ΚΑΛΩΣΟΡΙΣΜΑ ΣΤΗ ΣΑΝΤΟΡΙΝΙ χι δὲν σὲ καλωσορίζουν μὲ λουλούδια οἱ δημοτικὲς ἀρχὲς τῆς Σαν- τορίνης, σοῦ προτάσσουν ἐκεῖνες τὶς φτερωτὲς μορφές... χερουβεὶμ καὶ σεραφεὶμ (τῶν ταγμάτων ἀσφαλείας δηλαδὴ τοῦ Γιαχβέ, σύμ- φωνα μὲ τὰ ἱερά «μας» βιβλία) μὲ τὸ «μινάκι», τὸ «μπουτάκι» καὶ τὸ «μποτάκι»; Ἂμ τὸ κιούπι, ποῦ τὸ βάζεις; Μπουγελώνονται ἢ σὲ μπουγελώ- νουν; Ἕνας Γιαχβὲ ξέρει. Τέλος πάντων: Ἀνωνύμως κι εὐωνύμως, «ἔνθεν» κι «ἔνθεν» (stereo δηλαδή), ἀγγλιστὶ κι ἑλληνιστὶ φιγουράρει τὸ καλωσόρισμα στὴ... βαβελ-ώνυμον νῆσον, τὴν ἄλλοτε «Καλλίστην» ἢ «Στρογγύλην» (Ἡρό- δοτος)· κατ’ ἄλλους δὲ Θήραν. Ἐντέχνως καὶ ἐπιμελῶς μὲ τὸ «καλῶς ἤλθατε» ἀναθάπτεται σύμπασα ἡ ἀνεσκαμμένη ἑλληνικὴ παρουσία στὸ νησί, μαρτυ- ρουμένη ἤδη ἀπὸ χιλιάδες χρόνια πρίν. Ἄγνωστο παραμένει, ὡστόσο, τὸ πῶς «ἐξώκοιλαν» οἱ δύο «ἔξ’ ἀποδῶ» στό... «κα- μαρωτὸ» δίδυμο τῆς εἰσόδου τοῦ λιμένος Θήρας ἢ Σαντορίνης – ἐπὶ τὸ ξενικώτερον Ἁγίας Εἰρήνης. Ἄγνωστο παραμένει ἐπίσης τὸ γιατί προτιμήθηκε τὸ «Wellcome» ἀντὶ τοῦ ἑνετικωτέρου «Benvenuto». (Μὴ γίνῃ μνεία οἰκείων κακῶν, περὶ Σταυροφοριῶν στὰ 1204 μ.Χ. καὶ περὶ ἱδρύσεως βαρωνείας στὸ νησὶ καὶ περὶ περιτράνου ἐντολῆς: «Μπᾶτε, σκύλοι, ἀλέστε· κι ἀλεστικὰ μὴ δώσ’τε;»). Ὅπως καὶ νά ’χῃ, ἡ πωλητικὴ πολιτικὴ πολωτικὰ πάντα κινεῖ τὰ νήματα τῆς ἐξουσί- ας: ἄλλοτε ἤτανε οἱ Κομνηνοὶ καὶ ἄλλοτε οἱ Ὀθωμανοὶ (1579 κ.ἑξ.). Ἐπὶ Ὀθωμανῶν «εἶδαν οἱ ἔμποροι ἄσπρη μέρα», γιατὶ βούλιαξαν τὰ «πειρατικά»· μὲ αὐτὰ γινήκανε μετά. Γιατὶ πολλὲς χιλιάδες χρόνια πρὶν κρίνοι ἀνθίζανε στὴ γῆ τῆς Θήρας. Ναί. Κρί- νοι καὶ μάλιστα λευκοί. Ξέρω: δὲν πῆρες μυρουδιὰ ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ ἄνθη τὰ λευκά, ποὺ συμβολίζανε πολλά: ὅπως τὴ θεϊκῆς ἔμπνευσης δημιουργία, τὴν ἐπιθυμία τοῦ ἀνθρώπου γιὰ τελειότητα, τὴ Τὰ γιαχβεδικοῦ τύπου ἐκτρώματα, ποὺ καλωσορίζουν τοὺς ἐπισκέπτες, σὲ περίοπτη θέση: στὴν εἴσοδο τοῦ λιμένος τῆς Θήρας.