Ç ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ @ ὸ μικρὸ αὐτὸ σημάδι/ψηφίο/σύμβολο @, τὸ ὁποῖο βρίσκεται παν- τοῦ πλέον: στὰ γραπτά μας, στὶς ἐφημερίδες, στὰ περιοδικά, στὴν τηλεόραση, στὶς κάρτες ἐπιχειρήσεων, στοὺς ὑπολογιστὲς κ.λπ., μέχρι σήμερα εἶναι ἐπισήμως ἀνώνυμο, ἐνῷ χρησιμοποιεῖται εὐ- ρύτατα ἀπὸ ἑκατομμύρια χρῆστες σὲ ὅλον τὸν κόσμο. Τὸ @ εἶναι ὁ ἐπίση- μος κώδικας γιὰ τὴν ἀποστολὴ μιᾶς ἠλεκτρονικῆς ἐπιστολῆς, ἡ ὁποία ἀπο- καλεῖται πλέον «ἰμέιλ» –ἀπὸ τὸ ἀγγλικὸ electronic mail καὶ σὲ συντομο- γραφία e-mail– μὲ τὴ βοήθεια ἑνὸς ὑπολογιστῆ μέσῳ μόντεμ ἢ τηλεφώνου. Δηλ. ὁ ἀποστολέας καὶ ὁ παραλήπτης ἔχουν μία ἠλεκτρονικὴ διεύθυνση, συνήθως μὲ τὸ ὄνομα πρῶτα, μετὰ τὸ σῆμα τοῦτο @, ἐνῷ ἀκολουθεῖ ἡ ὑ- πηρεσία διεκπεραίωσης. Ἔτσι μόνον μὲ τὸ @ στέλνουμε καὶ λαμβάνουμε τὴν ἠλεκτρονικὴ ἀλληλογραφία μας. Εἶναι ἀνάγκη τὸ σῆμα αὐτὸ νὰ ἔχῃ ὄνομα; Ἀσφαλῶς ναί! Ἐν τούτοις κάνουμε τὴ δου- λειά μας –γιὰ χρόνια τώρα– χωρὶς νὰ τὸ ἔχουμε ὀνομάσει ἐπισήμως. Ἀνεπισήμως ὅμως τοῦ δώσαμε ἕνα πεζὸ ὄνομα, γιὰ νὰ κάνουμε τὴ δουλειά μας ὅταν ἀναφερόμαστε σ’ αὐτό. Οἱ Ἕλληνες ἐπισήμως/ἀνεπισήμως τὸ ὠνομάσαμε παπάκι. Μία ἄστοχη ὀνομασία, νὰ στέλνουμε πιὸ γρήγορα –ἀστραπιαῖα– γράμματα/ἐπιστολές/σήματά μας μὲ ἕνα... παπάκι. Τὸ ἴδιο κάνανε καὶ ὅλοι οἱ λαοὶ τοῦ κόσμου, δίνοντάς του ὀνόματα ἀπὸ τὸ σχῆμα τοῦ @, τὸ ὁποῖο ὅταν τὸ δῇ κανεὶς μὲ διάφορα ἐθνικὰ μάτια φαίνεται ἀλλιώτικο καὶ ὄχι μόνον ὡς παπάκι. Οἱ ἀγγλόφωνοι τὸ ὠνόμασαν σαλιγκάρι, ρουφήχτρα, γυρισμένο φύλλο ἀκό- μη καὶ τσουρέκι. Οἱ Τοῦρκοι τὸ εἶπαν αὐτί, οἱ Σουηδοὶ χοιροουρὰ καὶ οἱ Ρῶσοι βάτραχο. Στὸ Διαδίκτυο θὰ βρῆτε ὅλες τὶς «ἔξυπνες» ἐθνικὲς ὀνομασίες –κατὰ δεκάδες, παρακα- λῶ–, ἀλλὰ πουθενὰ δὲν συμφωνοῦμε γιὰ ἕνα διεθνὲς ὄνομα κύρους. Λέγεται ὅτι κατὰ τὴν Ἀναγέννηση οἱ ἔμποροι οἴνου τῆς Φλωρεντίας χρησιμοποιοῦσαν τὸ σῆμα τοῦτο @, τὸ ὁποῖο ἀντιπροσώπευε ἕναν ἀμφορέα γιὰ τὴ μέτρηση τοῦ κρασιοῦ. Δηλαδὴ ἂς ποῦμε ἕνας ἀμφορέας τιμᾶται 15 εὐρώ. Σὲ συντομογραφία 1 @ 15 ₠, καὶ αὐτὸ μοιάζει μὲ ἀμφορέα, ἀφοῦ ἔχει χερούλια καὶ ἀπὸ τὶς δύο μεριὲς (αὐτὸ σημαίνει τὸ ἀμφί: τὸ φέρω καὶ ἀπὸ τὶς δύο πλευρές), καὶ δὲν θὰ ἦταν ἄσχημα νὰ τὸ ὀνομάσουμε ἀμφορέα, ὅπως τὸ ₠ τὸ ὠνομάσαμε εὐρώ! Εἶναι ὅμως δυνατὸν δύο νέα σήματα παγκόσμιας ἐμβέ- λειας καὶ ἀκτινοβολίας νὰ βγοῦνε μέσα ἀπὸ τὰ σπλάχνα τοῦ Ἑλληνισμοῦ; Καὶ γιατί ὄχι; Ὁ Ἑλληνισμὸς εἶναι ὁ ΛΟΓΟΣ! Τὸ σῆμα ἀμφορέας @ πρωτοπαρουσιάστηκε στὸ πληκτρολόγιο τῶν πρώτων τυπο- γραφικῶν μηχανῶν Underwood τὸ 1885 καὶ παρέμεινε σ’ αὐτὲς μέχρι τὶς μέρες μας ἀνώ- νυμο, ὅταν οἱ ὑπολογιστὲς τὸ πῆραν γιὰ τὴ χρήση στὴν ἠλεκτρονικὴ ἀλληλογραφία. Στὶς ἀρχές τους οἱ ὑπολογιστὲς καὶ τὸ Διαδίκτυο οἰκειοποιήθηκαν τὸν ἀμφορέα @ ὡς σῆμα κατατεθέν τους, ἀλλὰ ὁ κόσμος φαίνεται ὅτι δὲν τοὺς ἀκολούθησε καὶ ἡ πρακτι- κὴ αὐτὴ ἐγκαταλείφθηκε. Γιὰ τὴν ἱστορία πάντως πρέπει νὰ προσθέσουμε ὅτι ἡ λατινικὴ πρόθεση ad = εἰς, πρὸς (τὸ) καὶ ἑλληνικὰ σήμερα στό, συντομογραφήθηκε σὲ @ γιὰ λόγους εὐκολίας καὶ συν- τομίας καὶ ἔχει χρησιμοποιηθῆ σὲ ἐπίσημα ἔγγραφα καὶ ἐμπορικὴ ἀλληλογραφία. Στὰ Ἀγγλικὰ ἡ ἴδια πρόθεση ἔγινε at (προφέρεται ἔτ), ἀπὸ ὅπου εὔλογα φτάνει κανεὶς στὸ @. Ἡ συντομογράφηση αὐτὴ βεβαίως σὲ καμμιὰ περίπτωση δὲν εἶναι «πνευματικὸ προϊὸν» τῆς ἐποχῆς τῶν ὑπολογιστῶν, ἂν καὶ χρησιμοποιεῖται γιὰ τὴν ἠλεκτρονικὴ ἀλληλογραφία ἀπὸ τὶς ἀρχὲς τῆς δεκαετίας τοῦ 1970. Θωμᾶς Γ. Ἠλιόπουλος