του. Παρόμοιες κινήσεις –τόσο Ἑλλήνων, ὅσο καὶ χριστιανῶν– σημειώνονται στὸ σύνολο τῆς ἑλληνι- κῆς ἐπικρατείας καὶ ὄχι μόνον: Ἀπὸ τὴ μία ἡ δρά- ση, ἀπὸ τὴν ἄλλη ἡ ἀντίδραση. Οἱ ἀντιδράσεις τῆς Ἐκκλησίας ποικίλλουν. Στὴν οὐσία καλύπτουν ἕ- να φάσμα, τὸ ὁποῖο κυμαίνεται ἀπὸ τὴ σιωπὴ καὶ τὴ φαινομενικὴ ἀδιαφορία ἕως τὴν ὑστερία τῆς μισαλλοδοξίας. Ὁ φανατισμὸς τοῦ ὄχλου καὶ τὸ ταίρι του, ὁ σκοταδισμός, βάλλουν ἐναντίον τῆς ἀλήθειας καὶ τῆς ἐπιστημονικῆς ἔρευνας. Τὸ ποῦ θὰ κλίνῃ ὁ ζυγὸς εἶναι προφανές: ὅπου θὰ πρυτα- νεύσῃ ἡ πειθώ. Ποιόν πείθει σήμερα ὁ χαρακτηρι- σμὸς «εἰδωλολάτρες»; Ἐλάχιστους ἀδύναμους λό- γῳ ἀγραμματοσύνης. Γιατὶ γιὰ τοὺς σκεπτόμενους εἶναι κοινὸς τόπος ὅτι ἑλληνικὴ εἰδωλολατρία οὐ- δέποτε ὑπῆρξε. Ἡ λατρεία ἀποδιδόταν στὴ δύνα- μη ποὺ ὑποδηλωνόταν μὲ τὸ ξόανο, τὸ ἄγαλμα ἢ τὸ ἀνάγλυφο τῆς θεότητας. Συνείδηση, ἐπὶ πλέον, ἦταν πὼς τὰ ἀντικείμενα τέχνης –ναοί, ἀγάλματα, ἀγγεῖα– προϋπέθεταν ὑψηλὴ ἐπιστημονικὴ καὶ τε- χνολογικὴ κατάρτιση. «Γιὰ ἀρχιμανδρίτες θὰ μιλοῦμε τώρα;…», θὰ ἀ- ναρωτιόταν ὁ ποιητής. Μολαταῦτα ὅλοι οἱ ἐνσυ- νείδητοι κι εὐσυνείδητοι Ἕλληνες «οὐ πολλοῦ δέο- μεν χάριν ἔχειν τῷ ἀρχιμανδρίτῃ Καρπάθου» (κον- τεύουμε –μὲ ἄλλα λόγια– νὰ τοῦ χρωστοῦμε χάρη τοῦ πανοσιολογιωτάτου) παραφράζοντας τὸν Λυ- σία, γιατὶ ἀναγνώρισε σὰν ὀντότητα, παρουσία καὶ δύναμη τὴν ἀφύπνιση τοῦ ἑλληνισμοῦ. Μετὰ τιμῆς Διοτίμα Φιλόλογος, Θεσσαλονίκη ΟΛΟΚΛΗΡΟΙ ΛΑΟΙ ΣΤΗΝ ΠΑΓΙΔΑ ΤΗΣ ΘΕΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΕΛΠΙΔΟΛΑΓΝΕΙΑΣ Ἀγαπητὲ κ. Λάμπρου, Ἀφορμὴ γιὰ τὴν ἐπιστολή μου αὐτὴν εἶναι τὸ ἐκπληκτικὸ ἐξώφυλλο τοῦ μηνὸς Σεπτεμβρί- ου ποὺ εἶδα μὲ τὰ μάτια μου νὰ σχολιάζουν εὐμενῶς ἕνας ἐκπαιδευτικὸς καὶ ἕνας ἱερέας(!) μπροστὰ στὴν βιτρίνα ἑνὸς βιβλιοπωλείου. Ὁ ἐκπαιδευτικὸς κουνοῦσε τὸ κεφάλι του δεί- χνοντας στὸν παπὰ τὸ τρανταχτὸ ἐξώφυλλο τοῦ «Δαυλοῦ», ποὺ κάποιος εἶχε τοποθετήσει πάνω-πάνω στὸ ράφι μὲ τὰ περιοδικά. Μὲ ἔκπληξή μου ἄκουσα τὸν κληρικὸ νὰ λέει: «Μὰ τί νόμιζες, δὲν θὰ ἔφταναν καὶ ἐκεῖ; Ἀφοῦ ξεκίνησαν ἀπ’ τὴν Παλαιὰ Διαθήκη... δὲν ἦταν μακριὰ καὶ ὁ Χριστός». Ἡ ἔκπληξή μου μεγάλωσε, ὅταν ἔπιασα συζήτηση καὶ ἔδωσα γνωρι- μία, γιὰ νὰ διαπιστώσω ὅτι τόσο ὁ παπὰς ὅσο καὶ ὁ ἐκπαιδευτικὸς ἀγοράζουν τακτικὰ τὸν «Δαυλὸ» καὶ εἶχαν διαβάσει καὶ κάποια ἀπ’ τὰ δικά μου βιβλία. Κύριε διευθυντά, δεχθῆτε καὶ τὴν δική μου διαβεβαίωση ἀνάμεσα στὶς τόσες ποὺ καθημε- ρινὰ πρέπει νὰ δέχεστε, ὅτι σοβαρὲς κοινωνικὲς ζυμώσεις συντελοῦνται στὴν κατεύθυνση τῆς ἀφύπνισης. Ὁ Χριστιανισμὸς καὶ τὰ παρελκόμενά του εἶναι οἱ ἀρχαιότεροι καὶ οἱ μεγα- λύτεροι ἐχθροὶ τῆς ἀναλυτικῆς σκέψης καὶ τὰ μεγαλύτερα πνευματικὰ ἐμπόδια γιὰ μία τελι- κὴ πανανθρώπινη συσπείρωση, γιὰ νὰ ἀντιμετωπισθοῦν τὰ καυτὰ προβλήματα τοῦ πανέμορ- φου καὶ φιλόξενου πλανήτη μας. Συγχαρητήρια ἀπὸ καρδιᾶς γιὰ τὴ τολμηρὴ στάση σας! ‣