Μιὰ πρωτότυπη προσέγγιση τῆς γλύπτριας κ. Κων. Ἀναστασιάδου ὸ ἀξιόλογο ἔργο τῆς Κωνσταντίνας Ἀναστασιάδου ἔχει γίνει γνω- στὸ τόσο στὴν χώρα μας ὅσο καὶ στὸ ἐξωτερικό. Στὶς δημιουργίες της συνδυάζει τὴν ἁρμονία μὲ τὴν καθαρότητα, τὸν κλασικισμὸ μὲ τὴν νεωτερικότητα, τὴν παράδοση μὲ τὴν ριζοσπαστικότητα. Ὁ ἀρχαῖος Ἑλληνικὸς Πολιτισμὸς κατέχει περίοπτη θέση στὸ ἔργο καὶ στὴν ἀντίληψη τῆς πρωτοπόρου καλλιτέχνιδος καὶ ἡ ἴδια τὸν θεωρεῖ ἀπαραίτητο συστατικὸ τοῦ πανανθρώπινου πολιτισμοῦ πρὸς ὄφελος τῆς ἀνθρωπότητας. Γιὰ τὸν λόγο αὐτὸν προβάλλει ἀκατάπαυτα καὶ προτείνει ἀνεπιφύλακτα τὸν Ἑλληνισμὸ ὡς μονόδρομο γιὰ τὸν ἐξανθρωπισμὸ τῆς οἰκουμένης, χωρὶς συμ- βιβασμοὺς καὶ συνδιαλλαγὲς μὲ τὰ κάθε εἴδους κατεστημένα. Ὡστόσο δὲν σταματᾷ σὲ ἕναν περιωρισμένου χαρακτῆρα Ἑλληνικὸ Πολιτισμό, ἀλλὰ ὁρα- ματίζεται ἕναν οἰκουμενικὸ Ἑλληνισμὸ μὲ ἀνοιχτοὺς ὁρίζοντες, ποὺ νὰ συναντᾶται μὲ τὶς ἄλλες ἀνθρώπινες παραδοσιακὲς δημιουργίες στὰ πλαίσια ἑνὸς πανανθρώπινου ἐθνισμοῦ, ποὺ νὰ σέβεται τὶς ἰδιαιτερότητες κάθε ἑνὸς λαοῦ καὶ κάθε μιᾶς κοινότητας. Κατὰ τὴν γνώμη μου ἡ κυοφορία ποὺ πραγματώνεται στὴν ζωγραφικὴ καὶ στὴν γλυπτική της δημιουργία εἶ- ναι πραγματικὰ ξεχωριστὴ καὶ ἀναμφισβήτητα ἐνέχει μία ἐσωτερικὴ αὐτογνωσία μπροστὰ στὸ δύσκολο ἐγχείρημά της, νὰ ἐντάξῃ τὴν ἑλληνικὴ καὶ τὴν ἰαπωνικὴ λεπτότητα καὶ εὐγέ- νεια τοῦ χθὲς στὸν πολιτισμὸ τοῦ σήμερα. Ὁ θεατὴς τῶν δημιουργημάτων της διαπιστώνει πὼς ὄχι ἁπλᾶ γνωρίζει τὴν αἰσθητικὴ καὶ τὴν κοσμοθεατικὴ οὐσία τοῦ Ἑλληνικοῦ καὶ τοῦ Ἰαπωνικοῦ Πολιτισμοῦ, ἀλλὰ ὅτι ἐπὶ πλέον τὰ στοιχεῖα αὐτὰ τὰ ἔχει ἀφομοιώσει δημιουργι- κὰ καὶ τὰ ἀποδίδει μὲ μία ξεχωριστὴ εὐαισθησία καὶ ἰδιαιτερότητα στὴν καλλιτεχνική της ἐργασία. Προσφάτως συναντηθήκαμε μὲ ἀφορμὴ τὴν συμμετοχή της στὴν διημερίδα (5-6 Νοεμβρί- ου 2004) τοῦ Δήμου Θεσσαλονίκης γιὰ τὴν ἐπίδραση τοῦ Ἑλληνισμοῦ στὴν Ἀνατολὴ ὑπὸ τὸν γενικὸ τίτλο «Οἱ δρόμοι τῆς Ἀνατολῆς». Ἡ ἴδια ἀνέλαβε μία πολὺ ἐνδιαφέρουσα εἰσή- γηση μὲ τὸ ἐνδεικτικὸ θέμα «Ἡ Ἑλληνοβουδιστικὴ τέχνη καὶ οἱ ἐπιδράσεις της μέχρι τὴν Ἰαπωνία». Ἐντὸς αὐτῶν τῶν πλαισίων μοῦ παραχώρησε κατ’ ἀποκλειστικότητα μία πολὺ διαφωτιστικὴ καὶ ἀποκαλυπτικὴ συνέντευξη γιὰ τὴν τέχνη καὶ τὸν πολιτισμό, γιὰ τὸ ἄφτα- στο καὶ ἀξεπέραστο μεγαλεῖο τῆς Ἀρχαίας Ἑλλάδας, γιὰ τὴν σχέση τοῦ Ἑλληνισμοῦ μὲ τὴν ἰαπωνικὴ ἀντίληψη καὶ γιὰ τὴν οἰκουμενικότητα τῆς τέχνης, γιὰ τὴν παγκοσμιοποίηση καὶ τὴν ἀνάγκη γιὰ ἀντίσταση μὲ ἐφόδιο τὴν γνώση καὶ τὴν παράδοση.