ΔΑΥΛΟΣ/275, Δεκέμβριος 2004 18165 ὅ τι τὸ λου λού δι μα ραί νε ται γιὰ νὰ δώ σῃ καρ πό, τὸ φροῦ το σα πί ζει γιὰ νὰ θρέ ψῃ τὴν γῆ. Ἔ ξω ἀ πὸ τὴν μά να· καὶ ἀ πὸ τ’ ἀ ρώ μα τα τῆς ἄ νοι ξης, ὡ ρι μό τη τα καὶ πα ρα κμή· καὶ πά λι πί σω στὴν μά να. Βι ά ζε σαι τό σο πο λὺ νὰ πα ρα κμά σῃς· δὲν μπο ρῶ νὰ σὲ κα τη γο ρή σω· ‣ ἡ ζω ὴ εἶ ναι ὄ μορ φη, εἴ τε εἶ ναι πει σμα τι κὰ μα κρό χρο νη εἴ τε ξαφ νι κὴ Καθεδρικὸς ναὸς ὁ Λευκὸς Οἶκος! πρό ε δρος Μποὺς ἔ χει κη ρύ ξει παγ κό σμιο πό λε μο κα τὰ τοῦ «Κα κοῦ». Στὰ πλαί σια τῆς «ἱ ε ρῆς ἀ πο στο λῆς» του μά χε ται κα τὰ τῆς θε ο κρα τί ας τοῦ Ἰρὰκ καὶ στη ρί ζει τὴν θε ο κρα τί α τῶν ΗΠΑ, πα ρα βι ά ζον τας συ στη μα τι κὰ τὸ Σύν ταγ μα τῆς χώ ρας του. Ὅ πως ἀ να φέ ρει τὸ ἀ με ρι κα νι κὸ πε ρι ο δι κὸ «Free Inquiry», ὁ κ. Μποὺς ἐκ χω ρεῖ ἀφει δῶς με γά λα πο σὰ (10 ἑ κα τομ μύ ρια δολ λά ρια τὰ τε λευ ταῖ α τρί α χρό νια) σὲ Ἐκκλη σί ες τῆς ἐ πι λο γῆς του, προ κει μέ νου νὰ κα τευ θύ νῃ τοὺς μα θη τὲς τῶν δη μο σίων σχο λεί ων σὲ θρη σκευ τι κὰ σχο λεῖ α καὶ νὰ προ ω θή σῃ τὸν προ ση λυ τι σμὸ στὴν χρι στια νι κὴ θρη σκεί α. Αὐ τὸ ὁ κ. Μποὺς τὸ ὀ νο μά ζει «ἀ πο δέ σμευ ση» τῆς φι λευ σπλα χνί ας ‣