18140 ΔΑΥΛΟΣ/274, Νοέμβριος 2004 « Βεζὺρ Ἀλῆ Πασᾶ σὲ χαιρετοῦμεν· » Ἡ πατρίς μας εἶναι ἀσυγκρίτως γλυκυτέρα καὶ ἀπὸ τὰ πουγκεῖά σου, καὶ ἀπὸ τοὺς εὐ- τυχεῖς τόπους, τοὺς ὁποίους ὑπόσχεσαι νὰ μᾶς δώσῃς· ὅθεν ματαίως κοπιάζεις, ἐπειδὴ ἡ ἐλευθερία μας δὲν πωλεῖται, οὔτ’ ἀγοράζεται σχεδὸν μὲ ὅλους τους θησαυροὺς τῆς γῆς, παρά, μὲ τὸ αἷμα, καὶ θάνατον ἕως τοῦ τελευταίου Σουλλιώτου. » Ὅλοι οἱ Σουλιῶται, μικροὶ καὶ μεγάλοι.» ( Ὁ Ἀλῆς) ἀπεφάσισε νὰ μεταχειρισθῇ καὶ τὰ μέσα τοῦ ἱερατείου, νομίζων ἴσως τὴν θρη- σκείαν ἐπιτυχέστερον ὄργανον τοῦ σκοποῦ του· καὶ ἀλλαχοῦ εἴρηται, ὅτι τὸ μόνον ἐπιστή- ριγμα τοῦ Σουλλίου μετὰ τὴν ἅλωσιν τῆς Πρεβέζης, ἔμεινεν ἡ Πάργα, ἀφ’ ἤς ἑπορίζοντο τροφὰς πολεμοφόδια καὶ πᾶν ἀναγκαῖον· τοῦτο λοιπὸν μὴ δυνηθεὶς νὰ καταβάλῃ, ἐσκέφθη νὰ ἐπιτύχῃ διὰ τοῦ κλήρου, διὰ τοῦ Μητροπολίτου δηλαδὴ Ἰωαννίνων καὶ ἐπισκόπου Παρα- μυθίας, Σουλλίου καὶ Πάργας, διατελοῦντος ὑπὸ τὴν δικαιοδοσίαν τοῦ Ἰωαννίνων Μητρο- πολίτου, ὡς ἐκ τῶν παρακατιὸν γραμμάτων ἐξάγεται ἡ ἀλήθεια. « Πρὸς τὸν Ἐπίσκοπον Παραμυθίας. » Θεοφιλέστατε Ἐπίσκοπε Παραμυθίας, ἐν ἁγίῳ πνεύματι ἀγαπητὲ ἀδελφὲ καὶ συλλει- τουργὲ κὺρ Χρύσανθε, χάρις εἴη σοι τῇ θεοφιλίᾳ καὶ εἰρήνη παρὰ θεοῦ. » Φαίνεται οἱ ἐπαρχιῶταί σου οἱ Παργινοὶ πῶς ἔχασαν τὸν νοῦν τους, καὶ δὲν ἠξεύ- ρουν τί κάμουν· ὅθεν ἰδοὺ ὁποῦ τοὺς γράφω διὰ νὰ ἀπέχουν ἀπὸ τοὺς Σουλιώτας, καὶ νὰ μὴ τοὺς βοηθοῦν καὶ μὲ ἀνθρώπους καὶ μὲ βαρούτια καὶ μὲ ζαϊρέδες· νὰ τοὺς συμβουλεύ- σῃς καὶ ἡ θεοφιλία σου, καθὼς γράφω, διατὶ ὕστερον, ὅ,τι ἀκολουθήσῃ ἂς ὄψονται· μοῦ κακοφαίνεται ὅμως, ὁποῦ κοντὰ εἰς αὐτοὺς κακοπαθαίνεις ὕστερον καὶ ἡ θεοφιλία σου. (1) Τὸ τουρκικὸν τάλαντον ὑπελογίζετο ἐκ πεντακοσίων γροσίων, τὸ δὲ γρόσιον εἶχε ἰσοδύναμον ἀ- ξίαν μὲ τὴν σημερινὴν δραχμήν. (Σημείωση Περραιβοῦ.) «ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΟΝ ΠΟΙΗΣΑΙ ΤΟΝ ΣΟΥΛΤΑΝΟΝ...» ᾶς παρακαλῶ ὄχι καὶ τόσο πόλεμο ἐναντίον τοῦ Ἀνθελληνισμοῦ – συγγνώ- μη· Ἑλληνισμοῦ ἤθελα νὰ γράψω, ἀλλὰ ἡ γλῶσσα, βλέπεις, καὶ ἡ διάνοια ἄλλα ἔγραψαν. Συχνὰ πυκνὰ γράφετε στὸν «Δ» γιὰ τὸν ρόλο τῆς Ἐκκλησί- ας στὰ κατάμαυρα χρόνια τῆς Ὀθωμανικῆς κατοχῆς. Ὅμως ἡ Ἐκκλησία ἦ- ταν τόσο φιλελληνική, ποὺ ὄχι μόνο βοηθοῦσε τοὺς ἀγῶνες τοῦ Γένους μὲ (ἀνύπαρ- κτα) κρυφὰ σχολεῖα, καὶ ἀφορισμούς, ἀλλὰ μπροστὰ στὴν Γενοκτονία, τὸ ἐξανδραπο- δισμὸ τῶν Ἑλλήνων, τὴν Γενιτσαροποίηση τῶν Ἑλληνοπαίδων, τί νομίζετε ἔκαναν οἱ Ἱεράρχες; Ἔψελναν πολυχρόνια στὸν σουλτᾶνο! Ἂς ἀπολαύσῃ ἕνα ἀπ’ αὐτὰ κάθε πι- κραμένος! Τὸ πολυχρόνιον αὐτὸ ἀνήκει στὸν αἱμοσταγῆ σουλτᾶνο Ἀβδοὺλ Χαμίτ. Ἦχος πλάγιος τοῦ τετάρτου. Πολυχρόνιον ποιῆσαι Κύριος ὁ Θεὸς τὸν μεγαλειό- τατον καὶ κραταιότατον ἡμῶν ἄνακτα, Σουλτᾶνον Ἀβδοὺλ Χαμίτ, αὐθέντην ἡμῶν. Κύριε φύλαττε αὐτὸν εἰς πολλὰ ἔτη. Εἰς πολλὰ ἔτη. Εἰς ποοοολὰ ἔτηηηηη!!! Ἂ, ὅσον ἀφορᾷ στοὺς ἥρωες τοῦ 1821; Αὐτοὺς τοὺς πολυχρόνιζαν μὲ ἀφορισμούς. Καὶ ἂς μὴ νομίζωμε ὅτι μπόρα ἦταν καὶ πέρασε! Ἂς θυμηθοῦμε ὅτι ὁ νῦν Βαρθολο- μαῖος φέρει τὸν βαθμὸ τοῦ ἐφέδρου ὑπολοχαγοῦ τοῦ τουρκικοῦ στρατοῦ. Δημ. Χαλέας Σύμβουλος Ἐπιχειρήσεων, Σικάγο