ΔΑΥΛΟΣ/276, Ἰανουάριος 2005 18251 χως μεταφέρονται καὶ στὸ πνευματικὸ ἐπίπεδο μὲ τὴν πλύση ἐγκεφάλων ποὺ γίνεται στὴ χώρα μας καὶ ὄχι μόνον, νὰ τονίσω ὅτι ὁ Θεὸς (Γιαχβὲ) δὲν κάνει ὄντως λάθη, γιατὶ ἁπλούστατα δὲν ὑπάρχει. Ὑπάρχουν ὅμως δυστυχῶς ὅλοι αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι, γιὰ τοὺς δικούς τους γνωστοὺς λόγους, κατάντη- σαν τὴν Ἑλλάδα ἀπὸ πρώτη σὲ ἔσχατη, καὶ αὐτὸ εἶναι πολὺ πιὸ σαφὲς ἀπὸ τὸ ὅτι τὰ χέλια γεννιῶν- ται ἀπὸ τὴ λάσπη... Κλείνω μὲ τὸ κλείσιμο τῶν κεφαλαίων του, ποὺ κάνει ὁ ἴδιος ὁ «Ἕλλην Πατὴρ Βασίλειος ὁ Μέγας», γιὰ νὰ ἐμπεδώσουμε ὅλοι μας τὸ γιατί ὁ ἀνωτέρω εἶ- ναι ἕνας ἀπὸ τοὺς «τρεῖς φωστῆρες» προστάτες τῆς (ἀ)παιδείας μας: «Ἀληθινή σου πατρὶς ἡ ἄνω Ἱερου- σαλήμ, πολῖται καὶ συμφυλέται οἱ πρωτότοκοι, οἱ ἀπογεγραμμένοι ἐν οὐρανοῖς.» (T.L.G., 9.2). Μὲ ἐκτίμηση Παναγιώτης Ἰατροῦ Θεσσαλονίκη Ἡ «Οὐάσινγκτων Πόστ», ὁ Ἀλέξανδρος καὶ ὁ... Στάλιν! Φίλτατε κύριε Λάμπρου, Ἀπὸ τὴν «Washington Post» σταχυολογῶ καὶ σᾶς ἐπισυνάπτω ἄρθρο κάποιου κυρίου Stephen Hunter, πού, ἀπ’ ὅ,τι θὰ δῆτε, «θάβει» στὴν κυριο- λεξία τὸν ἀλλοπρόσαλλο Ὄλιβερ Στόουν καὶ τὴ σιχαμερὴ παραχαρακτικὴ τῆς ἱστορίας ταινία του γιὰ τὸν Ἀλέξανδρο. Μόνο ποὺ κάπου ὁ ἀρθρογράφος στὴν ἀτυχῆ προσπάθειά του νὰ ἐξομοιώσῃ τὸν Μέγα Ἀλέξαν- δρο μὲ τὸν Στάλιν, τὸν Χίτλερ καί... τὸν Μάο Τσὲ Τούγκ... μᾶς τὸν παρουσιάζει ὁραματιζόμενο τὴν αὐτοκρατορία του χωρὶς Πέρσες, Αἰγύπτιους, Σου- μέριους...Τούρκους (δὲν τοῦ ’μαθε κανεὶς ὅτι αὐ- τὴ ἡ φυλὴ κατέβηκε στὴ δυτικὴ Ἀσία ἀπὸ τὰ ὀρο- πέδια τῆς Μογγολίας 1.300 χρόνια ἀργότερα;) καὶ Ἰνδούς. Ξεχνάει, ἢ ἴσως καὶ νὰ μὴν πρόσεξε, ὅτι ὁ Μεγαλέξανδρος πρῶτος παντρεύτηκε τὴν Περσί- δα Ρωξάνη, δίνοντας τὸ πρόσταγμα στοὺς μαζι- κοὺς γάμους τῶν ἀξιωματικῶν καὶ ὁπλιτῶν του μὲ Περσίδες. Ἂς τὸν ἀφήσουμε στὴν πλάνη του. Πῶς νὰ γεμίσουμε τὰ ἀμερικάνικα κεφάλια τῆς φά- στφουντ κουλτούρας μὲ ἔλλογη ἑλληνικὴ σκέψη, ὅταν ἡ δῆθεν ἀφέλειά τους δὲν εἶναι σὲ θέση νὰ σταθμίσῃ οὐσιώδεις διαφορὲς ἀνδρῶν ἐπιφανῶν κολοσσιαίας εἰσφορᾶς στὸν ἐκπολιτισμὸ καὶ τὴν παγκοσμιοποίηση τῆς τότε ἀνθρωπότητας ἀπὸ πο- λεμοκάπηλους, λαοπλάνους δικτάτορες, ποὺ γέμι- σαν τὴν ἱστορία πολλοὺς αἰῶνες μετὰ μὲ στίγματα, πληγὲς καὶ θανάτους ἑκατομμυρίων ἀνύποπτων ἀ- θώων στρατιωτῶν καὶ πολιτῶν; Ἴσως ἡ Ἑλληνίδα Λέτα Καλογρίδη θά ’πρεπε νά ’ναι λίγο περισσότε- ρο προσεκτικὴ στὴν ἱστορικὴ συμβούλευση, ἐξὸν κι ἂν ἡ ἴδια εἶναι Ἑλληνίδα κατ’ ὄνομα μόνον. Φιλικὰ καὶ ἐγκάρδια Βασίλης Κούβαρος Μαδαγασκάρη Πάνω ἀπ’ ὅλα ἡ ἐνθρόνιση τοῦ μητροπολίτη Ἀγαπητὲ κ. Λάμπρου, Στὸ φύλλο τῆς 18-10-2004 τῆς ἐφημερίδος «Ἑσ- τία» δημοσιεύεται ἐπιστολὴ τοῦ τ. Προέδρου τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας κ. Χρ. Σαρτζετάκη ὑπὸ τὸν τίτλον: «Μακεδονικὸς Ἀγὼν καὶ ὀφειλόμεναι τιμαί». Στὴν ἐπιστολή του αὐτὴν ὁ τ. Πρόεδρος ἀναφέ- ρεται μεταξὺ ἄλλων συναφῶν στὴν ἀναληφθεῖσα ὑ- ποχρέωση τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ὅπως τελέ- σῃ ἀρχιερατικὸ μνημόσυνο ἐπὶ τῇ 100ῇ ἐπετείῳ ἀ- πὸ τοῦ θανάτου τοῦ ἐθνικοῦ ἥρωος καὶ μακεδονο- μάχου Παύλου Μελᾶ, καὶ τὴν ὁποία ὑποχρέωση ἀ- θέτησε μὲ τὸ αἰτιολογικὸν ὅτι: «Ἡ Μητρόπολις εἶ- χεν ἄλλας ὑποχρεώσεις» καὶ μάλιστα «τὴν ἐνθρο- νιστήριον τελετουργίαν νεοεκλεγέντος Μητροπολί- του». Δηλαδή, ὅπως ἀναφέρει ὁ τ. Πρόεδρος στὴν ἐ- πιστολή του, «τοῦ μνημοσύνου προηγεῖται ἡ ἐνθρό- νισις ἑνὸς μητροπολίτου!» (τὸ θαυμαστικὸν ἀνήκει στὸν τ. Πρόεδρο). Ἀσχέτως τοῦ ἐὰν ἡ Ἐθνικὴ Ἰδέα, ἡ ὁποία ἀκού- ει στὸ ὄνομα Παῦλος Μελᾶς, ἔχει ἀνάγκην τηρήσε- ως της μνήμης της ζωντανῆς ὑπὸ τῆς ἑλλαδικῆς Ἐκ- κλησίας –διότι τοῦτο εἶναι κυρίως καθῆκον τῆς συν- τεταγμένης Πολιτείας, ἡ ὁποία ὅμως, κατὰ τὸν γρά- φοντα τέως Πρόεδρο, «ὠλιγώρησεν»–, τὸ γεγονὸς παραμένει ὅτι αὐτὴ ἀθέτησεν ἀνειλημμένη ὑπ’ αὐ- τῆς ὑποχρέωση, παραλείψασα ἀπαξιωτικῶς τέλε- ση ἐθνικοῦ καθήκοντος –ἔστω καὶ ὑπὸ μορφὴ τη- ρήσεως τῶν προσχημάτων–, ὑπὲρ τοῦ ὁποίου συ- νεχῶς, ὅπως μᾶς λέγει, μεριμνᾷ καὶ μάχεται. Ἀλλὰ καὶ ὅταν ἀκόμη φαίνεται ὅτι ὑπεραμύνεται τῶν ἐ- θνικῶν θεμάτων, πράττει τοῦτο μόνον ἐφ’ ὅσον συμ- φέρει στὴν «καρέκλα» της, μὲ ἀπώτερο σκοπὸ τὴν προσέλκυση «πελατείας», ἐκμεταλλευόμενη τὸ θρη- σκευτικὸ συναίσθημα τοῦ λαοῦ, γιὰ νὰ δύναται νὰ ὑποστηρίζῃ τὸ δίκην μεταλλαχθέντος προϊόντος λε- κτικὸ σύμφυρμα «ἑλληνοχριστιανισμός». Ἔρρωσθε. Νικόλαος Ντούλας Ἐπίκ. Καθηγητὴς Ἰατρικῆς Παγκράτι