ΙΟΒΟΛΟΣ ΕΞΟΥΣΙΑ εἴδηση: Σὲ ἀμερικανικὸ βιολογικὸ ἐργαστήριο ὑψίστης ἀσφα- λείας ἐπιστήμονες κατώρθωσαν νὰ «ἀναστήσουν» τὸν περίφη- μο ἰὸ τῆς ἱσπανικῆς γρίππης τοῦ 1918. Ὡς γνωστόν, κατὰ τὴν διάρκεια τοῦ Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου ὁ φονικὸς αὐτὸς ἰός, ἐμ- φανισθεὶς ἀρχικὰ στὴν Ἱσπανία, ἐξαπλώθηκε ταχύτατα στὶς περισσότε- ρες χῶρες τῆς (δυτικῆς κυρίως) Εὐρώπης προκαλώντας ἑκατομμύρια θα- νάτους· ἦταν δὲ μία ἀπὸ τὶς αἰτίες παύσης τῶν πολεμικῶν ἐπιχειρήσεων καὶ ὁριστικῆς λήξης τοῦ πολέμου, καθὼς τὰ στρατεύματα καὶ τῶν δύο ἀν- τιπάλων συμμαχιῶν εἶχαν ἀποδεκατιστῆ. Στελέχη τοῦ ἰοῦ βρέθηκαν σὲ κα- τεψυγμένα πτώματα ποὺ ἐντοπίσθηκαν πρόσφατα στὸν Βόρειο Πόλο. Ὁ ἀνεστημένος ἰὸς δοκιμάστηκε σὲ διάφορα πειραματόζῳα, τὰ ὁποῖα μέσα σὲ λίγες μόνον μέρες παρουσίασαν αἱμορραγία στοὺς πνεύμονες καὶ κατέ- ληξαν. Τὸ ἐρώτημα: Ποιός ἐγγυᾶται σήμερα πὼς τέτοιοι θανατηφόροι ἰοὶ (σίγουρα θὰ ὑ- πάρχουν ἢ θὰ κατασκευαστοῦν χειρότεροι) δὲν θὰ ἀπελευθερωθοῦν, δὲν θὰ πάρουν «ἐξιτήριο» ἀπὸ τὰ ἐργαστήρια κάποια στιγμή; Πράγματι τὰ πυρηνικὰ ὅπλα ὠχριοῦν πλέον μπροστὰ στὰ βιολογικά, καὶ αὐτὸ ἴ- σως εἶναι μία ἀπὸ τὶς αἰτίες τῆς σταδιακῆς ἐγκατάλειψής τους. Ἄλλωστε θὰ καθιστοῦ- σαν τὴν Διεθνῆ Ἐξουσία ἀπόλεμη, διότι ἡ χρήση τους θὰ ἔφερνε τὴν γενικὴ κατα- στροφὴ τοῦ πλανήτη. Ἐνῷ μὲ τὰ βιολογικὰ ὅπλα οἱ ἑξουσιαστὲς δὲν κινδυνεύουν, κα- θὼς μποροῦν νὰ προχωρήσουν σὲ μυστικὸ ἐμβολιασμὸ τῶν περιουσίων καὶ ἐκλεκτῶν τους (καὶ ἀρκετῶν ἴσως δούλων) καὶ κατόπιν νὰ διασπείρουν τὸν θανατηφόρο ἰό. Σε- νάριο ταινίας ἐπιστημονικῆς φαντασίας καὶ ταυτόχρονα πραγματικότητα... Εἰδήσεις σὰν κι αὐτή, ποὺ συχνὰ διασπείρονται ἀπὸ διάφορα «ὑψίστης ἀσφα- λείας» κέντρα, ἀσφαλῶς δὲν ἐπιδιώκουν νὰ δείξουν στὸν κόσμο τὰ δυσθεώρητα ὕ- ψη τῆς ἐπιστημονικῆς ἔρευνας, ἀλλὰ στοχεύουν στὴν δημιουργία μιᾶς κοινῆς παγ- κόσμιας πεποίθησης, ποὺ συμπυκνοῦται στὸν συνειρμό: «χρωστῶ χάρη ποὺ ἀκό- μη ζῶ». Κι αὐτὴν τὴν χάρη τὴν ἀνταποδίδεις στὴν Ἐξουσία μὲ τὴν ὑπακοή σου, τὴν ὑποταγή σου. Ἰδιαίτερα μάλιστα τὴν στιγμὴ αὐτήν, ποὺ ἐμφανίζουν τὴν κλει- στὴ ἡγετικὴ ὁμάδα τῆς Πλανηταρχίας νὰ ἀπαρτίζεται ἀπὸ κάποιους ἡμιπαράφρο- νες φανατικοὺς χριστιανούς, ποὺ ἡ συμπεριφορά τους εἶναι σκληρὴ καὶ ἀπρόβλε- πτη, ἡ χάρη εἶναι διπλῆ: «Χρωστῶ χάρη στοὺς θρησκόληπτους παράφρονες!». Ὅμως πόσον καιρὸ μπορεῖ νὰ ζήσῃ κανεὶς μέσα σὲ συνθῆκες ὁλοκληρωτικοῦ ἐκ- βιασμοῦ; Οἱ γνωρίζοντες τοὺς νόμους τῆς ψυχῆς ἀπαντοῦν: Ὄχι γιὰ πολύ. Διότι σύν- τομα, ἐκβιαζόμενος καὶ ἐκβιαστής, ἐκβιασμὸς καὶ ὑποταγή, θάνατος καὶ ζωὴ χάνουν τὴν ἀξία τους, δὲν διακρίνονται μεταξύ τους. Καὶ ἡ ἀντίδραση, ἡ ἰσχυρότατη ἔκρηξη ποὺ δὲν ἀποφεύγεται, θὰ ἔχῃ ἀπρόβλεπτες συνέπειες, ἀπρόβλεπτες ἀκόμα καὶ γι’ αὐ- τοὺς ποὺ ἐπιμένουν νὰ ἐξουσιάζουν. Παναγιώτης Κουβαλάκης