ΤΙ ΕΙΝΑΙ Ï ΔΙΑΣ; ΚΑΜΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΗ ÅÂÑÁÚÊÇ ὲ τὸ θέμα τῶν θεῶν τῶν ἀρχαίων Ἑλλήνων ἔχουν ἀσχοληθῆ πολλοὶ καὶ πολύ. Τί ἦταν οἱ θεοί, τί συμβόλιζαν, πῶς προέκυψε ἡ λέξη «θε- ός», πῶς ἐδόθησαν τὰ ὀνόματα τῶν θεῶν; Πολλαπλᾶ ἐρωτήματα, ποὺ αἰῶνες τώρα ἀποτελοῦν στίβο ἐρευνητικῆς προσπάθειας. Στὸ παρὸν πόνημα σκιαγραφεῖται μία ἀκόμη τέτοια προσπάθεια, ἡ ὁποία, ἑστιάζοντας στὸν πυρῆνα τοῦ θέματος, φιλοδοξεῖ νὰ ἐπιτύχῃ τὴν ἀνάδυση τῆς ἀλήθειας. Στηρίζεται, ἀποκλειστικὰ στὶς διασωθεῖσες πληροφορίες τῶν ἀρχαί- ων, ἀπὸ τὶς ὁποῖες καταφαίνεται ὅτι ἡ ἔννοια «θεός» δὲν εἶχε κανένα μεταφυ- σικό, ἀποκρυφιστικὸ ἢ μυστικιστικὸ περιεχόμενο: Ἡ ἑβραϊκῆς προελεύσεως ἔννοια τοῦ προσυμπαντικοῦ-ἐξωσυμπαντικοῦ θεοῦ δὲν ὑπάρχει πουθενὰ στὶς ἀρχαῖες ἑλληνικὲς ἀντιλήψεις περὶ θεότητας. «ΤΑ ΔΕ ΠΑΝΤΑ ΟΙΑΚΙΖΕΙ ΚΕΡΑΥΝΟΣ» Ἕνας φυσικὸς ἐρευνᾷ τὴ σχέση κεραυνοῦ καὶ σεισμῶν-ἡφαιστείων «Τὰ δὲ πάντα οἰακίζει (κατευθύνει ὅπως ὁ τιμονιέρης) κεραυνός». Ὅταν ὁ μέγας Ἡράκλειτος διατύπωνε τὴ φράση αὐτήν τὸ ἔναυσμά του ἦταν προ- φανῶς ἡ ἴδια ἡ φιλοσοφία ποὺ εἶχαν ἀναπτύξει οἱ ἀρχαῖοι γύρω ἀπὸ τὴν ἰ- σχὺ καὶ τὴν πολυπλοκότητα τῶν κεραυνῶν. Μάλιστα θεωροῦσαν τὶς περιο- χὲς ποὺ εἶχαν πληγῆ ἀπὸ κεραυνὸ ἱερές. Ἔδιναν μεγάλο βάρος στὸν κεραυ- νό, ὁ ὁποῖος ἀποτέλεσε τὸ ὅπλο τοῦ Δία. Στὴ «Θεογονία» συναντᾶμε τὸ ἑ- ξῆς: «…καὶ τοῦ ’δωσαν (τοῦ Δία οἱ γιοὶ τ’ Οὐρανοῦ) τὴ βροντὴ καὶ τὸν λαμ- περὸ κεραυνὸ καὶ τὴν ἀστραπή... πρὶν τά ’κρυβε ἡ πελωρία Γαῖα... μ’ αὐτὰ σίγουρος τοὺς θνητοὺς καὶ τοὺς ἀθάνατους κυβερνάει». Εἶναι σαφὲς καὶ μέ- σα ἀπὸ ἀνάλογες ἀναφορὲς ὅτι οἱ πρόγονοί μας πίστευαν ἀκράδαντα στὴ μεγάλη ἐνέργεια ποὺ διοχετεύει ὁ κεραυνὸς στὸ ἐσωτερικὸ τῆς γῆς, ἀλλὰ αὐτὴ ἡ ἀντίληψη δὲν βρίσκει ἐφαρμογὴ στὴ σύγχρονη ἐπιστήμη. ‣