ΤΙ ΕΙΝΑΙ Ï ΔΙΑΣ; ΚΑΜΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΗ ÅÂÑÁÚÊÇ ὲ τὸ θέμα τῶν θεῶν τῶν ἀρχαίων Ἑλλήνων ἔχουν ἀσχοληθῆ πολ λοὶ καὶ πολύ. Τί ἦταν οἱ θεοί, τί συμβόλιζαν, πῶς προέκυψε ἡ λέξη «θεός», πῶς ἐδόθησαν τὰ ὀνόματα τῶν θεῶν; Πολλαπλᾶ ἐρωτήματα, ποὺ αἰῶνες τώρα ἀποτελοῦν στίβο ἐρευνητικῆς προσπάθειας. Στὸ παρὸν πόνημα σκιαγραφεῖται μία ἀκόμη τέτοια προσπάθεια, ἡ ὁποία, ἑστιάζοντας στὸν πυρῆνα τοῦ θέματος, φιλοδοξεῖ νὰ ἐπιτύχῃ τὴν ἀνάδυση τῆς ἀλήθειας. Στη ρί ζε ται, ἀ πο κλει στι κὰ στὶς δι α σω θεῖ σες πλη ρο φο ρί ες τῶν ἀρ χαίων, ἀ πὸ τὶς ὁ ποῖ ες κα τα φαί νε ται ὅ τι ἡ ἔν νοι α «θε ός» δὲν εἶ χε κα νέ να με τα φυσι κό, ἀ πο κρυ φι στι κὸ ἢ μυ στι κι στι κὸ πε ρι ε χό με νο: Ἡ ἑβραϊκῆς προελεύσεως ἔννοια τοῦ προσυμπαντικοῦ-ἐξωσυμπαντικοῦ θεοῦ δὲν ὑπάρχει πουθενὰ στὶς ἀρχαῖες ἑλληνικὲς ἀντιλήψεις περὶ θεότητας. «ΤΑ ΔΕ ΠΑΝΤΑ ΟΙΑΚΙΖΕΙ ΚΕΡΑΥΝΟΣ» Ἕνας φυσικὸς ἐρευνᾷ τὴ σχέση κεραυνοῦ καὶ σεισμῶν-ἡφαιστείων «Τὰ δὲ πάν τα οἰακίζει (κατευθύνει ὅπως ὁ τιμονιέρης) κε ραυ νός». Ὅ ταν ὁ μέγας Ἡ ρά κλει τος δι α τύ πω νε τὴ φρά ση αὐτήν τὸ ἔ ναυ σμά του ἦ ταν προφα νῶς ἡ ἴ δια ἡ φι λο σο φί α ποὺ εἶ χαν ἀ να πτύ ξει οἱ ἀρ χαῖ οι γύ ρω ἀ πὸ τὴν ἰσχὺ καὶ τὴν πο λυ πλο κό τη τα τῶν κε ραυ νῶν. Μά λι στα θε ω ροῦ σαν τὶς πε ρι οχὲς ποὺ εἶ χαν πλη γῆ ἀ πὸ κε ραυ νὸ ἱ ε ρές. Ἔ δι ναν με γά λο βά ρος στὸν κε ραυνό, ὁ ὁ ποῖ ος ἀ πο τέ λε σε τὸ ὅ πλο τοῦ Δί α. Στὴ «Θεογονία» συ ναν τᾶ με τὸ ἑξῆς: «…καὶ τοῦ ’ δω σαν (τοῦ Δί α οἱ γιοὶ τ’ Οὐ ρα νοῦ) τὴ βρον τὴ καὶ τὸν λαμπε ρὸ κε ραυ νὸ καὶ τὴν ἀ στρα πή... πρὶν τά ’ κρυ βε ἡ πε λω ρί α Γαῖ α... μ’ αὐ τὰ σί γου ρος τοὺς θνη τοὺς καὶ τοὺς ἀ θά να τους κυ βερ νά ει». Εἶ ναι σα φὲς καὶ μέσα ἀ πὸ ἀ νά λο γες ἀ να φο ρὲς ὅ τι οἱ πρό γο νοί μας πί στευ αν ἀ κρά δαν τα στὴ με γά λη ἐ νέρ γεια ποὺ διοχετεύει ὁ κε ραυ νὸς στὸ ἐ σω τε ρι κὸ τῆς γῆς, ἀλ λὰ αὐ τὴ ἡ ἀν τί λη ψη δὲν βρί σκει ἐ φαρ μο γὴ στὴ σύγ χρο νη ἐ πι στή μη. ‣