Οἱ βανδαλικοὶ ἆθλοι τους, ὅπως τοὺς ἀφηγοῦνται τὰ ἐπίσημα συναξάρια τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας ὰ «Συναξάρια» «φιλολογικῶς» ἀνήκουν στὶς «βιογραφίες», ἀλλὰ ἀποτελοῦν ἐγκώμια ἁγίων καὶ ἐν πολλοῖς ἀπαρτίζουν τὰ λεγόμε- να «ἱερὰ γράμματα» μαζὶ μὲ τὸ «Ψαλτήρι», τοὺς ψαλμοὺς δηλαδὴ τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης. Περιέχουν πλῆθος ἀπὸ «τετριμμένας κοι- νοτυπίας ἢ πρωτοτύπους ἀνοησίας» κατὰ τὴν ρήση τοῦ Ροΐδη καὶ ἐκτὸς ἀπὸ τὸ ὅτι συμβάλλουν γενναιόδωρα στὴν πνευματικὴ ἀναπηρία τῶν ἀνα- «ΕΙΔΙΚΟΣ» ΓΙΑ... ΟΡΧΕΙΣ Ï ΑΓΙΟΣ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ Ἀγαπητὲ κ. ἐκδότα, Εἶμαι ἀστυνομικὸς καὶ πιστὸς Χριστιανὸς Ὀρθόδοξος. Σὲ μία συνομιλία ποὺ εἶχα μὲ συνάδελφό μου προσφάτως τὴν ἡμέρα τῆς ἑορτῆς τοῦ προστάτη ἁγίου τῆς Ἀστυνομίας μας (μεγαλομάρτυρος Ἀρτεμίου – 20 Ὀκτωβρίου) ἄκουσα μὲ μεγάλη ἔκπληξη (καὶ ὀρ- γή, τολμῶ νὰ παραδεχθῶ) πὼς ὁ μεγαλομάρτυς Ἀρτέμιος εἶναι ὁ προστάτης ἅγιος των ὄρχεων, ἕνας εἰδικός, θὰ λέγαμε, γιὰ τὶς παθήσεις τῶν ἀνδρικῶν αὐτῶν ἀδένων. Δὲν μποροῦσα νὰ συγκρατήσω τὴν ἱερή μου ἀγανάκτηση. Μετὰ βίας οἱ συνάδελφοί μου μὲ συγκράτησαν νὰ μὴν γρονθοκοπήσω τὸν συνάδελφό μου, ὁ ὁποῖος διαρκῶς μοῦ ἐπανα- λάμβανε: «Ἄκουσον μέν, πάταξον δέ». Ἀναγκάστηκα λοιπὸν ἀπὸ πεῖσμα, γιὰ νὰ ἀποδείξω πὼς ὁ συνάδελφος λέει ψέματα, νὰ ἀγοράσω τὸν ἐπίσημο Συναξαριστὴ τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου (ἐκδό- σεις «Ὀρθόδοξος Κυψέλη», Καμβουνίων 1, Θεσσαλονίκη, τηλ. 2310/207340). Ἡ ἔκπλη- ξη ποὺ αἰσθάνθηκα ἦταν ἀπερίγραπτη. Στὸ συναξάρι τοῦ ἁγίου Ἀρτεμίου πράγματι ἀναγράφονται πράγματα ποὺ μὲ ἔκαναν νὰ διερωτῶμαι, ἂν ἐκεῖνοι ποὺ ὥρισαν ὡς προ- στάτη τῶν Ἑλλήνων ἀστυνομικῶν ἕναν τέτοιον «εἰδικὸ», θεωροῦν ὅτι οἱ ὑπηρετοῦντες –καὶ ἐγὼ– στὸ Σῶμα τῆς Ἀστυνομίας παρουσιάζουμε ὡς «ἐπαγγελματικὰ νοσήματα» κάποια προβλήματα στὸ σημεῖο αὐτὸ τοῦ σώματός μας. ‣