ΔΑΥΛΟΣ/276, Ἰανουάριος 2005 18249 Βίαιη «προσαγωγὴ» μαθήτριας σὲ ἐκκλησία! Ἀγαπητὸ περιοδικὸ «Δαυλέ», Εἶμαι φανατικὴ ἀναγνώστριά σου. Σοῦ γράφω γιὰ πρώτη φορὰ μὲ ἀφορμὴ ἕνα προσωπικὸ περι- στατικό. Εἶμαι 18 ἐτῶν, μαθήτρια τῆς Μέσης ἐκπαί- δευσης, Ἑλληνίδα στὸ θρήσκευμα (περισσότερο πι- στεύω στὴν συμβολικὴ δύναμη τοῦ Δωδεκαθέου καὶ στὴν πρόοδο τῆς ἀνθρωπότητας μὲ γνώμονα τὴν γνώση καὶ τὴν ἀρετὴ παρὰ στὴν ἴδια τὴν αὐ- θυπαρξία τῶν Ὀλυμπίων). Σὲ μία ἀπὸ τὶς 4 ἐτήσι- ες «ἐξορμήσεις» ποὺ ἔχει προγραμματίσει τὸ σχο- λεῖο μας στὴν διπλανὴ ἐκκλησία, ἐξέφρασα τὶς ἀν- τιρρήσεις μου ὡς πρὸς τὸ νὰ εἰσέλθω στὸν ναό. Ὅ- μως οἱ ἰθύνοντες τοῦ σχολείου μὲ ἀνάγκασαν νὰ μπῶ, καὶ μὲ εἰρωνεύονταν μὲ σχόλια ὅπως «Ἔλα, καὶ οἱ ἁμαρτωλοὶ μπαίνουν» ἢ «καὶ μὴν ξεχάσῃς ν’ ἀνάψῃς κανένα κερί», ἐνῷ ὁ ἱερέας ἔκανε εἰδικὸ κήρυγμα γιὰ τὴν περίσταση, λέγοντας πὼς «ὅποι- ος δὲν εἶναι χριστιανός, εἶναι ἀνάξιος νὰ ζῇ». Καὶ ἐρωτῶ: Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναγκάζωμαι νὰ ὑ- ποστῶ χριστιανικὴ πλύση ἐγκεφάλου, ὅταν ὑποτί- θεται πὼς τὸ Σύνταγμα κατοχυρώνει τὴν ἀνεξιθρη- σκεία; Πῶς μπορῶ νὰ ἀντιδράσω; Φιλικά Ἥρα Τούμπα, Θεσσαλονίκη Τί λένε Παλαιὰ Διαθήκη καὶ Κοράνι γιὰ τὸν Ἀλέξανδρο Ἀγαπητό μου περιοδικὸ «Δαυλέ», Σᾶς στέλνω φωτοτυπία τῆς σελίδας 216 τοῦ ἱε- ροῦ βιβλίου τοῦ Ἰσλάμ, τοῦ Κορανίου. Ἐδῶ ὁμιλεῖ ὁ θεὸς τοῦ Μωάμεθ σχετικὰ μὲ τὸν Μ. Ἀλέξανδρο (Ζοὺλ Καρνέιν). Τὸ Κοράνι τὸν ἐξυμνεῖ καὶ τὸν θε- ωρεῖ ἀπελευθερωτὴ λαῶν, μάλιστα σὲ ἄλλη σελίδα γράφει ὅτι τὸν θεωρεῖ «Ἀπόστολο τοῦ Θεοῦ γιὰ νὰ τιμωρήσῃ τοὺς ἄπιστους» (σελίδα 221, φωτοτυπία τῆς ὁποίας ἐπίσης ἀποστέλλω). Ἐνῷ, κ. διευθυντά, τὸ «δικό μας» ἱερὸ βιβλίο, ἡ Ἁγία Γραφή, στὰ τέσσερα βιβλία της «Μακκαβαῖ- οι», «...ἁμαρτωλὴ φύτρα» ἀποκαλεῖ καὶ ἐξυβρίζει καὶ τὸν Μ. Ἀλέξανδρο καὶ τοὺς στρατηγούς του... Τί νὰ πῇ κανείς! Μὲ ἐκτίμηση Ι. Κολλημένος Εἰσαγωγέας, Λάρισα ΚΟΡΑΝΙΟ (σελ. 216): « 82. Ὦ Μωάμεθ! θὰ σ’ ἐρωτήσωσι περὶ τοῦ Ζοὺλ-Καρνέιν,* ἀποκρίθητι· θὰ διηγηθῶ ὑμῖν τὴν ἱ- στορίαν αὐτοῦ. 83. Ὡρίσαμεν τὴν ἐξουσίαν αὐτοῦ ἐπὶ τῆς γῆς καὶ τῷ παρεχωρήσαμεν τὰ μέσα, ἵνα ἐκτελέσῃ πᾶν ὅ,τι ἐβούλετο ἀκολουθῶν ὁδὸν τινά. 84. Ὥδευσε μέχρις οὗ ἔφθασεν εἰς τὴν δύσιν, εἶδε δύοντα τὸν Ἥλιον ἐν βορβορώδει τινί πηγῇ, πλη- μέσα ἀπὸ κάποια αὐλὴ ἢ δίπλα ἀπὸ τὴν περίφραξη κάποιας ἀγροικίας θὰ ὑπάρχῃ τρόπος κάπως νὰ περάσῃ κανένας, ὅμως ἐγὼ δὲν τὸν ἀνακάλυψα. Ἕνα περίπου χιλιόμετρο μετὰ τὴν ἀνασκαφή, χωρὶς νὰ ἔχῃ ὑπάρξει πινακίδα, φθάνεις σὲ μυκηναϊκὸ νεκροταφεῖο μὲ λαξευ- τοὺς τάφους. Χῶρος μὲ στοιχειώδη περίφραξη, ἀφύλακτος καὶ βρώμικος. Ἀλλὰ τὰ ταφικὰ μνημεῖα σὲ ἀποζημιώνουν πλήρως. Ἀπίθανης ποιότητας λείανση τῶν ἐπιφανειῶν, δὲν βρί- σκεις πουθενὰ σημάδι ἀπὸ ἕνα καλέμι, ἀπὸ ἕνα σφυρί… Περνᾷς ἀπὸ πάνω τὸ χέρι σου καὶ εἶναι σὰν νὰ χαϊδεύῃς κεραμικὸ πλακάκι ἢ μωσαϊκό. Ἀπόλυτη χάραξη τῶν εὐθειῶν – λυπήθη- κα ποὺ δὲν εἶχα μαζί μου ἕνα ἀλφάδι λέιζερ, γιὰ νὰ διαπιστώσω τὴν ἔστω καὶ ἀπειροελάχι- στη ἀπόκλιση. Καὶ ὅλα τοῦτα μὲ χάλκινα ἐργαλεῖα…, κάποιος μᾶς δουλεύει χοντρά. Πυραμίδα τοῦ Ἑλληνικοῦ: Χῶρος καὶ αὐτὸς μὲ στοιχειώδη περίφραξη, ἀφύλακτος καὶ βρώμικος. Οὔτε καὶ ἐδῶ βρέ- θηκαν οἱ τρομερὲς πιστώσεις ποὺ ἀπαιτοῦνται γιὰ καθάρισμα καὶ ξεχορτάριασμα. Ὅσο γιὰ τὸ μνημεῖο, ὅποιος κατάλαβε κατάλαβε, δὲν ὑπάρχει οὔτε μία ἐπεξηγηματικὴ πινακίδα ποὺ νὰ ἐξηγῇ πότε χτίστηκε, τί πιστεύουμε ὅτι ἐξυπηρετοῦσε, πῶς συνδέεται μὲ τὰ ὑπόλοιπα μνημεῖα στὴν εὐρύτερη περιοχή. (Γιὰ τὴν πυραμίδα τοῦ Ἑλληνικοῦ βλ. «Δαυλόν», τεύχη 148, 149, 179, 242, 244.) Μετὰ τιμῆς Θ. Μάρκου