ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

274ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2004

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 18073
Φύλλο στό PDF
14 ἀπό 89
Πηγή κειμένου
ψηφιακό κείμενο τοῦ PDF
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. Το μίσος του Ιησού κατά των Ελλήνων — ΑΤΤΑΒΥΡΙΟΣ
    ἀρχή: σελ. 18073 · τέλος: δηλωμένο · τχ. 274
  2. Το δόγμα «Εξ ανατολών το φώς» στα σχολεία. — ΤΑΧΜΑΤΖΙΔΗΣ, Δ
    ἀρχή: σελ. 18073 · τέλος: δηλωμένο · τχ. 274
  3. Η τελετή λήξεως των Ολυμπιακών Αγώνων. — ΚΟΥΦΑΔΑΚΗ, ΕΛΕΝΑ
    ἀρχή: σελ. 18073 · τέλος: δηλωμένο · τχ. 274

Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση

ΔΑΥΛΟΣ/274, Νοέμβριος 2004 18073 Τὸ μῖσος τοῦ Ἰησοῦ κατὰ τῶν Ἑλλήνων Κύριε διευθυντά, Ἡ στάση τοῦ Ἰησοῦ ἀπέναντι τῶν Ἑλλήνων («Δ», τ. 272-273) δὲν μὲ ἐκπλήσσει, τὴ βρίσκω πο- λὺ «φυσική», καθ’ ὅτι ἦταν Ἑβραῖος. Τὸ ἑβραϊκὸ μῖσος ξεκινᾷ ἀπὸ τοὺς Φιλισταίους τῆς Παλαιστί- νης ἐπὶ Ἰησοῦ τοῦ Ναυῆ, φτάνει μέχρι τὸν Ἀλέ- ξανδρο καὶ τοὺς διαδόχους του καὶ ξεσκεπάζεται στὸ πρόσωπο τῆς Ἑλληνίδας Χαναναίας μὲ τὸν πιὸ ταπεινωτικὸ τρόπο (Ματθ. 15, 22-28, Μᾶρ- κος 7, 25-30). Ὅλες οἱ ἐπισημάνσεις τοῦ κ. Ἴωνος Δημόφι- λου εἶναι πολιτικὰ/πολιτισμικὰ σωστές. Μὰ εἶναι καὶ «στρατηγικὰ σωστές»; Ὅλες οἱ κατακτητικὲς «ἐπιδρομὲς» ἔχουν τὶς στρατηγικές τους. Κι ἐμεῖς γιὰ τὸ 1821 ἀπὸ τὶς παραδουνάβιες χῶρες ξεκινή- σαμε. Μὲ σαμποτὰζ πολεμήσαμε τοὺς Γερμανούς. Κι ὁ Παῦλος ἀπὸ τὶς Συναγωγὲς ξεκίνησε, ὥσπου νὰ «μεγαλώσῃ» ὁ Ἀλάριχος. Θαρρῶ πὼς αὐτὴ εἶ- ναι ἡ ἀλήθεια. Μὲ τιμή Ἀτταβύριος Τὸ δόγμα «Ἐξ ἀνατολῶν τὸ φῶς» στὰ σχολεῖα Κύριε διευθυντά, Ὀνομάζομαι Δημήτρης Ταχματζίδης καὶ εἶμαι καθηγητὴς ἑλληνικῆς φιλολογίας, ἀπόφοιτος τοῦ κλασικοῦ τμήματος τῆς Φιλοσοφικῆς Σχολῆς Ἰω- αννίνων. Ἐργάζομαι σὲ σχολεῖο τῆς Βέροιας, καὶ πρόσφατα στὸν σύλλογο καθηγητῶν τοῦ σχολεί- ου μας ἀκούστηκε ἀπὸ τὸ στόμα ἑνὸς συναδέλφου μαθηματικοῦ ὅτι οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες ὑστεροῦσαν σημαντικὰ στὴ μαθηματικὴ σκέψη καὶ ἀντίληψη ἔ- ναντι τῶν Αἰγυπτίων, Ἀσσυρίων καὶ Φοινίκων. Ἀν- τέδρασα σθεναρὰ ἀπέναντι στὴν ἀνιστόρητη αὐ- τὴ ἄποψη ἀναφέροντας τὰ ὀνόματα τοῦ Πυθαγό- ρα, τοῦ Εὐκλείδη τοῦ Ἀρχιμήδη καὶ ἰδιαίτερα τοῦ Ἐρατοσθένους τοῦ Κυρηναίου, ὁ ὁποῖος μὲ ξεχω- ριστὴ ἀντίληψη κατώρθωσε καὶ ὑπολόγισε τὴ διά- μετρο τῆς γῆς μὲ ἐξαιρετικὴ ἀκρίβεια. Ἄρχισα νὰ ἀκούω ἀπίστευτα πράγματα γιὰ τὸν Ἐρατοσθέ- νη καὶ γιὰ τὴν «κλοπὴ» τοῦ ὑπολογισμοῦ ἀπὸ ἀρ- χαιότερους μαθηματικοὺς τῆς Αἰγύπτου. Σκοπεύω ὡς ἀπάντηση νὰ διδάξω τὸ πείραμα στοὺς μαθη- τές μας τὸν ἐρχόμενο μῆνα, ἀφοῦ πρῶτα προετοι- μαστῶ. Στὸ σημεῖο αὐτὸ θὰ ἤθελα τὴ βοήθειά σας: 1. Θὰ ἤθελα νὰ μοῦ ὑποδείξετε ἂν ὑπάρχῃ ὁ ὑπολο- γισμὸς τῆς διαμέτρου τῆς γῆς ἀπὸ τὸν Ἐρατοσθέ- νη σὲ ἀρχαῖο ἑλληνικὸ κείμενο καὶ ποιός συγγρα- φέας τῆς ἀρχαιότητας παραδίδει γραπτὰ τὸ κείμε- νο τοῦ ὑπολογισμοῦ αὐτοῦ. Ἐὰν τὸ κείμενο εἶναι στὰ Λατινικὰ σωσμένο, εἶμαι σὲ θέση νὰ τὸ μετα- φράσω. 2. Ποιά βιβλιογραφία θὰ μοῦ ὑποδεικνύα- τε, ἔτσι ὥστε νὰ καταρτιστῶ περισσότερο στὴ μα- θηματικὴ σκέψη τῶν ἀρχαίων Ἑλλήνων. Σᾶς εὐχαριστῶ θερμά Δ. Ταχματζίδης Φιλόλογος, Βέροια Σημ. «Δ»: Ὁ «Δ» ἔχει ἀσχοληθῆ μὲ τὰ θέματα τῶν ἀρχαίων ἑλληνικῶν Μαθηματικῶν ἐδῶ καὶ χρό- νια μὲ δεκάδες ἔρευνες διάσπαρτες στοὺς τόμους του. Σ’ ὅ,τι ἀφορᾷ στὸ πρακτικὸ «πρόβλημα», στὴν πρόθεση τοῦ ἐπιστολογράφου νὰ ἀντικρούσῃ τὴν ἄγνοια τοῦ συναδέλφου του, ἀντὶ νὰ κουράζεται ζητώντας ὅσα μᾶς ζητᾷ, τοῦ προτείνουμε κάτι ἁπλό, ποὺ πιστεύουμε ὅτι θὰ ὑποψιάσῃ τὸν ἀνυποψία- στο μαθηματικὸ (ποὺ ἄλλωστε ἀνήκει στὴν πλειοψηφία τῶν παραπλανημένων Νεοελλήνων ἀπὸ τὴν προπαγάνδα τοῦ δόγματος «Ἐξ Ἀνατολῶν τὸ φῶς»): Νὰ τοῦ ζητήσῃ νὰ ἀναφέρῃ ἕνα καὶ μόνο ὄνομα Αἰγυπτίου, Ἀσσυρίου, Φοίνικα κ.λπ. μαθηματικοῦ καὶ τὸν τίτλο ἑνὸς καὶ μόνον ἔργου τους, τὸ ὁποῖο ἀντέγραψαν ἢ μιμήθηκαν ἢ ἔκλεψαν Ἕλληνες μαθηματικοί. Ἡ τελετὴ λήξεως τῶν Ὀλυμπιακῶν Ἀγώνων Κύριε διευθυντά, Μὲ χαρὰ περιμέναμε τὴν τελετὴ λήξης τῶν «Ὀ- λυμπιακῶν-Ἀθήνα 2004» καὶ μὲ λύπη εἴδαμε τὸ ἀθλητικὸ στάδιο νὰ μετατρέπεται σὲ «σκυλάδι- κη πίστα». Playback ἀνατολίτικοι ρυθμοὶ μὲ τσιγ- γάνικες καρπουζοκαρότσες. Καλὰ ποὺ ἦρθαν οἱ Κινέζοι ἀπὸ τὸ Πεκίνο στὸ τέλος καὶ προσδώσα- νε λίγη ποιότητα στὴν ἐκδήλωση. Ποῦ ἦταν οἱ ἑλληνόψυχοι συνθέτες σὰν τὸν Γιάννη Μαρκόπουλο καὶ τὸν Μίκη Θεοδωράκη, ἢ ἑρμηνευτὲς σὰν τὴν Λαβίνα καὶ τὸν Γαργανου- ράκη, ἢ λαϊκοὶ τραγουδιστὲς σὰν τὸν Μητσιὰ καὶ τὸν Σφακιανάκη; Εὐτυχῶς μᾶς παρηγορεῖ ἡ διαχρονικὴ σπουδαία ἑλληνικὴ φιλοσοφία σὰν τοῦ Γιάννη Μαρκόπουλου, ὅταν λέῃ ὅτι «ἡ μου- σικὴ, νοιώθω ὅτι εἶναι παράλληλα καὶ μία φυσι- κὴ εἰκόνα τῆς οὐράνιας ἁρμονίας, ποὺ ἀνερχό- μενοι ἀντικρύζουμε, ἕτοιμοι νὰ προσαρμόσου- με τὶς πολύτιμες σκέψεις μας στὸ ἀέναο πλανητι- κὸ χρονοδιάγραμμα» (σ. 17, Ἀλέξανδρος Χ. Μή- τσιου, Πυθαγόρας καὶ Μουσική) ἢ ὅτι «ἡ ζωὴ εἶ- ναι ἐνέργεια καὶ στὴν ἐνέργεια ταιριάζει ἡ μέ- ρα» (σ. 15, Ἀλέξανδρος Χ. Μήτσιου, Ἰουλιανοῦ Ἱερὴ Σοφία)! Ἀλήθεια, πότε θὰ ἐκδοθῇ τὸ βιβλίο τοῦ Μαρκόπουλου, ποὺ προαναγγέλθηκε σὲ συ- νέντευξή του στὸν «Δαυλό»; Μὲ ἐκτίμηση Ἕλενα Κουφουδάκη Θεσσαλονίκη
← καθαρισμένο κείμενο