Μία κτη νώ δης υἱ ο κτό νος-συ ζυ γο κτό νος ἀλ λὰ καὶ ἁ γί α τῆς Ὀρ θό δο ξης Ἐκ κλη σί ας! τὸ ἄρ θρο τοῦ προ η γού με νου τεύ χους τοῦ «Δαυ λοῦ» (274, ἄρ θρο «Κων σταν τῖ νος Ε΄ ὁ Κω πρώ νυ μος») εἴ δα με πῶς ἡ προ σπά θεια μιᾶς σπου δαί ας θρη σκευ τι κῆς καὶ κοι νω νι κῆς με ταρ ρυθ μί σε ως, ποὺ πραγ μα το ποι ή θη κε στὴν Ἀ να το λι κὴ Ρω μα ϊ κὴ Αὐ το κρα το ρί α (Βυ ζάν τιο) κα τὰ τὴν διά ρκεια τοῦ 7ου μ.Χ. αἰ ῶ νος, στη λι τεύ τη κε καὶ συ κοφαν τή θη κε ἀ π’ τὴν σύγ χρο νη ἑλ λη νο χρι στι α νι κὴ ψευ δο ϊ στο ρί α τῆς Ρω μι ο σύνης καὶ με το νω μά σθη κε σὲ «Εἰ κο νο μα χί α». Τὰ ἐ ξου σι α στι κὰ συμ φέ ρον τα τῆς Ὀρ θο δό ξου Ἐκ κλη σί ας καὶ ἡ δύ να μι ποὺ στα δια κὰ θ’ ἀ πο κτή σῃ, θὰ ἔρ θουν σὲ ὁ λο μέ τω πη σύγ κρου σι μὲ τὴν προ σπά θεια ἐ πι βι ώ σε ως τῆς αὐ το κρα το ρί ας. Κα θ’ ὅ λη τὴν διά ρκεια ζω ῆς τῆς «N o va R o ma» κά θε προ σπά θεια ἐ ξελ λη νισμοῦ της ἀ πὸ δι ά φο ρα φι λελ λη νι κὰ ἐ σω τε ρι κὰ ρεύ μα τα θὰ πνι γῇ ἀ π’ τὴν Ἐκκλη σί α. Ἡ φθί νου σα πο ρεί α καὶ ἡ πα ρα κμὴ ποὺ θ’ ἀ κο λου θή σῃ ἡ αὐ το κρα τορί α λό γῳ τῆς φθο ρᾶς της ἀ π’ τὸ πα ρα κρά τος τῆς Ὀρ θο δο ξί ας θὰ φέ ρουν καὶ τὴν ὁ ρι στι κὴ κα τάρ ρευ σή της τὸ 1453 μ.Χ. ἀ π’ τοὺς Ὀ θω μα νοὺς Τούρ κους, ὕ στε ρα ἀ πὸ προ δο σί α τῶν ὀρ θο δό ξων κλη ρι κῶν της. Ἡ Νέ α Ρώ μη πλή ρω σε τὴν θρη σκευ τι κὴ ἐ πι λο γή της. Ç ΠΡΩ ΤΗ Å ΠΑ ΝΑ ΚΑΜ ΨΙΣ ΤΩΝ ΕΙ ΚΟ ΝΟ ΦΙ ΛΩΝ ὸ ἔ τος 775 μ.Χ. αὐ το κρά τωρ στέ φε ται ὁ υἱ ὸς τοῦ Κων σταν τί νου Ε΄ τοῦ «Κο πρώνυ μου» (βλέ πε «Δαυ λός», τεῦ χος 274) Λέ ων ὁ Δ΄. Ὁ ὁ μώ νυ μος τοῦ παπ ποῦ του ἦ ταν ἐκ φύ σε ως ἀλ λὰ καὶ ὡς χα ρα κτῆ ρας ἀ σθε νής. Ἂν καὶ ἀ νε τρά φη ἀ π’ τὸν πα τέ ρα του Κων σταν τῖ νο μὲ τὶς ἀρ χὲς τῆς με ταρ ρυθ μί σε ως, δὲν κα τά φε ρε πο τὲ νὰ τὴν συ νε χί σῃ. Τὸ 769 μ.Χ. ὁ Λέ ων Δ΄ παν τρεύ τη κε τὴν πα νέ μορ φη Εἰ ρή νη, τὴν ἐξ Ἀ θη νῶν ἐκ τῆς οἰ κογε νεί ας τῶν Σα ραν τα πή χων. Ἡ Εἰ ρή νη πα ρου σι ά σθη κε στὸν Λέ ον τα ὡς σύμ μα χος στὴν με γά λη θρη σκευ τι κὴ με ταρ ρύθ μι ση καὶ ὡρ κί σθη κε στὸν πε θε ρό της Κων σταν τῖ νο Ε΄ πρὶν τὸν γά μο της ὅ τι θὰ πα ρα μεί νῃ γιὰ πάν τα πι στὴ στὸ με γα λε πή βο λο αὐ τὸ ἔρ γο. Ὅ λα ὅ μως δεί χνουν, ὅ πως θὰ δοῦ με πα ρα κά τω, ὅ τι ἡ Εἰ ρή νη ὑ πῆρ ξε ἐκ προ οι μί ου πρά κτο ρας τῶν εἰ κο νο φί λων καὶ πὼς ὁ προ σχε δι α σμέ νος ἀ π’ τὸ ἱ ε ρα τεῖ ο τῶν εἰ κο νο φί λων γά μος της μὲ τὸν Λέ ον τα θὰ γί νῃ ὁ μο χλὸς τῆς προσπὰθειας ἀ να τρο πῆς τῆς με ταρ ρυθ μί σε ως. Ἡ πα γί δα τῶν κλη ρι κῶν εἶ χε στη θῆ ἐ πι τη δεί ως καὶ ὁ Λέ ων ἔ πε σε μέ σα σὲ αὐ τήν. Λό γῳ τῆς μαλ θα κό τη τός του «ἐ πέ τρε ψε στοὺς μο να χοὺς νὰ ἐ πι στρέ ψουν στὰ ὀ ρει νὰ κατα γώ γιά τους καὶ νὰ προ ά γων ται αὐ τοὶ στὰ ὕ πα τα τῆς Ἐκ κλη σί ας ἀ ξι ώ μα τα, αὐ τὰ ποὺ ὁ πα τέ ρας του εἶ χε προ η γου μέ νως ἀ πα γο ρεύ σει», ἀ να φέ ρει ὁ Κ. Πα παρ ρη γό που λος στὴν