ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

274ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2004

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 18073
Φύλλο στό PDF
14 ἀπό 89
Πηγή κειμένου
ψηφιακό κείμενο τοῦ PDF
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. Το μίσος του Ιησού κατά των Ελλήνων — ΑΤΤΑΒΥΡΙΟΣ
    ἀρχή: σελ. 18073 · τέλος: δηλωμένο · τχ. 274
  2. Το δόγμα «Εξ ανατολών το φώς» στα σχολεία. — ΤΑΧΜΑΤΖΙΔΗΣ, Δ
    ἀρχή: σελ. 18073 · τέλος: δηλωμένο · τχ. 274
  3. Η τελετή λήξεως των Ολυμπιακών Αγώνων. — ΚΟΥΦΑΔΑΚΗ, ΕΛΕΝΑ
    ἀρχή: σελ. 18073 · τέλος: δηλωμένο · τχ. 274

Κείμενο φύλλου

ΔΑΥΛΟΣ/274, Νοέμβριος 2004 18073 Τὸ μῖσος τοῦ Ἰησοῦ κατὰ τῶν Ἑλλήνων Κύριε διευθυντά, λου εἶναι πολιτικὰ/πολιτισμικὰ σωστές. Μὰ εἶναι Ἡ στάση τοῦ Ἰησοῦ ἀπέναντι τῶν Ἑλλήνων καὶ «στρατηγικὰ σωστές»; Ὅλες οἱ κατακτητικὲς («Δ», τ. 272-273) δὲν μὲ ἐκπλήσσει, τὴ βρίσκω πο«ἐπιδρομὲς» ἔχουν τὶς στρατηγικές τους. Κι ἐμεῖς λὺ «φυσική», καθ’ ὅτι ἦταν Ἑβραῖος. Τὸ ἑβραϊκὸ γιὰ τὸ 1821 ἀπὸ τὶς παραδουνάβιες χῶρες ξεκινήμῖσος ξεκινᾷ ἀπὸ τοὺς Φιλισταίους τῆς Παλαιστίσαμε. Μὲ σαμποτὰζ πολεμήσαμε τοὺς Γερμανούς. νης ἐπὶ Ἰησοῦ τοῦ Ναυῆ, φτάνει μέχρι τὸν ἈλέΚι ὁ Παῦλος ἀπὸ τὶς Συναγωγὲς ξεκίνησε, ὥσπου ξανδρο καὶ τοὺς διαδόχους του καὶ ξεσκεπάζεται νὰ «μεγαλώσῃ» ὁ Ἀλάριχος. Θαρρῶ πὼς αὐτὴ εἶστὸ πρόσωπο τῆς Ἑλληνίδας Χαναναίας μὲ τὸν ναι ἡ ἀλήθεια. Μὲ τιμή πιὸ ταπεινωτικὸ τρόπο (Ματθ. 15, 22-28, Μᾶρ- Ἀτταβύριος κος 7, 25-30). Ὅλες οἱ ἐπισημάνσεις τοῦ κ. Ἴωνος ΔημόφιΤὸ δόγμα «Ἐξ ἀνατολῶν τὸ φῶς» στὰ σχολεῖα Κύριε διευθυντά, νη καὶ γιὰ τὴν «κλοπὴ» τοῦ ὑπολογισμοῦ ἀπὸ ἀρὈνομάζομαι Δημήτρης Ταχματζίδης καὶ εἶμαι χαιότερους μαθηματικοὺς τῆς Αἰγύπτου. Σκοπεύω καθηγητὴς ἑλληνικῆς φιλολογίας, ἀπόφοιτος τοῦ ὡς ἀπάντηση νὰ διδάξω τὸ πείραμα στοὺς μαθηκλασικοῦ τμήματος τῆς Φιλοσοφικῆς Σχολῆς Ἰωτές μας τὸν ἐρχόμενο μῆνα, ἀφοῦ πρῶτα προετοιαννίνων. Ἐργάζομαι σὲ σχολεῖο τῆς Βέροιας, καὶ μαστῶ. Στὸ σημεῖο αὐτὸ θὰ ἤθελα τὴ βοήθειά σας: πρόσφατα στὸν σύλλογο καθηγητῶν τοῦ σχολεί1. Θὰ ἤθελα νὰ μοῦ ὑποδείξετε ἂν ὑπάρχῃ ὁ ὑπολοου μας ἀκούστηκε ἀπὸ τὸ στόμα ἑνὸς συναδέλφου γισμὸς τῆς διαμέτρου τῆς γῆς ἀπὸ τὸν Ἐρατοσθέμαθηματικοῦ ὅτι οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες ὑστεροῦσαν νη σὲ ἀρχαῖο ἑλληνικὸ κείμενο καὶ ποιός συγγρασημαντικὰ στὴ μαθηματικὴ σκέψη καὶ ἀντίληψη ἔφέας τῆς ἀρχαιότητας παραδίδει γραπτὰ τὸ κείμεναντι τῶν Αἰγυπτίων, Ἀσσυρίων καὶ Φοινίκων. Ἀννο τοῦ ὑπολογισμοῦ αὐτοῦ. Ἐὰν τὸ κείμενο εἶναι τέδρασα σθεναρὰ ἀπέναντι στὴν ἀνιστόρητη αὐστὰ Λατινικὰ σωσμένο, εἶμαι σὲ θέση νὰ τὸ μετατὴ ἄποψη ἀναφέροντας τὰ ὀνόματα τοῦ Πυθαγόφράσω. 2. Ποιά βιβλιογραφία θὰ μοῦ ὑποδεικνύαρα, τοῦ Εὐκλείδη τοῦ Ἀρχιμήδη καὶ ἰδιαίτερα τοῦ τε, ἔτσι ὥστε νὰ καταρτιστῶ περισσότερο στὴ μαἘρατοσθένους τοῦ Κυρηναίου, ὁ ὁποῖος μὲ ξεχωθηματικὴ σκέψη τῶν ἀρχαίων Ἑλλήνων. ριστὴ ἀντίληψη κατώρθωσε καὶ ὑπολόγισε τὴ διά- Σᾶς εὐχαριστῶ θερμά μετρο τῆς γῆς μὲ ἐξαιρετικὴ ἀκρίβεια. Ἄρχισα νὰ Δ. Ταχματζίδης ἀκούω ἀπίστευτα πράγματα γιὰ τὸν Ἐρατοσθέ- Φιλόλογος, Βέροια Σημ. «Δ»: Ὁ «Δ» ἔχει ἀσχοληθῆ μὲ τὰ θέματα τῶν ἀρχαίων ἑλληνικῶν Μαθηματικῶν ἐδῶ καὶ χρόνια μὲ δεκάδες ἔρευνες διάσπαρτες στοὺς τόμους του. Σ’ ὅ,τι ἀφορᾷ στὸ πρακτικὸ «πρόβλημα», στὴν πρόθεση τοῦ ἐπιστολογράφου νὰ ἀντικρούσῃ τὴν ἄγνοια τοῦ συναδέλφου του, ἀντὶ νὰ κουράζεται ζητώντας ὅσα μᾶς ζητᾷ, τοῦ προτείνουμε κάτι ἁπλό, ποὺ πιστεύουμε ὅτι θὰ ὑποψιάσῃ τὸν ἀνυποψίαστο μαθηματικὸ (ποὺ ἄλλωστε ἀνήκει στὴν πλειοψηφία τῶν παραπλανημένων Νεοελλήνων ἀπὸ τὴν προπαγάνδα τοῦ δόγματος «Ἐξ Ἀνατολῶν τὸ φῶς»): Νὰ τοῦ ζητήσῃ νὰ ἀναφέρῃ ἕνα καὶ μόνο ὄνομα Αἰγυπτίου, Ἀσσυρίου, Φοίνικα κ.λπ. μαθηματικοῦ καὶ τὸν τίτλο ἑνὸς καὶ μόνον ἔργου τους, τὸ ὁποῖο ἀντέγραψαν ἢ μιμήθηκαν ἢ ἔκλεψαν Ἕλληνες μαθηματικοί. Ἡ τελετὴ λήξεως τῶν Ὀλυμπιακῶν Ἀγώνων Κύριε διευθυντά, σικὴ, νοιώθω ὅτι εἶναι παράλληλα καὶ μία φυσιΜὲ χαρὰ περιμέναμε τὴν τελετὴ λήξης τῶν «Ὀκὴ εἰκόνα τῆς οὐράνιας ἁρμονίας, ποὺ ἀνερχόλυμπιακῶν-Ἀθήνα 2004» καὶ μὲ λύπη εἴδαμε τὸ μενοι ἀντικρύζουμε, ἕτοιμοι νὰ προσαρμόσουἀθλητικὸ στάδιο νὰ μετατρέπεται σὲ «σκυλάδιμε τὶς πολύτιμες σκέψεις μας στὸ ἀέναο πλανητικη πίστα». Playback ἀνατολίτικοι ρυθμοὶ μὲ τσιγκὸ χρονοδιάγραμμα» (σ. 17, Ἀλέξανδρος Χ. Μήγάνικες καρπουζοκαρότσες. Καλὰ ποὺ ἦρθαν οἱ τσιου, Πυθαγόρας καὶ Μουσική) ἢ ὅτι «ἡ ζωὴ εἶΚινέζοι ἀπὸ τὸ Πεκίνο στὸ τέλος καὶ προσδώσαναι ἐνέργεια καὶ στὴν ἐνέργεια ταιριάζει ἡ μένε λίγη ποιότητα στὴν ἐκδήλωση. ρα» (σ. 15, Ἀλέξανδρος Χ. Μήτσιου, Ἰουλιανοῦ Ποῦ ἦταν οἱ ἑλληνόψυχοι συνθέτες σὰν τὸν Ἱερὴ Σοφία)! Ἀλήθεια, πότε θὰ ἐκδοθῇ τὸ βιβλίο Γιάννη Μαρκόπουλο καὶ τὸν Μίκη Θεοδωράκη, τοῦ Μαρκόπουλου, ποὺ προαναγγέλθηκε σὲ συἢ ἑρμηνευτὲς σὰν τὴν Λαβίνα καὶ τὸν Γαργανουνέντευξή του στὸν «Δαυλό»; ράκη, ἢ λαϊκοὶ τραγουδιστὲς σὰν τὸν Μητσιὰ Μὲ ἐκτίμηση καὶ τὸν Σφακιανάκη; Εὐτυχῶς μᾶς παρηγορεῖ ἡ Ἕλενα Κουφουδάκη διαχρονικὴ σπουδαία ἑλληνικὴ φιλοσοφία σὰν Θεσσαλονίκη τοῦ Γιάννη Μαρκόπουλου, ὅταν λέῃ ὅτι «ἡ μου-
πρωτογενές κείμενο, ὅπως ἀκριβῶς ἐξήχθη →