ΔΑΥΛΟΣ/275, Δεκέμβριος 2004 18153 καὶ ἦταν σκοπίμως κακίστης ποιότητος. Καὶ εἴμαστε ὑποχρεωμένοι, ἐὰν θέλουμε νὰ μάθουμε γιὰ τοὺς Φοίνικες, νὰ ὑπομένουμε τὶς ἀνακρίβειες καὶ τὶς ὑποκειμενικὲς ἀναφορὲς ἀσήμαντων ἱστορικῶν ὅπως ὁ Ἀπολλόδωρος, ὁ Διόδωρος Σικελιώτης καὶ ἄλλοι Ἕλληνες καὶ Ρωμαῖοι ἱστορικοί. Αὐτὸ ὅμως τὸ ὁποῖο δὲν γνώριζα, εἶναι ὅτι, ἐὰν εἶμαι ὁ ἄνθρωπος ποὺ εἶμαι σήμερα, τὸ ὀφείλω καὶ αὐτὸ στοὺς Φοίνικες. Καὶ φυσικὰ τὸ πληροφορήθηκα ἀπὸ τὸ ἴδιο ἐπιστημονικὸ ἄρθρο τοῦ προαναφερθέντος περιοδικοῦ στὶς σελίδες 40 καὶ 41: «Μέσῳ τοῦ ἐμπορίου ἐπίσης οἱ Φοίνικες ἔκαναν γνωστὲς ἰδέες καὶ μύθους ἀπὸ τὶς ἀκμάζουσες κοινωνίες τῶν Ἀσσυρίων καὶ τῶν Βαβυλωνίων, ποὺ ζοῦσαν στὴν περιοχὴ τῆς σημερινῆς Συρίας καὶ τοῦ Ἰράκ. Οἱ ἰδέες αὐτὲς συνέβαλαν στὴν πολιτιστικὴ ἄνθηση ποὺ ὡδήγησε στὸν Ἑλληνικὸ Χρυσὸ Αἰῶνα καὶ κατ' ἐπέκταση στὴ γέννηση τοῦ δυτικοῦ πολιτισμοῦ». Ὅπως καταλαβαίνετε ἀπὸ τὰ παραπάνω, ἐὰν δὲν ἦταν αὐτοὶ οἱ «θεόσταλτοι» ἄνθρωποι νὰ μετακινοῦν ἰδέες καὶ μύθους γύρω-γύρω, θὰ ζούσαμε ἀκόμα σὲ σπηλιές. Ἀλλὰ εἶναι καὶ εὐρύτατα γνωστὸ ὅτι ὁ Σωκράτης, ὁ Ἡράκλειτος, ὁ Θαλῆς, ὁ Πλάτων, ὁ Ἀρχιμήδης, ὁ Πυθαγόρας, ὁ Ἀρίσταρχος καὶ ὅλοι οἱ ἄλλοι –ἀσήμαντοι φυσικὰ μπροστὰ στοὺς Φοίνικες, πού, ὡς γνωστόν, τὰ ἔργα τους χάθηκαν λόγῳ τῆς ἐμμονῆς τους νὰ γράφουν σὲ πάπυρους– βασίστηκαν σὲ ἰδέες καὶ μύθους Ἀσσυρίων καὶ Βαβυλωνίων καὶ φτάσανε τὸ Ἑλληνικὸ Πνεῦμα σὲ τέτοια ὕψη. Δὲν χρειάζεται νὰ εἶναι κανεὶς εἰδικὸς γιὰ νὰ καταλάβῃ ὅτι, ὅταν ὁ Ἡράκλειτος μιλᾷ γιὰ τὴν δημιουργία τοῦ Σύμπαντος, ἁπλᾶ ἀναφέρει ἕναν βαβυλωνιακὸ μῦθο, ἢ ὅταν ὁ Θαλῆς μέτρησε τὸ ὕψος τῶν πυραμίδων μὲ βάση τὴν σκιά τους, ἔθεσε σὲ ἐφαρμογὴ μία ἰδέα τῶν Ἀσσυρίων. Μετὰ τιμῆς Ἀλέξανδρος Γ. Μεθενίτης Πιλότος Ὀλυμπιακῆς Ἀεροπορίας Μαρκόπουλο Μεσογείων Ἀττικῆς Νὰ λογοδοτοῦν καὶ οἱ «ἅγιοι» ἀγύρτες-θαυματοποιοί... Ἀγαπητὸ περιοδικό, Ἀπὸ ὅλα τὰ δημοσιεύματα τῶν ἐφημερίδων τῆς 6/10/2004 τὴν μεγαλύτερη ἐντύπωση προκάλεσε μία εἴδηση ποὺ πέρασε στὰ «ψιλὰ» γράμματα. Στὴν Θεσσαλονίκη δικάζονται δύο ἀλλοδαποὶ γιὰ ἀπάτη σὲ βάρος ἑνὸς καταστηματάρχη ἀπὸ τὴν Καβάλα. Οἱ ἐν λόγῳ κύριοι ἀπέσπασαν ἀπὸ τὸν καταστηματάρχη τὸ διόλου εὐκαταφρόνητο ποσὸ τῶν 180.000 εὐρώ! Ὅμως τὸ πραγματικὰ ἀπίστευτο εἶναι τὸ πῶς τὰ κατάφεραν: Τοῦ πούλησαν ἕνα «μαγικὸ» ὑγρό, ποὺ με- ταμόρφωνε ὡς ἐκ θαύματος ἁπλᾶ χαρτιὰ σέ... χαρτονομίσματα τῶν 100 εὐρώ!!! Κατὰ τὴν ταπεινή μου ἄποψη, αὐτὸς ποὺ θὰ ἔπρεπε κανονικὰ νὰ δικαστῇ εἶναι ὁ καταστηματάρχης. Εἶναι πραγματικὰ ἐπικίνδυνο νὰ κυκλοφορῇ τόση βλακεία ἐλεύθερη! Δὲν μπορῶ νὰ ἀποφύγω ὅμως μία σκέψη: Ἂν ὑπάρχουν ἄνθρωποι ποὺ πέφτουν θύματα τέτοιων ἐμφανέστατων ἠλιθιοτήτων, γιατί μᾶς κάνει ἐντύπωση τὸ ὅτι ὑπάρχουν κάποιοι ἄλλοι ποὺ προσκυνᾶνε κόκαλα καὶ εἰκόνες, ἢ ποὺ πιστεύ- ρισμένη στὴν Β.Α. Μεσόγειο, μία σήραγγα (Εὐπαλίνειο Σάμου), ἐλάχιστα θεατράκια γιὰ λίγους θεατὲς καὶ παραστάσεις (τῆς Μεγαλούπολης>25.000 θέσεων!). Τρεῖς οἱ τραγῳδοί, ἕνας ὁ κωμικός, μία ποιήτρια (Σαπφὼ) καὶ αὐτὴ λεσβία! Τέλος μία ἡ Πόλις, ἡ Ἀθήνα. Λένε οἱ ἀκαδημαϊκοί: «Αὐτὰ μᾶς ἀρκοῦν νὰ δημοσιεύσουμε χιλιάδες ἔρευνες, βιβλία· τὰ λεφτὰ νὰ ρέουν». Καὶ ὁ κόσμος (=πολλοὶ) ἀλλὰ καὶ οἱ ἀρχαιολάτρες χάσκουν θαυμάζοντας.  Ποιότητα: Στὸν τομέα αὐτὸν εἶναι ἀνένδοτοι: «Στὴν Ἑλλάδα δὲν ὑπῆρχε τεχνολογία»! Ἔτσι ὅλα γίνονται τυχαῖα, μὲ δούλους! Ἀγγειογραφίες, δημόσια κτίρια, οἱ ἐκπληκτικοὶ σφραγιδόλιθοι. Καὶ ἡ ἀσύλληπτη τελειότητα τῶν κατασκευῶν (τῶν σπονδύλων τοῦ κίονος μὲ τὴν τριπλῆ καμπυλότητα); Χμ, ἄλλα λόγια νὰ ἀγαπιώμαστε! Οἱ συρρικνωτὲς ἀποτυγχάνουν πλέον. Ὁ «Ἕλλην τρόπος» ὡς μέρος τοῦ σύμπαντος ἐκτείνεται στὸν χωροχρόνο, ἀγέννητος, ἀείζωος, ἄπειρος σὰν τὴν ζωὴ καὶ τὸν λόγο. Κι ἡ πρωτοποριακὴ ἔρευνα θὰ συνεχίζεται, τὰ θαυμαστὰ τῶν Ἑλλήνων θὰ ἀποκαλύπτωνται, ὁ Πολιτισμὸς σιγὰ-σιγὰ θὰ ξεσκεπάζῃ τὰ μυστικά του. Ἡ διαδικασία ξεκίνησε. Κωστῆς Καρμιράντζος Ἀρχιτέκτων ΕΜΠ