ΔΑΥΛΟΣ/274, Νοέμβριος 2004 18071 Πρυτάνεις στὴν ὑπηρεσία τῆς ἀσιατικῆς Θεοκρατίας Κύριε διευθυντά, Εἶμαι ἀναγνώστης τοῦ πραγματικὰ ἐξαίρετου περιοδικοῦ σας ἀνελλιπῶς ἀπὸ τὸ 1993. Σᾶς γράφω γιὰ πρώτη φορά· καὶ αἰτία τῆς παρούσης ἐπιστολῆς μου εἶναι ἡ ἑξῆς φράση: «Ἡ Ἑλλὰς ἀλλὰ καὶ ὁλόκληρη ἡ Εὐρώπη δὲν θὰ ὑπῆρχαν, ἂν δὲν ὑπῆρχε ὁ Χριστιανισμός. Ἡ προσπάθεια τῶν “νεοπαγανιστῶν” γιὰ ὅποια ἀναβίωση εἶναι καταδικασμένη. Ὁ Χριστιανισμὸς μὲ τὴν τεράστια προσφορά του δὲν μπορεῖ νὰ ὑπερκερασθῇ». Τὴν φράση αὐτὴν εἶπε τὴν Κυριακὴ 8 Αὐγούστου 2004 σὲ πρωινὴ ἐκπομπὴ τοῦ τηλεοπτικοῦ διαύλου ΕΤ1 (τοῦ διαύλου πού, ἂν καὶ συντηρῆται μὲ χρήματα τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἀπαγόρευσε τὴν διαφήμιση τοῦ περιοδικοῦ «Δαυλὸς» σχετικὰ μὲ τὴν ἀνακάλυψη Γερμανῶν ἀρχαιολόγων γιὰ τέλεση Ὀλυμπιακῶν Ἀγώνων καὶ μετὰ τὴν ἔκδοση τοῦ Θεοδοσιανοῦ διατάγματος γιὰ τὴν ἀπαγόρευσή τους) ὁ πρύτανης τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν κ. Μπαμπινιώτης, συνομιλῶν μὲ ἕναν ἐκπρόσωπο τῆς θρησκείας τῆς «ἀγάπης» ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῶν Ὀλυμπιακῶν Ἀγώνων καὶ «ἀποφεύγοντας» συστηματικὰ (καὶ οἱ δύο συνομιλοῦντες) νὰ ἀναφερθοῦν στὸ ποιός καὶ γιατί κυνήγησε μέχρις ἐξαλείψεως τοὺς Ἀγῶνες. Τὸ πιὸ τραγικὸ ὅμως τῆς συζητήσεως ἦταν ὅτι δὲν «εἶδαν» οὔτε «οἶδαν» αὐτὸ ποὺ βρίσκεται ἔμπροσθεν τῶν ὀφθαλμῶν των, πολλῷ δὲ μᾶλλον οὔτε κὰν τόλμησαν νὰ τὸ ἀναφέρουν: Ὅτι γιὰ 1.800 χρόνια δηλαδή, καὶ παρὰ τὶς «ἄοκνες» προσπάθειές των (αὐτὸ “ὀφείλουμε” νὰ τὸ ὁμολογήσουμε) ὄχι μόνον δὲν ἕνωσαν τὸν κόσμο μὲ τὸ περίφημο «καὶ ἐπὶ γῆς εἰρήνη» ποὺ πρεσβεύουν, ἀλλὰ ἀντιθέτως εἰσήγαγαν τὴν διάσπαση τῆς ἀνθρωπότητας σὲ δόγματα καὶ φατρίες, τοὺς θρησκευτικοὺς πολέμους, τὸ κυνήγι τῆς ἐπιστήμης καὶ τῆς φιλοσοφίας καὶ τὴν Ἱερὰ Ἐξέταση, καταστάσεις ἄγνωστες στοὺς γεννήτορες τοῦ Παγκόσμιου Πολιτισμοῦ Ἕλληνες. Πανικόβλητοι ὅμως, βλέποντας τὴν Φλόγα ποὺ ξεπηδᾷ κάθε 4 χρόνια ἀπὸ τὴν ἰσοπεδωμένη ἀπὸ τοὺς χριστιανοὺς Ὀλυμπία νὰ ἑνώνῃ πραγματικὰ ὅλους ἀνεξαιρέτως τοὺς λαοὺς τῆς γῆς καὶ (προφανῶς μὴ δυνάμενοι νὰ πράξουν ἀλλιῶς) ἀντιλαμβανόμενοι ὅτι ἦλθε ἐπιτέλους ἡ ὥρα νὰ ἀποκαλυφθῇ τὸ Μέγα Ἔγκλημα κατὰ τοῦ Ἑλληνισμοῦ, ἀντὶ τῆς ὅποιας συγγνώμης ποὺ ὀφείλουν νὰ ζητήσουν, «στήνουν» μεταξύ τους διάφορες τηλεοπτικὲς ἐκπομπές, γιὰ νὰ δικαιολογήσουν τὰ ἀδικαιολόγητα. Μετὰ τιμῆς Μανώλης Καφοῦρος Πειραιεύς Ἕλλην, Γραικὸς καὶ οἱ δυσχέρειες προφορᾶς τῶν Ρωμαίων Κύριε διευθυντά, Στὸ διπλὸ τεῦχος 272-273 (Αὔγ.- Σεπτ. 2004) τοῦ «Δαυλοῦ» εἶδα νὰ ἐπανέρχεσθε στὸ θέμα Ἕλλην– Ἑλλὰς καὶ στὸ «μοτίβο», πῶς οἱ Δυτικοί, ἀρχῆς γενομένης ἀπὸ τοὺς Λατίνους, υἱοθέτησαν τὰ ὀνόματα Γραικὸς καὶ Γραικία γιὰ νὰ ὑποτιμήσουν τοὺς Ἕλληνες. Κατὰ τὴ γνώμη μου ἁπλούστατα οἱ Λατῖνοι δὲν μποροῦσαν νὰ προφέρουν τὶς δασυνόμενες λέξεις, γιὰ τὶς ὁποῖες οἱ φίλοι μας οἱ Ἰταλοὶ ἐξα- κολουθοῦν καὶ σήμερα νὰ ἔχουν δυσκολίες ἐκφορᾶς. Ἐξ ἄλλου τὸ Γραικὸς εἶναι καὶ αὐτὸ ἑλληνικὸ καὶ μάλιστα ἀρχαιότερο τοῦ Ἕλλην. Ἀκόμα προφανῶς οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες πρόφεραν διαφορετικὰ τὶς λέξεις Ἑλλὰς καὶ Ἕλλην ἀπ’ τὸ πῶς ἐμεῖς σήμερα, ἀλλοιῶς δὲν θὰ δικαιολογεῖτο ἡ ὕπαρξη τῆς δασείας. Μὲ τιμή Παναγιώτης Ν. Δεμερτζῆς Κτηνίατρος, Μαρούσι Ζοῦμε στιγμὲς ἱστορικὲς καὶ τροφοδοτοῦμε κρίσιμες ἐξελίξεις, τὶς ὁποῖες πολλοὶ θὰ ἤθελαν νὰ ζήσουν καὶ νὰ γευθοῦν. Ἑκατομμύρια κεφάλια σηκώνονται καθημερινὰ ἀπὸ τὸν βαρὺ παγκόσμιο λήθαργο καὶ προσπαθοῦν νὰ δοῦν τί ἔχει συμβῆ. Ποιός τοὺς πότιζε τὸ γλυκὸ δηλητήριο τῆς Κίρκης γιὰ τόσους αἰῶνες καὶ ποιοί σέρνουν λαοὺς ὁλόκληρους στὴν παγίδα τῆς θανατολαγνείας καὶ τῆς οὐρανομανίας. Ἑκατομμύρια ἀγανακτισμένοι ἄνθρωποι σαρώνουν καθημερινὰ τὸ Ἴντερνετ γιὰ ἀπαντήσεις. Μυριάδες ἀγανακτισμένοι καταθέτουν ποιοτικὲς καὶ κρίσιμες ἐρωτήσεις, ἀναζητώντας τὴν αἰτία γιὰ τὸν πολύτιμο χαμένο χρόνο τῆς ἀνθρωπότητας. Ἀπ’ τὴν δική μου πλευρὰ σᾶς ἐνημερώνω ὅτι ἔχω σχεδὸν τελειώσει τὸ τελευταῖο βιβλίο μου «Τὸ Θέατρο τῆς Σωτηρίας» μὲ θέμα τὴν ζωή, τὸ ἔργο καὶ τὸν ἱστορικὸ ρόλο τοῦ Ἰησοῦ, ποὺ ἀναδεικνύει τὸ σκοτεινὸ πνευματικὸ περιεχόμενο τῆς Καινῆς Διαθήκης καὶ τὸν ὑπονομευτικὸ γιὰ τὸν πολιτισμὸ ρόλο τοῦ Ἰησοῦ, καὶ σύντομα θὰ σᾶς στείλω κάποιους ὑπότιτλους γιὰ δημοσίευση στὸ περιοδικό σας. ‣