Ç ΤΕΡΑΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΘΕΩΝ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ὲ τὴν «εὐ γε νι κή στή ρι ξη τοῦ Ὑ πουρ γεί ου Ἐ θνι κῆς Παι δεί ας καὶ Θρη σκευ μά των» πρὸς τὸ Δι ε θνὲς Κέν τρο Ὀ λυμ πια κῆς Ἐ κε χει ρί ας (Ὀ λυμ πί α - Λω ζάν νη - Ἀ θή να) ἐκ δό θη κε καὶ πα ρα δό θη κε δω ρε ὰν στὴ μα θη τι ῶ σα νε ο λαί α τῆς Ἑλ λά δος ἕνα ἔγ χρω μο πο λυ σέ λι δο ἔντυ πο μὲ κό μικς: «Ἐ πι χεί ρη ση Ἐ κε χει ρί α». Προ λο γι κὰ (ἢ προ κα τα βο λι κὰ) προ τάσ σον ται οἱ θε οὶ –οἱ δώ δε κα– καὶ οἱ ἥρω ες (τέσ σε ρις). Οἱ ἥ ρω ες προ έ κυ ψαν ἀ πὸ τὸ... που θε νά· τὸ ἴ διο καὶ οἱ θε οί. Ὁ Πο σει δῶν πα ρου σι ά ζε ται –ἂν ὄ χι σχι ζο φρενὴς– κυ κλο θυ μι κός. Ἡ Ἥ ρα πο νη ρή. Ὁ Διό νυ σος νὰ νο μο θε τῇ με θυ σμέ νος! Οἱ συγ γρα φεῖς τοῦ ἐν τύ που ἢ ἀ γνο οῦν τὴν ἱ στο ρί α τῆς ἀρ χαί ας Ἑλ λά δος ἢ αὐ τὸ θέ λουν νὰ νο μί σου με. Γιὰ μία ἀ κό μη φο ρὰ ὁ ἀ πο προ σα να το λι σμὸς τῆς νε ο λαί ας ἐ χρίσθη μὲ τὶς εὐ λο γί ες καὶ τὴ χρη μα το δό τη ση τοῦ Ὑ πουρ γεί ου Ἐ θνι κῆς Παι δεί ας καὶ Θρησκευ μά των. Τὸ ἐν λό γῳ Ὑ πουρ γεῖ ο ἔ βα λε καὶ πά λι τὰ χέ ρια του βα θιὰ στὶς τσέ πες τοῦ Ἕλ λη να φο ρο λο γού με νου, προ κει μένου νὰ προ πα γαν δί σῃ τὴν ἀ νο η σί α καὶ νὰ δι ογ κώ σῃ τὸν πνευ μα τι κὸ καί κοι νω νι κὸ ἀλλῃ θω ρι σμό. Δι ο τί μα Αὐ τὸ τὸ ἀ πο τρό παι ο ὂν τῆς εἰ κό νας εἶ ναι ὁ Ἕλ λη νας θεὸς Ἥ φαι στος σύμ φω να μὲ τὸ ἔντυ πο «Ὀ λυμ πια κὴ Ἐ κε χει ρί α», ποὺ χρη μα τοδό τη σε τὸ ὑ πουρ γεῖ ο Ἐ θνι κῆς Παι δεί ας καὶ Θρη σκευ μά των.