Μία κτηνώδης υἱοκτόνος-συζυγοκτόνος ἀλλὰ καὶ ἁγία τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας! τὸ ἄρθρο τοῦ προηγούμενου τεύχους τοῦ «Δαυλοῦ» (274, ἄρθρο «Κωνσταντῖνος Ε΄ ὁ Κωπρώνυμος») εἴδαμε πῶς ἡ προσπάθεια μιᾶς σπουδαίας θρησκευτικῆς καὶ κοινωνικῆς μεταρρυθμίσεως, ποὺ πραγματοποιήθηκε στὴν Ἀνατολικὴ Ρωμαϊκὴ Αὐτοκρατορία (Βυζάντιο) κατὰ τὴν διάρκεια τοῦ 7ου μ.Χ. αἰῶνος, στηλιτεύτηκε καὶ συκο- φαντήθηκε ἀπ’ τὴν σύγχρονη ἑλληνοχριστιανικὴ ψευδοϊστορία τῆς Ρωμιοσύ- νης καὶ μετονωμάσθηκε σὲ «Εἰκονομαχία». Τὰ ἐξουσιαστικὰ συμφέροντα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καὶ ἡ δύναμι ποὺ σταδιακὰ θ’ ἀποκτήσῃ, θὰ ἔρθουν σὲ ὁλομέτωπη σύγκρουσι μὲ τὴν προσπάθεια ἐπιβιώσεως τῆς αὐτοκρατορίας. Καθ’ ὅλη τὴν διάρκεια ζωῆς τῆς «Nova Roma» κάθε προσπάθεια ἐξελληνι- σμοῦ της ἀπὸ διάφορα φιλελληνικὰ ἐσωτερικὰ ρεύματα θὰ πνιγῇ ἀπ’ τὴν Ἐκ- κλησία. Ἡ φθίνουσα πορεία καὶ ἡ παρακμὴ ποὺ θ’ ἀκολουθήσῃ ἡ αὐτοκρατο- ρία λόγῳ τῆς φθορᾶς της ἀπ’ τὸ παρακράτος τῆς Ὀρθοδοξίας θὰ φέρουν καὶ τὴν ὁριστικὴ κατάρρευσή της τὸ 1453 μ.Χ. ἀπ’ τοὺς Ὀθωμανοὺς Τούρκους, ὕστερα ἀπὸ προδοσία τῶν ὀρθοδόξων κληρικῶν της. Ἡ Νέα Ρώμη πλήρωσε τὴν θρησκευτικὴ ἐπιλογή της. Ç ΠΡΩΤΗ ΕΠΑΝΑΚΑΜΨΙΣ ΤΩΝ ΕΙΚΟΝΟΦΙΛΩΝ ὸ ἔτος 775 μ.Χ. αὐτοκράτωρ στέφεται ὁ υἱὸς τοῦ Κωνσταντίνου Ε΄ τοῦ «Κοπρώ- νυμου» (βλέπε «Δαυλός», τεῦχος 274) Λέων ὁ Δ΄. Ὁ ὁμώνυμος τοῦ παπποῦ του ἦταν ἐκ φύσεως ἀλλὰ καὶ ὡς χαρακτῆρας ἀσθενής. Ἂν καὶ ἀνετράφη ἀπ’ τὸν πατέρα του Κωνσταντῖνο μὲ τὶς ἀρχὲς τῆς μεταρρυθμίσεως, δὲν κατάφερε ποτὲ νὰ τὴν συνεχίσῃ. Τὸ 769 μ.Χ. ὁ Λέων Δ΄ παντρεύτηκε τὴν πανέμορφη Εἰρήνη, τὴν ἐξ Ἀθηνῶν ἐκ τῆς οἰκο- γενείας τῶν Σαρανταπήχων. Ἡ Εἰρήνη παρουσιάσθηκε στὸν Λέοντα ὡς σύμμαχος στὴν μεγάλη θρησκευτικὴ μεταρρύθμιση καὶ ὡρκίσθηκε στὸν πεθερό της Κωνσταντῖνο Ε΄ πρὶν τὸν γάμο της ὅτι θὰ παραμείνῃ γιὰ πάντα πιστὴ στὸ μεγαλεπήβολο αὐτὸ ἔργο. Ὅλα ὅμως δείχνουν, ὅπως θὰ δοῦμε παρακάτω, ὅτι ἡ Εἰρήνη ὑπῆρξε ἐκ προοιμίου πράκτορας τῶν εἰκονοφίλων καὶ πὼς ὁ προσχεδιασμένος ἀπ’ τὸ ἱερατεῖο τῶν εἰκονοφίλων γάμος της μὲ τὸν Λέοντα θὰ γίνῃ ὁ μοχλὸς τῆς προσπὰθειας ἀνατροπῆς τῆς μεταρρυθμίσεως. Ἡ παγίδα τῶν κληρικῶν εἶχε στηθῆ ἐπιτηδείως καὶ ὁ Λέων ἔπεσε μέσα σὲ αὐτήν. Λόγῳ τῆς μαλθακότητός του «ἐπέτρεψε στοὺς μοναχοὺς νὰ ἐπιστρέψουν στὰ ὀρεινὰ κα- ταγώγιά τους καὶ νὰ προάγωνται αὐτοὶ στὰ ὕπατα τῆς Ἐκκλησίας ἀξιώματα, αὐτὰ ποὺ ὁ πατέρας του εἶχε προηγουμένως ἀπαγορεύσει», ἀναφέρει ὁ Κ. Παπαρρηγόπουλος στὴν