ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

274ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2004

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 18145 συμπερασμένος
Φύλλο στό PDF
86 ἀπό 89
Πηγή κειμένου
ψηφιακό κείμενο τοῦ PDF
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. Η ΚΙΝΗΣΙΣ ΤΩΝ ΙΔΕΩΝ — χωρίς ὄνομα στόν κατάλογο
    ἀρχή: σελ. 18145 συμπερασμένος · τέλος: δηλωμένο · τχ. 274
  2. Οι αρχαιοέλληνες άμισθοι ιερείς και οι χριστιανοί επαγγελματίες — ΜΑΡΑΓΚΑΚΗΣ, ΙΑΣΩΝ
    ἀρχή: σελ. 18145 συμπερασμένος · τέλος: δηλωμένο · τχ. 274

Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση

Ç ΚΙΝΗΣΙΣ ΤΩΝ ΙΔΕΩΝ Νεοναζιστικὸς ἀνθελληνισμὸς καὶ σιωνιστικὴ συνεργία Πρόσφατα κυκλοφόρησαν δύο πολὺ ἀξιόλογα βιβλία. Τὸ πρῶτο ἔχει τίτλο: «Νέα ἔκδοση – Πειρατὲς καὶ Αὐτοκράτορες, Παλιοὶ καὶ Νέοι» σὲ μετάφραση τοῦ Νίκου Βούλγαρη καὶ τὸ δεύτερο «Μαῦρος Ἥλιος» σὲ μετάφραση τοῦ Νάσου Κυριαζόπουλου. Κάλλιστα θὰ μποροῦ- σε κανεὶς νὰ μὴν συμφωνήσῃ ἐξ ὁλοκλήρου μὲ τὶς τοποθετήσεις τῶν συγγραφέων τους, εἶναι ὅμως ἀναμφισβήτητα πολὺ σημαντικὲς οἱ πληροφορίες ποὺ μᾶς παρέχουν. Συγγραφέας τοῦ πρώτου εἶναι ὁ παγκοσμίως γνωστὸς φιλόσοφος καὶ καθηγητὴς γλωσσολο- γίας στὸ τεχνολογικὸ ἵδρυμα τῆς Μασαχουσέτης (Μ.Ι.Τ.) Νόαμ Τσόμσκυ. Παρὰ τὴν ἑβραϊκὴ καταγωγή του ὁ Τσόμσκυ συγκαταλέγεται στοὺς δριμεῖς ἐπικριτὲς τῆς πολιτικῆς τῶν Η.Π.Α. καὶ τοῦ Ἰσραήλ. Συχνὰ τὸν κατηγοροῦν ἑβραϊκῶν συμφερόντων ὀργανώσεις γιὰ «ἀντισημι- τισμό», μιὰ κατηγορία ποὺ ἀπορρίπτει ἐξ ὁρισμοῦ ὁ ἴδιος θεωρώντας πὼς δὲν ὑφίσταται ὡς ὅρος μὲ οὐσία, ἀλλὰ ἔχει ἐφευρεθῆ γιὰ νὰ στιγματίζῃ ὁποιονδήποτε ἀνθίσταται στὴν σιωνι- στικὴ πολιτική. Ὁ Τσόμσκυ ἐκδηλώνει ξεκάθαρα τὴν ἀντίθεσή του στὸν σιωνισμὸ καὶ ὑπεν- θυμίζει πὼς πρόκειται γιὰ μία ἀπάνθρωπη καὶ ἐγκληματικὴ ἰδεολογία, ποὺ ἔχει καταδικα- στῆ ἐπισήμως μὲ ψήφισμα τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἡνωμένων Ἐθνῶν. Ὁ ἀντιεξουσιαστὴς θαυμα- στὴς τοῦ Ἀριστοτέλη στοχαστὴς εἶναι ὑποστηρικτὴς τῆς ἐξεύρεσης οὐσιαστικῆς λύσης γιὰ τὸ παλαιστινιακὸ ζήτημα πρὸς ὄφελος τῶν συμφερόντων τῶν Παλαιστινίων καὶ ζητᾷ ὑποχώ- ρηση τῶν Ἰσραηλινῶν. Δὲν θεωρεῖ διαφορετικοὺς τοὺς «Δημοκρατικοὺς» ἀπὸ τοὺς «Ρεπουμ- πλικάνους» ὡς πρὸς τὴν οὐσία τῆς διακυβέρνησής τους καὶ ἐπισημαίνει ὅτι τὸ Ἰσραὴλ θὰ ἦ- ταν ἀδύνατο νὰ προωθῇ τὴν ἀνὰ τὸν κόσμο ἀπάνθρωπη καὶ ἀντιδημοκρατικὴ θέλησή του, ἂν δὲν εἶχε τὴν ἀμέριστη συμπαράσταση τῶν Η.Π.Α. Καταγγέλλει ἐπίσης τὴν παραπληρο- φόρηση τῆς κοινῆς γνώμης, ποὺ πραγματώνεται ἀπὸ τὰ μαζικὰ μέσα ἐνημέρωσης ὑπὲρ τῶν ἰσραηλινῶν συμφερόντων. Κατηγορεῖ μάλιστα συλλήβδην τὶς πολιτικοστρατιωτικὲς ἡγεσίες τῶν ΗΠΑ καὶ τοῦ Ἰσραὴλ ὅτι ἐκπαιδεύουν, χρηματοδοτοῦν καὶ προωθοῦν ναζιστὲς βασανι- στὲς καὶ δολοφόνους, στρατιωτικοὺς καὶ πολιτικοὺς στὶς χῶρες τοῦ «Τρίτου Κόσμου» καὶ εἰ- δικὰ στὴν Κεντρικὴ καὶ Νότια Ἀμερική, γιὰ νὰ κρατοῦν τὶς χῶρες ἐκεῖ μὲ τὴν βία ὑπὸ τὴν ἄμεση ἐπιρροή τους, καὶ ὅτι διατηροῦν ναζιστικῶν προτύπων στρατόπεδα ἐκπαίδευσης ἐν- τὸς καὶ ἐκτὸς τοῦ ἐδάφους τους. ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΕΣ ΑΜΙΣΘΟΙ ΙΕΡΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ νῳ ἀναδιφοῦσα στὶς ἐπιστολὲς τῶν ἀναγνωστῶν τοῦ «Δ» στὸ τεῦχος 271, μοῦ τράβηξε τὴν προσοχὴ τὸ γράμμα τοῦ δόκτορος Μ. Καμπούρη καὶ συγκεκριμέ- να ἡ ἀναφορά του στὰ ἀρχαῖα ἑλληνικὰ ἱερατεῖα. Μὲ σεβασμὸ στὶς ἰδέες τοῦ δρ. Καμπούρη θὰ ἤθελα νὰ καταθέσω ὅτι εἶναι τοὐλάχιστον ἀφελὲς νὰ συγ- κρίνουμε τὰ ἱερατεῖα τῶν προγόνων μας μὲ ἄλλα καὶ νὰ τὰ ἐξισώνουμε-ἰσοπεδώνου- με. Ποιᾶς ἐποχῆς καὶ ποιᾶς χώρας τὰ ἱερατεῖα συγκρίνουμε μὲ τὰ ἑλληνικὰ ποιᾶς ἱστο- ρικῆς περιόδου; Εἶναι συγκρίσιμα τὸ ἱερατεῖο τῆς σημερινῆς Χ.Ο. Ἐκκλησίας μὲ τοὺς σοφοὺς χρησμοδότες τοῦ μαντείου τῆς Δωδώνης ἢ τῶν Δελφῶν; Μὲ τί σημερινὸ ἢ μὴ ἑλληνικὸ μποροῦν νὰ συγκριθοῦν τὰ Ἐλευσίνια Μυστήρια ἢ τὰ Ὀρφικά; Ἔχει καμμία σχέση τὸ ἑλληνικὸ «θρησκεύεσθαι» τῆς νοήσεως τοῦ θείου καὶ τῆς κωδικοποιημένης γνώσης μὲ τὸ χριστιανικὸ δογματικὸ παραλήρημα; Εἶναι σωστὸ νὰ βγάζουμε συμπερά- σματα γιὰ ἀνθρώπους, καταστάσεις καὶ κοινωνίες ποὺ ἀπέχουν χιλιάδες χρόνια ἀπὸ τὴν ἐποχή μας κάνοντας σύγκριση μὲ καταστάσεις καὶ ἀνθρώπους τῶν προσφάτων ἱ- στορικῶν χρόνων; Θὰ προσπαθήσω νὰ κάνω τὸν διαχωρισμὸ (ὅσον ἀφορᾷ στὰ ἱερατεῖα) ξεκινώντας μὲ τὴν διευκρίνηση ὅτι στὴν παλαιὰ Ἑλλάδα δὲν ὑπῆρχε τὸ «ἐπάγγελμα» τοῦ «κληρικοῦ». Δὲν ὑπῆρχε ἐπάγγελμα ἢ ἰδιότητα «μεσάζοντος» ὁποιουδήποτε θεοῦ στὸν κόσμο αὐτὸν‣
← καθαρισμένο κείμενο