̓Ανδρέα Κάλόου ̓Αρετή καὶ ὑπερήφανος, ἀρνεῖται νὰ ἐνταχθη σὲ ὁποιοδήποτε σχῆμα τῆς Λογοκρατίας, ἀδιαφορεῖ γιὰ τὶς καπασκευασμένες θεωρίες τῶν ταξικῶν ἀγώνων καὶ τῶν κοινωνικῶν ἐξελίξεων καὶ μένει παντελῶς ἁγνὸς καὶ ἀνεπηρύαστος ἀπὸ τὸ κουλτουωριάρικα κυκλώματα τῆς τότε ιΞὑρωπαϊκης αἱσθητικῆς. Σὰν "Ελληνιας ἰδεαλιστής, λάτρης τῆς ἀνοδικῆς διαλεκτικῆς τοῦ [Πλάτωνα, ἀνεθαίνει ἀσταμάτητα τὴν κλίμακα τῶν ἀξιῶν, κατακτᾶ νοητὰ τὴν ---Τοῦ Σ. ΠΑΝΑΓΟΥ Μ όσα στὸν κόσμο τῶν μικρῶν ἀτόμων τῆς Λογοκρατίας καὶ τοῦ πλήθους τῶν μέτριων διανοούμενων της Νόας Ἑλλάδας. γιγάντια προθάλλει ἡ ἡρωϊκὴ μορφὴ τοῦ ἰδεαλιστῆ Κάλθου,(1) ποὺ ἔμεινε ἀδιάφορος γιὰ τὴ δόξα τῶν καρριεριστῶν τοῦ Πνεύματος καὶ τῆς Τέχνης καὶ τὰ πλούτη τῶν κοινῶν ἀνθρώπων καὶ «στρατεύθηκε» στὴν ὑπηρεσία τῶν αἰώνιου κύρους ἰδεῶν τῆς ἑλληνικότητας. Ὁ ποιητὴς ἔγραψε τὶς ὠδές του μὲ ἀποκλειστικὸ σκοπὸ νὰ ὑπηρ2τήση τὴν ἑλληνικὴ -- ἄρα οἰκουμενικὴ -- ἰδεολογία του, τὶς ἑλληνίδες ἰδόες καὶ τὴν ἀρετή, σὰν ἀνώτατα ἰδανικὰ γιὰ τὸν κόσμο τοῦ Μέλλοντος. Σὰν ἄλλος Τυρταῖος θεωρεῖ χρέος του νὰ ἀφυπνίση καὶ νὰ κατευθύνη τοὺς ἰδεολογικὰ Ἕλληνες ὅλου τοῦ κόσμου: ἐναντίον τῆς τυραννικῆς Λογοκραπίας, νὰ τοὺς ἐμψυχώση καὶ νὰ τοὺς καταστήση ἀπελεύθερους ἡθικοπνευματικά. καὶ ἐραστὲς τοῦ δίκαιου, της δόξας καὶ τῆς ἀρετῆς Σὰν ἐλεύθερος ἄνθρωπος, ἀπαλλαγμένος ἀπὸ πάθη καὶ ἐξουσιαστικὲς σκοπιμότητες, ἀντιυφελιμιστὴς ἑλληνικότητα, ἀγχιδατεῖ μὲ τὶς ἑλληΜίδες ἰδέες καὶ ἀποθαίνει ἐκφραστὴς καὶ ὑμνητὴς τῶν «καθαρῶν ἰδεῶν» καὶ μόνο. Τολμηρότατα ὁ ποιητὴς καταπατεῖ τὰ ψεύτικα σκήπτρα τῶν τυράννων, χλευάζει τὴν ἄθλια διπλωματία καὶ γελοιοποιεῖ τοὺς ἀνάξιους πολιτικοὺς τῆς Λογοκρατίας -- ἐπαῖτες ἐξουσίας καὶ χιειροκροτημάτων. Μέ ἑλληνικὴ περηφάνεια ἀποποιεἴται τὴν ἄχρωμη ζωὴ τῆς δουλοΦφροσύνης καὶ καταδικάζει τὴν «εἰρήνη τοῦ τάφου», ἐξοικειούμενος μὲ (4) «Πραγματικά, ὁ Κάλθος εἴναι ὁ πρῶτος νθοέλληνας ποιητὴς ποὺ ἔχει συνείδηση θαλασσινἠ {...), συνείδηση ποὺ τὸν ταποθετεῖ ἀπὸ τὴ μιὰ ατὸ κένπρο τῆς ἑλληνίκης ιπραγμστικότητας, καὶ ὁπὸ τὴν ἄλλη ατὸ κόντρο τῆς ἐπαφῆς τῶν σημεὁμοϊδεάτες τους» (Οδυσσέας ρινῶν Ελλήνων ποιητῶν μὲ τοὺς εὐρωπαίους ̓Ελότης, 101).