18072 ΔΑΥΛΟΣ/274, Νοέμβριος 2004 Ἡ ἀναφορὰ τῶν Ἑβραίων «προπατόρων» μας στὶς κηδεῖες Κύριε Λάμπρου, Πρὶν λίγο καιρὸ θρήνησα τὸν χαμὸ τοῦ ἀγαπημένου μου ἀδελφοῦ Γιώργου. Τὸ συναίσθη- μα λύπης καὶ ὀδύνης ἦταν φυσικὸ ἐπακόλουθο τῆς ἀγάπης ποὺ ἔνοιωθα γι’ αὐτόν. Αὐτὸ εἶναι κάτι προσωπικὸ ὅμως. Αὐτὸ ποὺ θὰ ἤθελα νὰ μοιραστῶ μὲ ἐσᾶς καὶ τοὺς ἀναγνῶστες τοῦ ἀξιόλογου περιοδικοῦ σας, εἶναι τὸ συναίσθη- μα ὀργῆς καὶ ἀγανάκτησης ποὺ ἔνοιωσα, ὅταν κατὰ τὴν διάρκεια τῆς νεκρώσιμης ἀκολουθίας οἱ κληρικοὶ μνημόνευσαν τὰ ὀνόματα τῶν «ἁγίων» προπατόρων «ἡμῶν» Ἀβραάμ, Ἰσαὰκ καὶ Ἰακώβ. Στὸ ὕστατο χαῖρε τοῦ ἀδελφοῦ μου δὲν ἄξιζαν νὰ ἀναφερθοῦν αὐτοὶ οἱ Ἑβραῖοι, τῶν ὁποίων ἡ ζωὴ ἦταν ἀφιερωμένη στὴν διαφθορὰ καὶ τὴν ἀπαξίωση κάθε ἀξίας. Ὣς πότε θὰ ἀνεχώμαστε, Ἕλληνες, νὰ μᾶς καθυβρίζουν κατ’ αὐτὸν τὸν τρό- πο; Ὣς πότε θὰ λένε οἱ ἱερεῖς μας τὰ τέκνα μας «δούλους τοῦ (Ἑβραίου) θεοῦ»; Ὣς πότε θὰ κα- θώμαστε ἀδρανεῖς ἀκούγοντας τὸν ἀνθελληνισμὸ τῶν Πατερικῶν καὶ Ἐκκλησιαστικῶν κειμένων ποὺ ψάλλονται στοὺς ὀρθόδοξους ναούς; Ὣς πό- τε θὰ μᾶς λένε πὼς πρέπει νὰ ἐκλιπαροῦμε ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες γιὰ τὸ ἔλεος ἑνὸς ἀσήμαντου Ἑβραίου (Ἰησοῦ) καὶ τοῦ πατέρα του (Γιαχβέ); 2.000 χρόνια σκλάβοι εἴμαστε! Ἂς ξυπνήσου- με, εἴμαστε τέκνα τῆς Πύρρας καὶ τοῦ Δευκαλίω- να, τοῦ Ἕλληνα, τοῦ Σωκράτη καὶ τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου καὶ ὄχι κάποιων ἄλλων, ποὺ μᾶς τοὺς παρουσιάζουν (πού ’λεγε καὶ ὁ Κολοκοτρώνης) ὡς προπάτορές μας. Ἂς ἐκπληρωθῇ ἡ εὐχὴ τοῦ Νίτσε καὶ ἀπὸ ἑλληνί- ζοντα φαντάσματα ἂς γίνουμε πάλι Ἕλληνες! Μὲ χαιρετισμοὺς σὲ ὅλους τοὺς συνεργάτες τοῦ «Δαυλοῦ». Βασίλης Παπαγεωργίου Φοιτητής, Κυψέλη Τὸ «πολιτικὸ κόστος» διαιωνίζει τὴ Ρωμιοσύνη Κύριε διευθυντά, Αὐτὸ τὸ πολιτικὸ κόστος, τὸ ὁποῖο ἀναγκάζει τοὺς πολιτικοὺς τῆς κυβερνητικῆς μας παράταξης καὶ τῆς ἀντιπολίτευσης νὰ σιωποῦν μπροστὰ σὲ ἱ- στορικὲς ἀλήθειες (νὰ καμαρώνουν π.χ. στὴν πρώ- τη γραμμὴ στὸν καθεδρικὸ ναό, ὅπως κάθε χρόνο τὴν Κυριακὴ τῆς Ὀρθοδοξίας, ὅπου ἄκουγαν νὰ ψάλλωνται οἱ ἑπτὰ ἀναθεματισμοὶ ἐναντίον τῶν Ἑλλήνων, παρόντος τοῦ Ἀρχιεπισκόπου), ἔχει κα- ταντήσει πολιτικὴ κατάρα τῆς Ρωμιοσύνης. Ἀπο- ρεῖ κανεὶς ἀκούοντας τὸν ἐξωφρενικὸ ἰσχυρισμό, δηλαδὴ ὅτι δὲν καταλάβαιναν οἱ κληρικοὶ ποιούς ἔβριζαν, ὅταν ἔψαλαν τοὺς ἀναθεματισμούς, αὐτὸ τὸ αἶσχος, τὸ ὁποῖο χρονολογεῖται πρὶν ἀπὸ 1.215 χρόνια! Σίγουρα οἱ ἐπαίσχυντες ὕβρεις κατὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ δὲν ξέρω πόσο καιρὸ ἀ- κόμα θὰ συνεχίζοντο, ἐὰν ὁ αναγνώστης τοῦ «Δ» πολιτικὸς μηχανικὸς κ. Χατζηθεοδώρου ἀπὸ τὴ Γερμανία δὲν διεμαρτύρετο στὸν πρόεδρο τῆς Δη- μοκρατίας μὲ ἐπιστολή του («Δ», τ. 247). Ἀπὸ τοὺς πολιτικούς μας κανεὶς δὲν τόλμησε νὰ βγάλῃ τὰ κά- στανα ἀπὸ τὴ φωτιά, οὔτε ἀκόμα καὶ οἱ τῆς προο- δευτικῆς λεγομένης παράταξης, τοὺς ὁποίους ὁ Ἀρ- χιεπίσκοπος κατὰ τὴν ἡμέρα τοῦ ἁγιασμοῦ στὴν ἔ- ναρξη τῆς Βουλῆς παρέκαμψε ἀπαξιωτικά. Ἕνας εἶναι ὁ δρόμος, γιὰ νὰ μπορέσουμε νὰ κοι- τάξουμε τὴ ζωὴ κατάματα καὶ νὰ γλυτώσουμε ἀ- πὸ τὰ φαντάσματα καὶ τὰ δεσμὰ τῆς καθοδηγού- μενης θεοκρατίας, ποὺ τόσους αἰῶνες μᾶς στέρη- σε τὸν φιλοσοφικὸ λόγο τῶν προγόνων μας. Ἡ ἐ- πιστροφή μας στὸν Λόγο αὐτόν. Μετὰ τιμῆς Γιάννης Γρηγορέας Ἀθήνα Στὸ βιβλίο μου αὐτὸ ἀποδεικνύεται πόσο δίκαιο ἔχετε μὲ τὶς καταγγελίες τοῦ «Δαυλοῦ» καὶ τὸ ἐμπνευσμένο ἐξώφυλλο τοῦ Σεπτεμβρίου. Ἀποδεικνύεται ἀπὸ τὴν ἔρευνά μου περί- τρανα ὅτι οἱ ἀπειλὲς καὶ ἡ μαύρη μαγεία (δηλητηριοχρησία) τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης μὲ τὴν λευκή τους πλέον ὄψη (τὴν ἀπατηλὴ ἀγάπη καὶ τὴν ἐλπιδο-λαγνεία) συνεχίζονται καὶ στὴν Καινὴ Διαθήκη σὰν μία φυσικὴ μετεξέλιξη καὶ ἀναβάθμιση τῶν χαλδαϊκῶν πνευματικῶν παγιδεύσεων. Σᾶς στέλνω τοὺς ὁλόθερμους χαιρετισμοὺς τοῦ Συνδέσμου Ἀπομυθοποιητῶν Θεσσαλονί- κης, ποὺ σᾶς εὔχονται καλὴ δύναμη καὶ πάντα ἐπιτυχίες στὸν καλὸ καὶ ἐθνωφελῆ ἀγῶνα σας. Τέλος θὰ πρότεινα κάποια ἀπὸ τὰ συγκλονιστικὰ ἄρθρα σας ἐπιλεκτικὰ νὰ μεταφρά- ζωνται στὰ Ἀγγλικὰ καὶ νὰ κοινοποιοῦνται στὸ Διαδίκτυο καὶ στὸν δικτυακό σας τόπο, ὥ- στε νὰ ἔχῃ πρόσβαση στὸ περιοδικό σας καὶ ὁ ἀγγλόφωνος κόσμος. Μὲ φιλικοὺς χαιρετισμοὺς Μιχάλης Καλόπουλος Συγγραφέας, Θεσσαλονίκη