ΔΑΥΛΟΣ/275, Δεκέμβριος 2004 18153 καὶ ἦταν σκοπίμως κακίστης ποιότητος. Καὶ εἴ- μαστε ὑποχρεωμένοι, ἐὰν θέλουμε νὰ μάθουμε γιὰ τοὺς Φοίνικες, νὰ ὑπομένουμε τὶς ἀνακρί- βειες καὶ τὶς ὑποκειμενικὲς ἀναφορὲς ἀσήμαν- των ἱστορικῶν ὅπως ὁ Ἀπολλόδωρος, ὁ Διόδω- ρος Σικελιώτης καὶ ἄλλοι Ἕλληνες καὶ Ρωμαῖ- οι ἱστορικοί. Αὐτὸ ὅμως τὸ ὁποῖο δὲν γνώριζα, εἶναι ὅτι, ἐ- ὰν εἶμαι ὁ ἄνθρωπος ποὺ εἶμαι σήμερα, τὸ ὀφεί- λω καὶ αὐτὸ στοὺς Φοίνικες. Καὶ φυσικὰ τὸ πλη- ροφορήθηκα ἀπὸ τὸ ἴδιο ἐπιστημονικὸ ἄρθρο τοῦ προαναφερθέντος περιοδικοῦ στὶς σελίδες 40 καὶ 41: «Μέσῳ τοῦ ἐμπορίου ἐπίσης οἱ Φοί- νικες ἔκαναν γνωστὲς ἰδέες καὶ μύθους ἀπὸ τὶς ἀκμάζουσες κοινωνίες τῶν Ἀσσυρίων καὶ τῶν Βαβυλωνίων, ποὺ ζοῦσαν στὴν περιοχὴ τῆς ση- μερινῆς Συρίας καὶ τοῦ Ἰράκ. Οἱ ἰδέες αὐτὲς συ- νέβαλαν στὴν πολιτιστικὴ ἄνθηση ποὺ ὡδήγησε στὸν Ἑλληνικὸ Χρυσὸ Αἰῶνα καὶ κατ' ἐπέκτα- ση στὴ γέννηση τοῦ δυτικοῦ πολιτισμοῦ». Ὅπως καταλαβαίνετε ἀπὸ τὰ παραπάνω, ἐὰν δὲν ἦταν αὐτοὶ οἱ «θεόσταλτοι» ἄνθρωποι νὰ με- τακινοῦν ἰδέες καὶ μύθους γύρω-γύρω, θὰ ζού- σαμε ἀκόμα σὲ σπηλιές. Ἀλλὰ εἶναι καὶ εὐρύτα- τα γνωστὸ ὅτι ὁ Σωκράτης, ὁ Ἡράκλειτος, ὁ Θα- λῆς, ὁ Πλάτων, ὁ Ἀρχιμήδης, ὁ Πυθαγόρας, ὁ Ἀ- ρίσταρχος καὶ ὅλοι οἱ ἄλλοι –ἀσήμαντοι φυσικὰ μπροστὰ στοὺς Φοίνικες, πού, ὡς γνωστόν, τὰ ἔρ- γα τους χάθηκαν λόγῳ τῆς ἐμμονῆς τους νὰ γρά- φουν σὲ πάπυρους– βασίστηκαν σὲ ἰδέες καὶ μύ- θους Ἀσσυρίων καὶ Βαβυλωνίων καὶ φτάσανε τὸ Ἑλληνικὸ Πνεῦμα σὲ τέτοια ὕψη. Δὲν χρειά- ζεται νὰ εἶναι κανεὶς εἰδικὸς γιὰ νὰ καταλάβῃ ὅτι, ὅταν ὁ Ἡράκλειτος μιλᾷ γιὰ τὴν δημιουρ- γία τοῦ Σύμπαντος, ἁπλᾶ ἀναφέρει ἕναν βαβυ- λωνιακὸ μῦθο, ἢ ὅταν ὁ Θαλῆς μέτρησε τὸ ὕψος τῶν πυραμίδων μὲ βάση τὴν σκιά τους, ἔθεσε σὲ ἐφαρμογὴ μία ἰδέα τῶν Ἀσσυρίων. Μετὰ τιμῆς Ἀλέξανδρος Γ. Μεθενίτης Πιλότος Ὀλυμπιακῆς Ἀεροπορίας Μαρκόπουλο Μεσογείων Ἀττικῆς Νὰ λογοδοτοῦν καὶ οἱ «ἅγιοι» ἀγύρτες-θαυματοποιοί... Ἀγαπητὸ περιοδικό, Ἀπὸ ὅλα τὰ δημοσιεύματα τῶν ἐφημερίδων τῆς 6/10/2004 τὴν μεγαλύτερη ἐντύπωση προκά- λεσε μία εἴδηση ποὺ πέρασε στὰ «ψιλὰ» γράμ- ματα. Στὴν Θεσσαλονίκη δικάζονται δύο ἀλλο- δαποὶ γιὰ ἀπάτη σὲ βάρος ἑνὸς καταστηματάρ- χη ἀπὸ τὴν Καβάλα. Οἱ ἐν λόγῳ κύριοι ἀπέσπα- σαν ἀπὸ τὸν καταστηματάρχη τὸ διόλου εὐκα- ταφρόνητο ποσὸ τῶν 180.000 εὐρώ! Ὅμως τὸ πραγματικὰ ἀπίστευτο εἶναι τὸ πῶς τὰ κατάφε- ραν: Τοῦ πούλησαν ἕνα «μαγικὸ» ὑγρό, ποὺ με- ταμόρφωνε ὡς ἐκ θαύματος ἁπλᾶ χαρτιὰ σέ... χαρτονομίσματα τῶν 100 εὐρώ!!! Κατὰ τὴν τα- πεινή μου ἄποψη, αὐτὸς ποὺ θὰ ἔπρεπε κανο- νικὰ νὰ δικαστῇ εἶναι ὁ καταστηματάρχης. Εἶ- ναι πραγματικὰ ἐπικίνδυνο νὰ κυκλοφορῇ τό- ση βλακεία ἐλεύθερη! Δὲν μπορῶ νὰ ἀποφύγω ὅμως μία σκέψη: Ἂν ὑπάρχουν ἄνθρωποι ποὺ πέφτουν θύματα τέτοι- ων ἐμφανέστατων ἠλιθιοτήτων, γιατί μᾶς κάνει ἐντύπωση τὸ ὅτι ὑπάρχουν κάποιοι ἄλλοι ποὺ προσκυνᾶνε κόκαλα καὶ εἰκόνες, ἢ ποὺ πιστεύ- ρισμένη στὴν Β.Α. Μεσόγειο, μία σήραγγα (Εὐπαλίνειο Σάμου), ἐλάχιστα θεατράκια γιὰ λίγους θεατὲς καὶ παραστάσεις (τῆς Μεγαλούπολης>25.000 θέσεων!). Τρεῖς οἱ τραγῳδοί, ἕνας ὁ κωμικός, μία ποιήτρια (Σαπφὼ) καὶ αὐτὴ λεσβία! Τέλος μία ἡ Πόλις, ἡ Ἀθήνα. Λένε οἱ ἀκαδημαϊκοί: «Αὐτὰ μᾶς ἀρκοῦν νὰ δημοσιεύσουμε χιλιάδες ἔρευνες, βιβλία· τὰ λεφτὰ νὰ ρέουν». Καὶ ὁ κόσμος (=πολλοὶ) ἀλλὰ καὶ οἱ ἀρχαιολάτρες χάσκουν θαυμάζοντας.  Ποιότητα: Στὸν τομέα αὐτὸν εἶναι ἀνένδοτοι: «Στὴν Ἑλλάδα δὲν ὑπῆρχε τεχνολογία»! Ἔτσι ὅλα γίνονται τυχαῖα, μὲ δούλους! Ἀγγειογραφίες, δημόσια κτίρια, οἱ ἐκπληκτικοὶ σφραγιδόλιθοι. Καὶ ἡ ἀσύλληπτη τελειότητα τῶν κατασκευῶν (τῶν σπονδύλων τοῦ κίο- νος μὲ τὴν τριπλῆ καμπυλότητα); Χμ, ἄλλα λόγια νὰ ἀγαπιώμαστε! Οἱ συρρικνωτὲς ἀποτυγχάνουν πλέον. Ὁ «Ἕλλην τρόπος» ὡς μέρος τοῦ σύμπαντος ἐκτείνεται στὸν χωροχρόνο, ἀγέννητος, ἀείζωος, ἄπειρος σὰν τὴν ζωὴ καὶ τὸν λόγο. Κι ἡ πρωτοποριακὴ ἔρευνα θὰ συνεχίζεται, τὰ θαυμαστὰ τῶν Ἑλλήνων θὰ ἀποκαλύπτωνται, ὁ Πολιτισμὸς σιγὰ-σιγὰ θὰ ξεσκεπάζῃ τὰ μυστικά του. Ἡ διαδικασία ξεκίνησε. Κωστῆς Καρμιράντζος Ἀρχιτέκτων ΕΜΠ