Πῶς νὰ ξεκινήσουμε τὴν αὐτοπαιδεία μας σα χωρὶς σύστημα καὶ γιὰ διάφορους λόγους. ρὸ ἕξι ἐτῶν, γράφοντας ἄρθρα-ἔρευνες στὸν «Δαυλὸ» γιὰ τὴν ἀρ- χαιοελληνικὴ τεχνογνωσία (Παρθενών, Ὡρολόγιον, ἡμερολόγια, Ἀσκληπιεῖα, σήραγγες) ἦλθα ἀναγκαστικὰ σὲ πρώτη ἐπαφὴ μὲ τὰ ἀρχαῖα κείμενα. Μετὰ ἀπὸ ≈100 ἔργα κατάλαβα ὅτι τὰ μελετοῦ- Γιὰ τεκμηρίωση ἄρθρων. γιὰ εὐκολία ἐκμάθησης τῆς γλώσσας (Αἴσωπος). Ὅταν δὲ γνωστοί μου (κάποιοι ἐξ αὐτῶν εἶχαν προη- γουμένως παρασυρθῆ καὶ παρακολουθήσει –ματαιοπονώντας, ἐννοεῖται– κά- ποια «Μαθήματα Ἀρχαίων Ἑλληνικῶν» παραδιδόμενα ἀπὸ ἑλλαδεμπόρους) μὲ ἐρωτοῦσαν: «Τί νὰ κάνουμε, πῶς νὰ ξεκινήσουμε;», συνειδητοποίησα ὅτι ἡ ἀπάντηση εἶναι δύσκολη καὶ ἀπαιτεῖ σοβαρὴ ἐνασχόληση. Ἐπειδὴ μὲ «ἔπιασε» ἡ ντροπὴ (Ὀδύσσεια) ἢ Ç ΕΠΑΦΗ. Εἶπα «πρώτη ἐπαφὴ» καὶ θυμήθηκα τὸ (τότε) Γυμνάσιο καὶ τὰ «Ἀρχαῖα» του. Ὅμως δὲν ἦταν «ἐπαφὴ» αὐτή, ἦταν «ἐφαπτομένη»(!), ὅπως καὶ εἶναι ἀκόμα. Δεμένοι χειρο- πόδαρα ἀπὸ τὸ ἐγκύκλιο πρόγραμμα, οἱ καθηγητὲς (πλὴν ἐξαιρέσεων) κάνουν τοὺς μαθητὲς νὰ σιχαθοῦν «Ἀρχαῖα» καὶ «ἀρχαίους ἡμῶν προγόνους» ἐφ’ ὅρου ζωῆς! Πράγματι κανεὶς δὲν μᾶς λέγει τὸ αὐτονόητο, ὅτι ἡ ἑλληνικὴ γλῶσσα εἶναι ἑνιαία στὸν χωρο·χρόνο καὶ ἡ ἀρχαία εἶναι μία φάση της. Θεωρώντας την λοιπὸν «ξένη γλῶσσα» μᾶς εἶναι ἄγνωστη καὶ τὰ ἀρχαῖα κείμενα, χωρὶς δίπλα τὴ μετάφραση, ξεκομμένα, ἀπόμακρα, τέλος ἀπεχθῆ. Ἂς ἀναλογισθοῦμε τὸ πρόγραμμα: Ξεκινοῦσε μὲ τὸν πανδύσκολο Ὅμηρο (ἐπικός). Γιὰ ἱστορικὸ πρότεινε τὸν «δύστροπο» Ἡρόδοτο. Γιὰ θέατρο τὴν «Ἰφιγένεια ἐν Ταύροις», ἐλάσ- σον ἔργο τοῦ Εὐριπίδη [γιὰ κωμῳδία οὔτε λόγος: αἰσχρὸς ὁ μόνος(;) Ἀριστοφάνης]. Ἀπὸ ρήτορες διάλεξαν τὸ «Ὑπὲρ ἀδυνάτου» τοῦ Λυσία, ἕνα ἀνιαρὸ δικονομικὸ ἔγγραφο. Ἀπὸ φι- λοσοφία; Ἀπὸ τοὺς 200 κυρίους φιλοσόφους ἀπόμεινε ὁ Πλάτων μὲ τὸ μὴ ἀντιπροσωπευτικό του ἔργο «Κρίτων». Ἔτσι ὁ «μορφωμένος» Ἕλληνας, βέβαιος γιὰ τὸ ἀκατανόητον τῆς ἀρχαί- ας Ἑλληνικῆς γλώσσας, πνιγμένης στὴν γραμματικὴ καὶ τὸ συντακτικὸ (πλάγιοι λόγοι κ.τ.τ.), ἀπεχθάνεται καὶ τὰ κείμενα. Ὁ Κίσινγκερ μᾶς ξαναθύμισε τὸ σχέδιο τῶν ἐξουσιαστῶν: «Μα- κριὰ οἱ Ἕλληνες ἀπὸ τοὺς Ἀρχαίους». Ἡ ἐπιχείρηση ἐπερατώθη, ὁ σκοπὸς ἐπετεύχθη, λένε οἱ στρατιωτικοί. Μὴ ἀναστρέψιμο; ΟΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ. Ὅποιος θέλει νὰ ξεφύγῃ ἀπὸ τὴν «ἀήθη» σαπιοκοινωνία μας, νὰ ξεδι- αλύνῃ τὴν θολούρα1 μέσα του (γνῶθι σαυτὸν) καὶ ἔξω του (γνῶτε τὸ ὄντως ὄν, Σωκρ. Σχο- λαστ.), πρέπει νὰ ξεκινήσῃ τὴν μόρφωση (χαρακτῆρος) μελετώντας τὰ ἀρχαῖα μας κείμενα (Γραμματεία).